Tajne przez poufne. Klazule tajności (ilustrowane brzegi)

Normalnie tom drugi to prawdziwa gra Anioła z Diabłem:-) Początek totalnie mnie zaskoczył, innych może nieco zestresować, gdyż ukazane zostają dłuższe chwile po pierwszym razie nauczyciela z prawie dziewiętnaście lat młodszą dziewczyną. Pomimo wszystkiego nie mogę nazywać jej kobietą, gdyż jest totalną niewinnością i delikatnością. Jej zachowanie jest mega zabawne, choć oni w ogóle mają taki swój styl porozumiewania się. Jest im dobrze jak jest, choć o tym co się wydarzyło wolą nie mówić nikomu. Mają taki swój mały świat, choć jego jest znacznie większy, gdyż czytamy tutaj jego myśli, które są typowo samcze. To w nich zdradza nam, że nie chciał nigdy do nikogo się przywiązywać i obce mu są czułości. Dla niej jednak zmienił się i sam siebie nie poznaje. Pragnie od wszystkiego ją chronić, choć być może, że i on sam może stanowić dla niej zagrożenie. To nie jest szybka opowieść, bo tutaj czas płynie jakby i u nas. Dużo czasu jest poświęcone na ich wzajemne reakcje, rozmowy a najbardziej na myśli Pana Krystiana, gdyż zwracają się do siebie po profesorsku. Tak naprawdę żadne z nich nie chce rozstać się z drugim, choć zamysł miała stanowić luźna relacja z obserwacją dalszych poczynań. Tutaj mamy taki czas fascynacji, kiedy poznając swoje ciało w pełnej okazałości, ona chce zrobić wszystko, by go zaspokoić, a on chce ulżyć sobie, jednak gdzieś tam z tyłu głowy ma, że musi ją jakby oszczędzać. Z pewnością gra ich słów jest podsycająca, czasami bardziej się nakręcają aniżeli są w stanie coś zrobić. Bywa tutaj wulgarnie i spokojnie, choć to on góruje w tej historii. Tom pierwszy idealnie łączy się z drugim, więc teraz oczekuję połączenia z kolejnym. Nie czytajcie osobno żadnej części, gdyż każdy tu dorasta psychicznie, a uczucia pożądania totalnie ich zmieniają. Zobaczyć to można jedynie tylko wtedy, kiedy sięgnie się po nie po kolei:-) Pomimo mniejszej sympatii do męskiej postaci wciąż daję mu szansę na stanie się idealnie dopasowanym do niej. Jak sądzicie, czy nadal nikt tu niczego się nie domyśla? Jak sprawa z jego pracą?
Typowo dla osiemnaście plus:-)