Dla pieniędzy

Każdy z nas ma kogoś takiego, kto w danej dziedzinie został naszym mentorem. Na podłożu zawodowym, nawet ja mam kogoś takiego. Kogoś kto nauczy nas jak sobie radzić właśnie w pracy albo w życiu. I taka osoba poniekąd jest dla nas najważniejsza. W końcu to osoba, która jest dla nas przykładem i wzorem do naśladowania. I tak też było w przypadku Anny, której niestety, nie miałam okazji poznać przy wcześniejszej powieści spod pióra Autorki „Z Miłości”.

Anka nagrała wiele podcastów kryminalnych. Ta sprawa jednak jest dla niej zupełnie inna: ważniejsza, osobista, delikatna – dziewczyna traci na zawsze swoją mentorkę. Czy uda jej się nie stracić głowy z powodu bliskiej osoby? Nie do końca potrafiłam ją polubić, może dlatego, że jej wzór do naśladowania, wcale nie był taki wspaniały jakby mogło się wydawać. Niemniej jednak mogłam ją zrozumieć, że będąc uczniem kogoś kto miał swoje sposoby na wszystko, człowiek przymyka oko na skazy, które widać mimo wszystko gołym okiem.

Niesamowicie podoba mi się, gdy Autor daje z siebie sto procent i pozwala, byśmy świadomie wplątali się w zagadkę, którą prowadzi. Manipulacja, wartość pieniądza ponad wszystko i kłamstwa – tym mogę określić historię, którą przygotowała dla nas Marta. Lubię jej lekki i przystępny styl opowiadania, dawało mi to poczucie, że nic mi nie umknęło, jak i również, że zagłębiam się w sprawę do ostatniego procenta. Narracja ze strony na stronę, wręcz obłapia nas zainteresowaniem, więc za żadne skarby świata nie chcemy odkładać tego tytułu na bok. Widać, że Pisarka się przygotowała do tej powieści, czarne charaktery i szemrany świat był nieźle wykreowany, co sprawiało, że towarzyszyła nam ta specyficzna nuta napięcia.

Pani Ryczko świetnie oddała fakt, jak waluta zmienia człowieka, jak idealizujemy kogoś, kto jest nam bliski, jak łatwo wpaść w sidła złudzeń. Z każdym krokiem zauważamy jak cienka granica jest między dobrem, a złem… Kryminał jest dopracowany i podobał mi się zamysł, a zakończenie pozostawia nas z przemyśleniami w stylu „zgniłe jabłko rumiane bywa”…