Adam Michnik polityk, czy myśliciel-moralista?

Sprawna władza musi odnosić się do opowieści o potrzebie równoważenia nierówności społecznych. Wypełnienie tej potrzeby to skuteczne narzędzie w sterowaniu życiem społecznym, gdyż nawet świat wartości moralnych czy instytucjonalnej religii mogą zostać zaciągnięte do pracy na rzecz zasadniczej reguły: walczymy o równość. Adam Michnik i jego mistrz Leszek Kołakowski zdają się ciągle powtarzać: brońmy kulturę przed upadkiem, niech kapłani i błaźni żyją w równowadze. Niestety, dzieje się tak z przyzwoleniem na mistyfikację sięgającą jeszcze Platona. Krytycy tego podejścia skazani są na porażkę i ewentualną asymilację. Autentyczność demaskatorów nie ma większego znaczenia dla obrońców podstawowej reguły. Czy można bowiem pogodzić potrzebę ładu z bezwzględną otwartością myślenia?