W kalejdoskopie wspomnień

Zapiski młodej kobiety opowiadające o doświadczeniu zamknięcia w getcie łódzkim. Irena, dość dobrze wykształcona nastolatka pracująca w gettowej administracji, mierzy się z codziennym strachem o życie swoje i najbliższych, z rozpadem świata, jaki znała przed wojną. To zarazem cenne świadectwo tego, jak w czasie wojny radziły sobie kobiety.
Irena Libman swoje zapiski prowadziła już w getcie, te jednak przepadły podczas transportu do obozu. Zaraz po uwolnieniu zaczęła odtwarzać je z pamięci, a w 1963 roku nadesłała do Żydowskiego Instytutu Historycznego 3 zeszyty, zapisane ręcznie, w języku polskim i zatytułowane „W kalejdoskopie wspomnień”.