Fantasmagorie

Alchemia rodzajowych odzywek, powiedzeń, kolokwialnych zawołań. Ale to tylko pozory. Pod tymi, jakby od niechcenia formułowanymi słowami czy obrazami, kryje się zaduma nad przypadłościami losu, sensem życia, na które przecież nie ma prostego przepisu. To nieustanne wartościowanie, ten ciąg retorycznych pytań jest zaletą tej liryki, z jednej strony uczuciowej i subtelnej, z drugiej intelektualnie wyważonej, w której jest miejsce na erudycyjny popis, społeczną czy polityczna dygresję, czy mówienie wprost.