Czarownica z wieży

Życie Karmeli stało się trudniejsze odkąd jej starsza siostra, Franka, zaczęła znikać gdzieś z przyjaciółmi i śmiać się z nimi bez końca (drwią również z Karmeli), a młodsza, Tomka, zaczęła jej działać na nerwy. Osamotniona i znudzona Karmela „idzie przed siebie tak daleko jak może, a nawet nieco dalej”, aż znajduje na swojej drodze wieżę, w której mieszka stara charyzmatyczna czarownica. To kluczowy moment opowieści. Archetypiczna relacja między czarownicą i Karmelą to relacja mistrzyni i uczennicy. Razem ruszają na zwiedzanie komnat w wieży. Kąpiel i magiczne mikstury pomagają Karmeli uporać się z trudnymi emocjami jak zazdrość i uraza. Stopniowo serce Karmeli otwiera się na nową rzeczywistość, w której bycie outsiderką to nie samotność lecz moc możliwości. Dzięki mądrej przewodniczce Karmela przełamuje swoje lęki i zmierza ku akceptacji siebie i swoich talentów. A może czarownica to po prostu przyszła wersją Karmeli, która odpowiada na pytanie: „Co chciałabyś powiedzieć swojemu młodszemu ja?”.

Zarówno narracja, jak i grafika balansują na granicy baśni i fantasy o dojrzewaniu. Ilustracje wymagają uważnego przyglądania się, są absolutnie hipnotyzujące i wyjątkowe. Na pozór nowoczesne, a jednak z tak wielką liczbą kulturowych symboli i odniesień, że emanują czarem klasycznych rycin. Zachwycająca książka o trudach dorastania.

„Czarownica z wieży” to drugi tytuł w trylogii o trzech siostrach Julii Sardy, fenomenalnej hiszpańskiej autorki i ilustratorki książek obrazkowych.