Święta na opak

Okładka i tytuł najnowszej książki Anny Szczęsnej niemal natychmiast sugeruje nam motyw świąteczny, a wszystko to za sprawą charakterystycznych barw i kolorowych lampek, które ewidentnie nawiązują do Bożego Narodzenia. Na dodatek gatunek, powieści znakomicie pasuje do magicznych świąt, bo przecież o miłości najlepiej pisze się właśnie w czasie grudniowym. Bardzo dużo informacji znajdziemy także w skrótowym opisie fabuły umieszczonym na tylnej części przepięknej okładki. Autorka jednak postanowiła nas zadziwić i pokazać, że skomponowana przez nią fabuła NIE jest stuprocentową powieścią świąteczną. Książkę tę można czytać nawet latem, podczas wielkich upałów czy wyjazdów wakacyjnych. Nikt przecież nie ustalił, że historie miłosne lub perypetie o podłożu rodzinnym mogą przytrafić się tylko 24 grudnia, nieprawdaż? Radzę więc przygotować się czytelnikom na moc wrażeń- w powieści nie brakuje elementów smutnych, refleksyjnych, ale też i takich, które mogą dziać się w każdej rodzinie. Nie od lat mówi się przecież, że pięknie wyglądamy tylko na rodzinnej fotografii, a jak jest naprawdę? No właśnie…

Dla wielu odbiorców 24 grudnia jawi się jako wieczór idealny, rodzinny, z piękną choinką, prezentami, pysznymi potrawami i symbolicznym opłatkiem. Anna Szczęsna to jedna z kilku mi znanych kobiet pióra, która w swej twórczości nie zamiata ważnych spraw pod dywan. Wiele rozdziałów poświęca osobom starszym, których dotyka samotność i ogromny ból spowodowany utratą ukochanej osoby. „Święta na opak” to też nie pierwsza opowieść autorki utrzymana w tonie wigilijnym. Napisała ona już kilka zabawnych, refleksyjnych opowieści pełnych ciepła i świątecznej magii. Czy tak właśnie jest i tym razem? Czy zauważalna w fikcyjnej historii samotność starszego wdowca i nieudany związek innej, znacznie młodszej postaci, oddadzą mimo wszystko magię świąt? Wszystkiego dowiemy się w swoim czasie, a zapewniam, że warto poświęcić swój czas na dogłębne zapoznanie się właśnie z tą lekturą. Autorka zafundowała nam istną karuzelę emocji, co tylko przemawia za jej pomysłowością i dogłębną analizą społeczeństwa. Sama jestem świeżo po lekturze i… przepadłam. Wiem, że tegoroczne święta będą dla mnie niewymownie trudne i smutne, dlatego dużo lepiej wczułam się w umysły fikcyjnych postaci.

Tadeusz i Urszula to para głównych bohaterów, natomiast już samo imienne tytułowanie rozdziałów pozwala na to, by pochwalić autorkę. Żaden z czytelników nie odczuje chaosu fabularnego i znacznie lepiej zrozumie postępowanie czy myśli wykreowanych osób. W jaki sposób dochodzi do spotkania Tadeusza i Urszuli i dlaczego można je z całą pewnością uznać za wywrotowe, mocno działające na wyobraźnię czytelników? Szczegółów ani nie mogę, ani też nie chcę wyjawiać, ale zakładam, że niejeden odbiorca sam chętnie połączy wszystkie kropki w zgrabną całość.

Już pierwsza strona książki zawiera w sobie bardzo gorący apel dotyczący osób starszych. Powieść chwilami jest bardzo lekka, nawet nieco infantylna, ale Anna Szczęsna być może przekona czytelników także i do tego, że jakiekolwiek pamiątki, choćby porcelanowe figurki aniołków, mają duszę i powinno się o nie dbać. Moim zdaniem, wcale nie jest potrzebny luksus, by żyć szczęśliwie. Czy zgadzacie się, Drodzy Czytelnicy, z takim założeniem? Zapraszam do szczerej dyskusji. Istotna jest też przyjaźń międzysąsiedzka, o którą dziś bardzo trudno… Ale czy pomoc starszemu sąsiadowi spowoduje, że spadną nam korony z głów? Warto to przemyśleć, a potem choćby porozmawiać z kimś, kto cały czas obserwuje tak zwane cztery gołe ściany. Od razu przypominają mi się słowa Ryszarda Riedla, który śpiewał, że samotność to taka straszna trwoga. Miał on stuprocentową rację, zaś Anna Szczęsna dobitnie przypomina, że nawet posiadanie dorosłych już dzieci może mieć bardzo wiele wspólnego z odosobnieniem…

Fabuła książki bezsprzecznie zachęci czytelników do przemyśleń na temat własnych relacji rodzinnych. Często wydaje nam się, że wspólny obiad, spacer czy rozmowa to banały i wręcz celowo się mijamy. Jestem jednak pewna, że po lekturze „Świąt na opak” wielu czytelników zrozumie, że są to tak naprawdę ogromne sukcesy rodzinne. Bywa, że nie mamy się do kogo przytulić, z kim porozmawiać. To naprawdę boli, a już na pewno w czasie świąt… Mało tego, autorka słusznie podkreśla, że szczęście człowieka nierozerwalnie wiąże się z błogością i bezpieczeństwem. Z miłością i troską.
Nie można też pominąć faktu, że Tadeusz i Urszula to bohaterowie kluczowi, jednak ich życie to tak naprawdę dopiero przedsmak całej historii. Usilnie przypominam, że opinia czy recenzja nigdy nie powinna być synonimem streszczenia. Celowo zatem nie podaję wszystkich wątków, a także imion bohaterów drugoplanowych- choć są oni zwykle z boku, mają ogromny wpływ na całą opowieść wykreowaną przez autorkę. Warto się o tym przekonać i wnikliwie czytać każdą z 415 stron. Sporo? W sensie matematycznym może i tak, ale każda wciągająca historia, choćby bardzo opasła, dla czytelnika szybko się kończy.

Powieść ta była chwilami bardzo radosna, ale i wzruszająca. Atmosfera świąteczna i miłosna jest widoczna, owszem, ale Anna Szczęsna nie przesadziła z niczym oraz przygotowała odbiorcom ogrom niespodzianek. Wszystkie wątki do siebie pasują, a czytelnicy mogą zrozumieć, jak ważne są rodzinne czy sąsiedzkie więzi.