Lost hope

Zaznaczam, że jest to książka wyłącznie dla osób pełnoletnich. Dla tych, którzy nie boją się spojrzeć w twarz osobom dotkniętym przemocą fizyczną, gdyż czytanie jej jest wiernym ukazaniem krzywd w naszej głowie na podstawie dokładnych opisów scen osoby krzywdzonej. Dla tych, którzy są gotowi zajrzeć do psychiki zwyrodnialca, który rekompensując swoje wyższe ego ,,pokazuje" jak bardzo ktoś musi mu być za wszystko wdzięczny. Z początku mamy też adres do telefonu zaufania, gdzie można zgłosić się po prawdziwą pomoc.
Czytając ją pomyślałam sobie, że jest to dobra opowieść dla tych, którzy doznają krzywd, ale tak bardzo się do tego przyzwyczaili, że pozwalają na łamanie praw własnego ciała. Prawdopodobnie po tej lekturze ujrzą kogoś w podobnej sytuacji i przełożą to na siebie. Jeśli choć przez moment pojawi się w ich umysłach myśl, że tak nie powinno być, brawa dla autorki.
Wiem też, że dobrym odbiorcą będą też osoby około dwudziestoletniego życia i więcej, gdyż po przeżyciu krzywdy, lub poznaniu osób, które jej doznają, podpowiedzą lub podarują tą książkę komuś, kto wiedzy w niej zawartej potrzebował. Jeśli uczyni tak choć jedna osoba, brawa dla autorki.
Ogólnie nieprzyjemnie się czyta kwestie, kiedy pomimo wymyślonej postaci i scen w niej zawartych, zna się podobne historie, ale ucieka od jej ofiar z powodów tylko komuś znanych. Podobno jednak, kiedy coś nam nie odpowiada, to nie przypadkiem znajduje się na naszej drodze. Wszystko czego nie lubimy jest odbiciem czegoś z dawnych lat, co zostało głęboko ukryte i schowane do pamięci ciała. Dlatego podczas czytania od razu czujemy, że coś jest nie dla nas i dlatego tym bardziej powinniśmy lekturę takiej książki dokończyć.
Czytanie tej opowieści boli, ale i pokazuje, że tylko za pomocą odsunięcia się od kogoś, kto nas krzywdzi, możemy ponownie poczuć się człowiekiem. Miłość jaka tutaj jest opisana jest trudna. Ciało pragnie być dotykane, jednak osoba umiłowana jest w bardzo ryzykownych kręgach bezpieczeństwa. Zagrożenie z jakim pracuje jest bardzo namacalne, ludzie z jakimi obcuje bardzo okrutni i najlepiej nie mieć wtedy kogoś na kim nam zależy. Jak to jednak zrobić, kiedy krucha i skrzywdzona kobieta wymaga opieki, ruchliwości serca i poświęconego czasu w umyśle? Czy faktycznie może być wtedy bezpieczna? Czy sama miłość wystarczy aby dać jej ochronę?
Słuchajcie, ta książka jest utworzona na kształt emocji, przeżywania i naprzemiennego napięcia ulgi z zagrożeniem. Nie znajdziecie tutaj filozofii czy dumania nad swoim losem. Czyta się ją na jednym wdechu nie zwracając uwagi na żadne drobne opisy, bo najważniejsze jest to, czy uda się jej zdobyć bezpieczeństwo i czy z każdego wydarzenia wyjdzie w jednym kawałku. Mądry przekaz, serdecznie ją polecam:-)