Rabelais Francois

Le bonhomme Grandgousier, buvant et rigolant avec les autres, entendit le cri horrible que son fils avait pouss en voyant la lumiere de ce monde, quand il bramait "A boire ! a boire ! a boire !" Il dit alors : "Que grand tu as" (sous-entend

Gargantua i Pantagruel to fantastyczno-groteskowa epopeja ukazująca się drukiem w latach 1532-1564. Arcydzieło francuskiego księdza i pisarza Franois Rabelais jest parodią epiki rycerskiej i zawiera szyderczy obraz współczesnego autorowi sp

"Classiques & Patrimoine", la seule collection de classiques pédagogiques avec un rabat Histoire des arts et un rabat Repères chronologiques ! Un truculent « roman humaniste », à la visée didactique et divertissante, qui mêle grivoiseries,

Zainspirowana ludową baśnią epopeja fantastyczna opisująca niezwykłe przygody dwóch olbrzymów: Gargantui i jego syna Pantagruela. Jest to lśniąca rubasznym, często wulgarnym humorem opowieść, w której groteska przeplata się z szaloną fantaz

Po raz pierwszy w Polsce słynne, kontrowersyjne i przewrotne arcydzieło francuskiego odrodzenia ukazuje się w wersji uwspółcześnionej, kierowanej do każdego, także młodego czytelnika. Barwna opowieść o dynastii dobrych olbrzymów to w istoci

XVIeme siecle. Fils de Gargantua, Pantagruel est un gant qui, bb, rduit son berceau en miettes, mange le jarret de sa nourrice et trangle des ours a mains nues.Adolescent, il dcide de parfaire son ducation en faisant le tour des universits

Gargantua i Pantagruel to fantastyczno-groteskowa epopeja ukazująca się drukiem w latach 1532-1564. Arcydzieło francuskiego księdza i pisarza Franois Rabelais jest parodią epiki rycerskiej i zawiera szyderczy obraz współczesnego autorowi sp

Gargantua i pantagruel

Kwintesencją tej opowieści jest kult życia, kult fanatyczny, radosny, taki, jak może być u człowieka, który po latach jak jego epoka po wiekach niewoli strząsnął z siebie dławiące jarzmo; kult życia rozkoszujący się pełnią rozwoju wszystkic

Utwór przedstawia dzieje tytułowych bohaterów, dobrodusznych i długowiecznych olbrzymów, dla których obżarstwo i opilstwo stanowią o przyjemności życia. Ukazując społeczeństwo w krzywym zwierciadle satyry pisarz wyszydza system instytucji f