Od miecza do mangi

Przyznam się wam, że książka jest dosyć ciekawa. Mamy tutaj opowieść o Japonii ale nie taką zwyczajną. Obejmuje ona historie od pierwszej osoby, która w to miejsce przyszła na pieszo i w następstwie przyprowadziła innych wydając swoje potomstwo. Wszelkie historie zapoczątkowuje czas przed naszą erą. Z takich ciekawostek powiem wam, że kiedyś ludność żyła tam bardzo krótko, ponieważ nie mieli wiele pożywienia. Polowali kamieniami, łukami i strzałami na zwierzęta duże typu mamut, którego nie dawało się upolować w pojedynkę i takie mniejsze jak wiewiórki czy inne małe żyjątka. Z braku znajomości innych witamin, ci ludzie dożywali około czterdziestu lat. Co jeszcze ciekawsze, wierzyli w różne bóstwa, oraz uprawiali sobie znaną magię. Jest przesłanka, że dochodziło do ludobójstwa, jednak choć dowody nie konkretnie na to wskazują, choć niektórych nie da się podważyć, to jednak wiele podejrzeń z odkopywanych grobowców na to wskazuje.
W teraźniejszej Japonii jest tak pięknie, ponieważ ludzie nauczyli się dbać o to, co swoje i pielęgnować rozwój tego, co potrafią. Posiadając japoński paszport można bez wizy dostać się do 194 krajów i regionów na całym świecie. Pomimo jednak tego, ci ludzie prawie w ogóle nie wyjeżdżają. Zdają sobie sprawę, że są najpiękniejszym miejscem na świecie i jednocześnie żyją w ciągłej niepewności, ponieważ to tam często dochodzi do erupcji wulkanów i innych nieszczęść katastrofalnych. Dla mnie byli jak mrówki, bo ci, co przeżywają wspólnymi siłami odbudowują wszystko, co zostało zniszczone.
Każdy kraj ma jakieś swoje bóstwa i magie, jednak Japonia jest w tym wyjątkowym przypadkiem, który jest tu opisany. Z jakichś względów najważniejsze dla nich liczby to 3 i 5. Powracając jednak do dawnych czasów, tych pierwszych lat jeszcze przed naszą erą, opisane mamy ile pamiątek po nich odnaleziono. Już wiemy z czego wszystko robili, na czym się bogacili oraz co sprawia, że się wyróżniają na tle całej mapy. Zdecydowanie uważam, że książka jest bardzo pouczająca, gdyż obala to, co nieprawdziwe a pokazuje to, co pewne i to, co nie zostało potwierdzone, ale informacje krążą po świecie. Dodatkowo każdy rozdział jest barwnie oddzielony, informacje czyta się gładko, a cokolwiek dla czytelnika może być mniej zrozumiałe, jest wyjaśnione. Po takiej lekturze, choć nigdy bym nie przypuszczała, chciałabym odwiedzić to miejsce:-)