Projekt grawitacja

Co trzyma nas przy życiu, gdy wszystko ciąży coraz bardziej?

W „Projekcie grawitacja” Wiesław Marcysiak zagląda pod powierzchnię codzienności — tam, gdzie wakacyjny pejzaż pęka, wspomnienia wymykają się słowom, a bliskość splata się z lękiem przed utratą. Morze, filiżanka kawy, wyblakły plakat czy pusty fotel stają się znakami spraw, od których trudno odwrócić wzrok: samotności, starzenia się, kruchości ciała i nieuchronnego przemijania.

Czułość sąsiaduje tu z drapieżną groteską, ironia podważa pozorny spokój, a obrazy ze snów przenikają do rzeczywistości. Poeta rozbija słowa, odsłania ich nieoczekiwane znaczenia i prowadzi czytelnika przez świat, w którym nawet znajome przedmioty potrafią wzbudzić niepokój. Własne grafiki autora dopełniają tę podróż.

Jednak pośród ciemności wciąż odzywa się pragnienie: odnaleźć drugiego człowieka, zaczerpnąć powietrza, zatańczyć mimo bólu. Uchwycić chwilę, zanim zniknie.

„Projekt grawitacja” to poezja o ciężarze istnienia i uporczywej potrzebie życia. O wszystkim, co nas przyciąga, zatrzymuje i nie pozwala odejść obojętnie.