Recenzje:

Cud pod Śnieżną Górą
Autor: sza_teraz_czytam
Poznajemy Darię, która przygotowuje projekt, którego stawką jest awans. Niestety ku jej rozczarowaniu przejmuje go koleżanka z pracy Sylwia, ona zaś dostaje polecenie wyjazdu do podupadającego domu wypoczynkowego w górach. Chce jak najszybciej wykonać zadanie i wrócić do Warszawy. Jednak okazuje się, że wyobrażenia, a rzeczywistość to dwie różne rzeczy...

"Cud pod Śnieżną Górą" nie jest typowo świąteczną powieścią, a raczej bardziej zimową. Klimat ten czuć od pierwszej strony. Można wyobrazić sobie magię Zakopanego pod otulającą je śnieżną kołderką.

Daria z dala od zgiełku miasta za sprawą poznanych ludzi zaczyna inaczej postrzegać życie, sukces, marzenia i święta. Każdy z pensjonariuszy posiada swój własny bagaż doświadczeń, tajemnic i niespełnionych marzeń. Wierzycie, w przypadki? Tu odegra on ważną rolę.

Krystyna Mirek stworzyła bohaterów bliskich rzeczywistości. Tak jak i my, tak i oni mają wady, chwile słabości czy potrzebę bliskości. Zdecydowanie można się z nimi utożsamić.

Autorka przedstawiła temat rywalizacji i tzw. wyścigu szczurów. Widzimy, co niektórzy są w stanie zrobić, by osiągnąć swój cel. Jednak jest i druga strona medalu, bo karma potrafi wrócić. Prawda zawsze się obroni.

Historia ta pokazuje, że porażka zawodowa wcale nie musi być czymś złym. Że w perspektywie czasu może przynieść nam wiele innych życiowych możliwości, nie tylko tych związanych z pracą, ale i tych prywatnych, uczuciowych. A tytułowy cud? Jego trzeba wypatrywać w małych gestach, odrobinie życzliwości i dobrym sercu. O tym wszystkim zdarza się nam zapominać, warto więc czasem się zatrzymać i zdobyć na chwilę refleksji.

"Cud pod Śnieżną Górą" to pełna ciepła powieść podnosząca na duchu i przywracająca wiarę w ludzi. To książka o życzliwości, bliskości, poszukiwaniu szczęścia i drodze do zrozumienia tego, co w życiu najważniejsze. Warto być uważnym, by nie przegapić swojego cudu świątecznego.
✖ Opinia niepotwierdzona zakupem
Pociąg o północy
Autor: przyrodaz
,,A ten ,,Pociąg o północy" to po prostu podróż, w którą wyrusza każdy, kiedy zakończy już życie. Nie zawsze podróżuje się pociągiem, ale zazwyczaj odbywa się ją jakimś środkiem transportu."

,,To jest śmierć. Miejsce, w którym całe życie przelatuje ci przed oczami. Dzieje się to właśnie w taki sposób. Czasem szybko, a czasami wolno. Jak w życiu."

,,- To znaczy, że mógłbym tam spotkać Maggie?
- Owszem, kiedy już umrze. Tak, spotkasz Maggie. I nie tylko ją. Także i innych ludzi, których znałeś za życia. Na przykład twojego brata, Dougiego.
Pokręcił głową z niedowierzaniem.
- Tak naprawdę- uściśliła nieco swoją wypowiedź Agnes- w wieczności możesz spotkać każdego, kogo tylko chcesz. Jesteś wolny. I szczęśliwy- a przynajmniej możesz taki być... I tym podobne."

Jestem zdania, że ta książka została napisana dla setek tysięcy ludzi, którzy stracili swoich bliskich i nie mogą się z tym pogodzić. Ile lat by ktoś w momencie odejścia nie miał, czy godzin życia, zawsze będzie za wcześnie. Patrząc z tej perspektywy, nie jesteśmy wdzięczni za ten czas który był dany, tylko wolimy pogrążać się w smutku myśląc, że tego kogoś już nie ma. Chyba niewiele jest osób na świecie, które potrafią akceptować śmierć.
Autor napisał nam historię podobną do kilku innych bajek czy też książek, jedynie ubrał ją w przepiękne zrozumienie i pomoc w zaakceptowaniu faktu, że śmierć zabierze każdego człowieka do siebie. Ale od początku.
W opowieści poznamy wiekowego mężczyznę, który miał żonę, jednak ona odeszła od niego wiele lat temu. On sam żył w niezrozumieniu tego jak dwie osoby na tak szeroką skalę w sobie zakochane mogły ,,nagle" tak się od siebie oddalić. W pewnym jednak momencie zadzwonił jego telefon i to ona, jego ukochana była po drugiej stronie linii. Poczuł wdzięczność i radość, której nie był w stanie opisać tak jak tego, że pozwoliła mu do siebie dzwonić i chwilę po tym on zmarł. Przedostał się do innej krainy, którą pokazuje mu osoba znana z przeszłości. Zabiera go w podróż do chwil w których żył, ale które sprawiły, że później został sam. Jednak nie na tym kończy się opowieść. Zadaj sobie więc teraz pytanie, ile jesteś w stanie przejść i rzeczy wykonać, by znów być z tym, kogo kochasz?

,,Czasem trzeba pozwolić, by serce pękło, aby pozostać przy życiu."

Przepiękna, można się przy niej wzruszyć. Ciepła i taka szczera odnośnie tego jak się żyje, co się robi a czego nie bierze się pod uwagę. Romantyczna i miła, przecudowna! Dajcie jej swój czas czytania, a ona da wam coś znacznie piękniejszego. Nowe spojrzenie na życie...
✖ Opinia niepotwierdzona zakupem
Kochana córeczko
Autor: przyrodaz
Jest to moja wygrana odebrana za punkty z serwisu granice.pl
Książka jest wydana w większym druku, dlatego szybko się ją czyta. Do tego jest opisana z formy niezrozumienia świata. Postacie tutaj chcą zmian i opisują nawet jak wiele mają myśli w tym kierunku, jednak coś ich wewnętrznie blokuje. Wierząc, że zawsze mają niedostatek, on zawsze się u nich pojawia. Opisana z perspektywy osób potrzebujących, więc nie można stwierdzić ani ocenić, czy prawda wygląda tak jak ją przedstawiają. Niewątpliwie cierpią, tylko brak wiary w nich samych skutkuje poddaniem się na swój los. Niby poszukują rozwiązań, jednak nieraz za późno, czasami za bardzo zwlekają, innym razem przesuwają, gdyż wierzą, że im się nie uda. Takie obszerne opisy samotności, która przybiera na sile, gdyż nie ma tam nikogo, kto by popychał ich do spełnienia marzeń. Niby mają ,,przyjaciół", którzy coś im doradzają, ale bardziej w rozwiązaniu na chwilę, lub tylko z ich perspektywy, która nie zawsze współgrała z ich punktem widzenia. Mają też rodziców, lecz bardziej byli ukazani jako duże dzieci, które chciały dóbr od dzieci zamiast sami móc te dobra im zapewnić. Do jednego domu wchodziło się na paluszkach, by uniknąć awantur, a do drugiego z pustym portfelem, by zbyt wiele z niego nie zostało wyjęte. Były też porównania do innych rodzin, którym dobrze się wiodło. Okupowali oni swoje dzieci dając im samochody, czy nowe kwatery. Wychowankowie takich rodzin używali sobie jak mogli, nawet przeskakując z kobiety na kobietę. Czy jednak takie życie oznaczało, że wyrosną na dobrych ludzi?
W głównym wydaniu poznamy tutaj Lenę, która ma kwalifikacje, lecz potrzebuje pracy jako opiekunka osób starszych. Co dziwne, przeszkodą jest jej młody wiek, choć ona sama wspomina nam z jaką czułością opiekowała się swoją babcią. Kiedy w końcu zaczyna jej się układać, ma bliżej siebie wspierającego chłopaka, pracuje gdzie chciała, zaczyna oczekiwać od życia czegoś więcej. Próbuje niemal na siłą dotrzeć do starszej kobiety, która będzie tajemniczo ukazana. A czemu akurat do niej? Sami się przekonajcie:-)
Wspaniała obyczajówka, która pokazuje jak ludzie potrafią żyć w swoich ograniczeniach. Jak starają się wspiąć nieco wyżej, a wiedząc, że nie będzie łatwo, bywa dla nich naprawdę trudno. Jednak jest tutaj ktoś, kto będzie swoją obecnością zmieniał te myśli.

,,Nie ma takiej sytuacji, z której nie byłoby wyjścia. Zawsze jakieś jest. Trzeba tylko chcieć. Trzeba się odważyć. Postawić wszystko na jedna kartę."

Życzę wam takiej odwagi:-) Książkę oczywiście polecam.
✖ Opinia niepotwierdzona zakupem
Pragnienia Panny Julii
Autor: przyrodaz
Nie wiem dokładnie jak mam tą książkę odebrać. Być może powodem jest podniosłość przekazywania treści, jakby sama wyszła spod pióra królowej aczkolwiek takiej początkującej, jednak na tyle obeznanej z gracją, stylem i podniosłością, że treść przyciągnie uwagę.
Czasy w których rozgrywa się lektura są bardzo dalekie od naszych, ale wszelka kultura jest lekko uteraźniejszona. To bardziej opowieść aniżeli powieść, więc wydarzenia biegną nieco szybko, mniej dokładnie i momentami na około. Bywają konkretne, ale mniej rozwinięte na tyle, by potraktować je jako poważne.
W treści poznajemy problemy postaci, wiemy co ich dręczy, jednak z chwilą pojawienia się osób, które wszystko mówią i robią wprost, zamiast zmieszania pojawia się takie małe odrealnienie. To tak nieco dekoncentrowało mnie, gdyż chciałam wczuć się w sytuację, jednak oni mi na to nie pozwalali.
Opowieść dotyczy trzech kobiet i mam wrażenie, że autorka dała kawałek duszy każdej z nich. Przełożyła swoje problemy na nich, by przekonać się, czy ciężkość życia da się udźwignąć chcąc zachować całą siebie w prawdziwej wersji.
Każda z kobiet ma swoje marzenia i pragnienia, jednak los stawia ich w sytuacjach w których ze sobą muszą iść na rozejm. To czasy gdzie to osobnicy płci męskiej nazywali siebie mądrymi, a rolę kobiety sprowadzali do mało myślącej. Zadaniem mężczyzny było zabieganie o nie przed ślubem, co i tak nie każdy z nich potrafił, a po ślubie to ona miała wykonywać obowiązki zalotnej i kochanej żony, która wciąż będzie udowadniała jak bardzo jest wdzięczna za to, że ktoś z nią jest. Poznacie tutaj kobiece myśli o szczęśliwym małżeństwie oraz wyobrażenia, które będą się ścierały z rzeczywistością. Według innych kobiet, ta, która szukała kandydata na męża powinna nie szukać ideału, przymykać oko na wybryki i być uległą, bo tylko wtedy jej małżeństwo przetrwa. W swoich głowach opisywały swoje starania o mężczyzn, podczas gdy tylko w nielicznych momentach uważały, że są wystarczające - by płaszczyć się z godnością. Takie postępowanie postaci powoduje wyrzut emocji u czytelnika, który ma ochotę nimi potrząsnąć i powiedzieć, że każdy człowiek jest drugiemu równy. Dlatego sięgnij po książkę jeśli chcesz poznać dawne myśli kobiet, porównać ile na przestrzeni lat się zmieniło, lub sam nadal czytasz książki po to, by czytać. Tych odbiorców najbardziej zainteresuje:-)
✖ Opinia niepotwierdzona zakupem
Żniwiarz cienia. Lena. Tom 3
Autor: przyrodaz
To było świetne i takie twarde zarazem. Dawno nie czytałam pióra autorki, dlatego zapomniałam, że ma męskie i twarde intonacje treści. Dla mnie jak najbardziej na miejscu, gdyż nikt nie musi tutaj mdleć na zawołanie, no chyba, że zostaje otumaniony jakimś specyfikiem:-)
Trzy pierwsze strony są takie jakby nagle ktoś mówił do mnie w obcym języku, dopiero kolejne pokazują taki wypracowany schemat. Od razu poznajemy scenę mordu oraz stanu uszkodzeń ciała kobiety, a dopiero później mamy sceny kiedy już jej ciało zostało odnalezione. Rozmowy telefoniczne są bardzo profesjonalnie ułożone, gdyby nie opisy pod nimi myśli postaci, nie wszystkiego można by było się domyśleć. Tajemniczość przede wszystkim, praca pracą, ale i życie po za nią również jest obecne. Widzimy, że niektóre osoby próbują wyjść ze swojej strefy komfortu i jakby na złość im poprzez osoby trzecie, czują się bardzo onieśmielone. Takim sprowadzeniem ich na ziemię jest praca, która nie tyle pochłania ich czas, co naprawdę sprawia im przyjemność. Zaginioną jest partnerka komisarza i po reakcjach postaci wiemy, że to grubsze zagranie. Później następuje skupienie niby tylko na tej sprawie, aczkolwiek prywata zaczyna się splatać z tym, co miało naszą kobiecą postać nie dotykać.
Co do wcześniejszych wydarzeń z innych tomów, to nie mamy wyjaśnione co się u nich działo, a wszelkie niedyspozycje cielesne lub psychiczne są ułożone jako ich braki, których tu nie poznamy. Z drobnych wiadomości mamy jedynie streszczone jaki plan dla Leny ma jej rodzina, później ten temat zostaje zdjęty tylko po to, by w późniejszym czasie powrócił ze zdwojoną siłą. Jej wróg jak początkowo był tylko znajomym, tak się okazuje, że zaczyna mieć bliższe stosunki z jej rodziną niż ona sama. Jest tym zaskoczona, jednak jako kobieta myśląca zaczyna przyglądać się tym relacjom bliżej. Do tego stosuje techniki bycia miłą i dotkniętą, gdyż wie, że jako bezbronna będzie miała prawo do większych wyjaśnień. Podobną taktykę stosuje w pracy, co bywa dla niej owocne w czynach. Ludzie nad wyraz nie tyle kochają plotki, ile uwielbiają być w centrum uwagi mogąc przekazywać swoje spostrzeżenia jako pierwsi. W ten sposób wiele rzeczy wychodzi na jaw, ale czy to oznacza łatwy koniec dla złapania Żniwiarza Cienia? Polecam samemu się o tym przekonać:-)
✖ Opinia niepotwierdzona zakupem
Asymetria
Autor: FioletowaRóża
Moje pierwsze skojarzenie i powód, dla którego zdecydowałam się przeczytać „Asymetrię” nie ma nic wspólnego z pochwałami umieszczonymi na okładce. Nie ufam klasycznym blurbom marketingowym, czyli zachwytom od sławnych ludzi- może taki zabieg podnosi wszelkie zasięgi, ale na mnie to po prostu nie działa. Zdecydowanie bardziej kieruję się swoją wieloletnią miłością czytelniczą, jestem też ciekawa, co o danej pozycji mówią inni czytelnicy, standardowi Kowalscy, nie zaś sławne osoby. Dla mnie słowo pisane było, jest i będzie swego rodzaju świętością.

Richard Gere- o wspaniałości amerykańskiego aktora można, ale tak naprawdę nie trzeba się rozpisywać. Ma on jednak wiele wspólnego z „Asymetrią”, ponieważ w 2027 roku będziemy mogli zobaczyć film, w którym ten właśnie aktor odtwarza rolę wielkiego pisarza, Ezry Blazera. Czy uda mu się pokazać ogromną różnicę wiekową między wyimaginowanym pisarzem a Mary-Alice, młodą asystentką pracującą w wydawnictwie? Mocno na to liczę, a dzięki przeczytaniu powieści będę miała okazję wyłapać najmniejsze szczegóły. Porównywanie filmu do książki zawsze jest pasjonujące, a nierzadko okazuje się, że to, co widzimy na szklanym ekranie, jest znacznie lepsze od czytanego tekstu. Tym razem będzie dokładnie tak samo- doskonale to wiem, ponieważ pisarka mocno mnie zmęczyła i nie dała emocji, których oczekiwałam.

„Asymetria” jako książka jest momentami szalenie odważna, kontrowersyjna i szokująca, bo czy blisko 5 dekad różnicy między kobietą a mężczyzną to coś normalnego? Niby w miłości nie liczy się godzin i lat, ale wszystko, absolutnie wszystko, ma swoje granice. Przed aktorami odgrywającymi główne role jest zatem bardzo twardy orzech do zgryzienia…

Dawno tak nie męczyłam książki i nie zasypiałam podczas odkrywania kolejnych stron. Skąd więc te zachwyty? Nie mam zielonego pojęcia, według mnie są one przerysowane i niesłuszne. Nie odradzam jednak całkowicie lektury i mam nadzieję, że Richard Gere podoła zadaniu. Jeśli nie- o temacie szybko zapomnę.

Mary-Alice jest tu przedstawiona jako młoda, bardzo naiwna i dziwna dziewczyna. Chwilami aż chwytałam się za głowę, bo jej styl życia dosłownie uwłacza płci pięknej. Myślę, że wielu odbiorców będzie miało dokładnie takie same spostrzeżenia…
Niektóre opisy, choćby kontrowersyjnego zabiegu aborcji, nie są dla każdego. Sama miałam ochotę zwrócić dopiero co spożyty posiłek. Myślałam sobie też, czy dam radę przeczytać całą powieść. Odpowiedź brzmi: NIE.

Miałam nadzieję na coś wciągającego, wciskającego w fotel, a było tak sobie, bez fajerwerków. Sięgnęłam po „Asymetrię” i uznałam, że pani Halliday trochę za dużo tematów chciała umieścić w jednym dziele. Niezbyt przepadam za przesytem formy nad treścią, a w tym przypadku można o takim błędzie mówić. Ciągle powtarzające się opisy futbolowych rozgrywek także nie wciągają i stają się niezrozumiałe- w końcu nie jest to nasza narodowa dyscyplina.

Czekam jednak na ekranizację- może wtedy będzie lepiej.

✖ Opinia niepotwierdzona zakupem
Powrót do gwiazd
Autor: Parszywy, zawistny gnojek,szczurowaty
"Religia i ezoteryka / Ezoteryka" - CO PROSZĘ?
Bądźmy poważni, nie ośmieszajmy ezoteryki odpadami new age :)
✖ Opinia niepotwierdzona zakupem
Obłęd w Breslau. Zbrodnia w imię czystości „rasy”
Autor: BRUNETTE BOOKS
To książka, która przypomina, że najstraszniejsze potwory nie kryją się w mroku, ale w eleganckich gabinetach i salach wykładowych. Już od pierwszych rozdziałów poczułam gęsty, duszny klimat przedwojennego Wrocławia, w którym nauka zaczyna niebezpiecznie flirtować z chorą ideologią.
To reporterskie śledztwo pokazuje mechanizm powstawania zła od podszewki. Zamiast suchych dat dostajemy wstrząsającą opowieść o tym, jak zwykły formularz, statystyka i naukowa ambicja zamieniają się w bezduszną machinę decydującą o ludzkim życiu. Autor krok po kroku odsłania kulisy eugeniki oraz akcji T4, nie zdradzając przy tym wszystkiego od razu, ale budując napięcie niczym w dobrym thrillerze.
Najbardziej uderzyły mnie tu ludzkie postawy i skrajne emocje, jakie budzi ta lektura. Z jednej strony mamy bezbronne ofiary systemu, którym odebrano głos i godność, a z drugiej – ludzi wykształconych, lekarzy i naukowców, których oportunizm, strach i chęć kariery popchnęły do niewyobrażalnego okrucieństwa. Czytając, czułam na przemian niedowierzanie, złość i ogromny smutek, że tak łatwo było usprawiedliwić zbrodnię „dobrem nauki”.
Tomasz Bonek pisze niezwykle przystępnie, konkretnie i z dziennikarskim pazurem. Mimo trudnego, ciężkiego tematu przez tę książkę się płynie – tempo jest świetnie wyważone, a reporterska precyzja sprawia, że trudno się od niej oderwać.

To lektura obowiązkowa dla fanów literatury faktu, reportaży historycznych i każdego, kto chce zrozumieć, jak cienka bywa granica między wiedzą a fanatyzmem. Ostrzegam jednak: to nie jest książka do poduszki na poprawę humoru, ale zdecydowanie jedna z tych ważnych i potrzebnych.

Moja ocena: 10/10 🌟

BRUNETTE BOOKS
✖ Opinia niepotwierdzona zakupem
Dom z lodu
Autor: Kama
„Największy chłód nie pochodzi z zimy. Rodzi się tam, gdzie zabrakło miłości, czułości i drugiego człowieka”.
„Nie każdy dom jest miejscem, w którym można poczuć się bezpiecznie. Niektóre ściany zamiast chronić, stają się świadkami największego cierpienia”.
Wigilia i Święta Bożego Narodzenia dla wielu osób są czasem bliskości, miłości i śmiechu. Anna i Szczepan Rogańscy są szanowanym małżeństwem wśród mieszkańców wsi Chłopska Wola, gdzie mieszkają z dwojgiem swoich dzieci - szesnastoletniej Janki i dziewięcioletniego Wojtka.
Niestety , pewnej nocy życie tej czwórki diametralnie się zmienia.
Odwiedzający sąsiadów Tadeusz Boryna nie spodziewa się ,że zastanie obraz, który zapamięta do końca życia.
Pan Rogański padł ofiarą bruralnego morderstwa zaś jego żona zniknęła bez śladu. Po prostu wyszła z domu i już do niego nie wróciła.
Trzydzieści lat od tragedii, która wstrząsnęła jego światem Wojciech nadal nie pogodził się z tym co go spotkało.
Mężczyzna nie potrafi uwierzyć, że ukochana mama mogła porzucić jego i siostrę.

Ale czy rzeczywiście Anna z własnej woli opuściła swoje dzieci? Co tak naprawdę wydarzyło się tamtej tragicznej nocy? I dlaczego przez kolejne trzydzieści lat prawda pozostawała ukryta?
Wojciech dorastał z pytaniami, na które nigdy nie otrzymał odpowiedzi. Z dziecięcym poczuciem odrzucenia, bólem i tęsknotą, która mimo upływu lat wcale nie stała się mniejsza. Bo jak pogodzić się z odejściem matki, kiedy nie wiadomo, czy jeszcze kiedykolwiek będzie można ją zobaczyć? Jak przestać czekać na kogoś, kto pewnego dnia po prostu zniknął?
Przeszłość jednak nie zawsze pozwala o sobie zapomnieć. Czasami wystarczy jeden szczegół, jedno wspomnienie albo nieoczekiwane odkrycie, by dawno pogrzebane tajemnice ponownie ujrzały światło dzienne.
Marcel Moss zabiera nas w mroczną, pełną niedopowiedzeń historię, w której nic nie jest tak oczywiste, jak mogłoby się wydawać. To opowieść o rodzinnych sekretach, bolesnych wspomnieniach, utraconym poczuciu bezpieczeństwa i prawdzie, która potrafi zmienić wszystko, co dotąd wydawało się pewne.
Autor pokazuje, że największe dramaty nie zawsze rozgrywają się na oczach innych. Czasami kryją się za zamkniętymi drzwiami domów, w których zamiast miłości pojawia się strach, a zamiast ciepła – przejmujący chłód.
„Dom z lodu” to historia, która skłania do zastanowienia się, jak dobrze tak naprawdę znamy ludzi, z którymi dzielimy codzienność. Czy można być pewnym, że za pozornie spokojnym życiem nie kryje się coś, o czym nikt nie ma odwagi mówić?
Podczas lektury nie mogłam oprzeć się wrażeniu, że za każdą zamkniętą drzwiami tajemnicą kryje się coś znacznie bardziej bolesnego, niż początkowo mogłoby się wydawać. To jedna z tych historii, w których przeszłość nie daje o sobie zapomnieć, a kolejne odkrywane fakty sprawiają, że zaczynamy kwestionować wszystko, w co do tej pory wierzyliśmy.
Szczególnie poruszający jest dla mnie wątek dzieci, które musiały zmierzyć się z dramatem, na który nigdy nie powinny być narażone. Dziecięca tęsknota, poczucie porzucenia i pytania pozostające bez odpowiedzi potrafią zostawić ślady na całe życie. Bo przecież dom powinien być azylem, miejscem, do którego zawsze można wrócić. A co, jeśli właśnie tam kryje się największy koszmar?
Marcel Moss po raz kolejny udowadnia, że potrafi budować niepokojącą atmosferę i snuć opowieść, w której rodzinne sekrety mają ogromną siłę rażenia. „Dom z lodu” to nie tylko historia o tajemniczym zaginięciu i brutalnej zbrodni. To również opowieść o ludzkich emocjach, krzywdach, które nie mijają wraz z upływem czasu, oraz o prawdzie, która potrafi być bardziej przerażająca niż najgorsze przypuszczenia.
Bo czasami największym koszmarem nie jest to, co czeka na nas za drzwiami. Jest nim to, co od lat ukrywa się wewnątrz własnego domu.

✖ Opinia niepotwierdzona zakupem
Zbrodnia pod palmami
Autor: emiove_ksiazki
Wyobraź sobie tropikalną wyspę jak z obrazka, na której każdy kolejny dzień zmienia twoje spojrzenie na nią, i to nie tylko z powodu dusznego, wilgotnego powietrza, ale również atmosfery, która zagęszcza się, po każdej przeczytanej stronie.
Kiedy sięgnęłam po tytuł „Zbrodnia pod palmami” Magdaleny Chlebickiej, nie do końca zdawałam sobie sprawę z tego co mnie czeka. Skusił mnie sielski widok na obrazku, więc myślę biorę będzie ciekawie, może trochę wesoło. Ostatnio z czytaniem u mnie jakoś wolniej idzie, dlatego już bardzo dawno nie zdarzyło mi się, że usiadłam do książki, która okazała się tak wciągająca, że przeczytałam ją od początku do końca, nie robiąc w międzyczasie nic. Oczywiście nie licząc kolejnych kaw, bo bez tego ostatnio ani rusz.
Malezja wita czytelnika i pokazuje swoje XIX wieczne oblicze, wraz z mieszanką różnych warstw społecznych. Spotkałam tu połączenie lokalnych mieszkańców, ubogich pracowników plantacji herbaty, często chińskiego pochodzenia, którzy nie mieli tu żadnego głosu i poszanowania. Różnorodności dodają tu oficerowie Kompanii Wschodnioindyjskiej, a także brytyjska socjeta. Przedstawicielką tej ostatniej jest Cecilia Dufrence, dwudziestolatka, która bardzo narzeka na klimat Malezji i tęskni za domem. Nie może jednak wrócić do swojego kraju, gdyż kilka lat temu ojciec haniebnym czynem splugawił nazwisko rodziny. Kiedy oświadcza się jej przystojny oficer Lawrance Sinclair, kobieta nie posiada się ze szczęścia. Nie ufa mężczyźnie, jednak upatruje dla siebie szansy powrotu do kraju z czystą kartą. Niespodziewanie dla niej samej, po udanych zaręczynach, zaczyna coś czuć do przystojnego kapitana. Od tej chwili akcja przyspiesza, i z niepozornego romansu obyczajowego, dostajemy niepokojący kryminał. Lawrance zrywa zaręczyny, ponieważ trafia mu się lepsza propozycja, a na drugi dzień zostaje zamordowany. Ciekawa jestem kogo wy byście obstawili za mordercę.
Do więzienia szybko trafia jeden z trzech chińskich przyjaciół Wu. W jego winę nie wierzą przyjaciele Jiacheeng i Enlai, a także panna Cecilia. Ta mimo, że była zła na niedoszłego męża, postanawia wyjaśnić tajemnicę jego śmierci. Kiedy pojawia się kolejna zamordowana osoba w Georgetown rozsiewa się coraz większy niepokój. I tu zaczyna się jeszcze ciekawiej, bo uparta Cecilia, nie odpuszcza mimo przeciwności, ryzykuje wiele. Odważnie odwiedza miejsca, w które takie panienki świadomi się nie wybierają. Można powiedzieć, że momentami całkiej igra z losem, do czego zmusza ją jej determinacja. Przyznam, że wszystko działo się tak szybko, a ja momentami miałam ochotę złapać tą dziewczynę za suknię i powiedzieć „Holo. Zatrzymaj się. Gdzie ty lecisz.” Ale czy nawet gdybym miała taką moc to by mnie posłuchała nie sądzę. Trafiła nam się bardzo uparta bohaterka, co sprawiło, że powieść była niezwykle interesująca i barwna zarazem.
W tym miejscu chciałabym zwrócić uwagę na tło historyczne, które nakreśliła w powieści Magdalena Chlebicka. Wydaje się , że autorka doskonale się do tego przygotowała, co wynika z jej wykształcenia i zainteresowań. Lubię czytać takie powieści, a których wraz z bohaterami staramy się dowiedzieć prawy i rozwiązać zagadkę morderstwa. Tą historię jednak czyni wyjątkową otoczka miejsca i historii. Kiedy czytałam ją jednym tchem, moja wyobraźnia pracowała na najwyższych obrotach, przenosząc mnie w sam środek tych wydarzeń. Było to możliwe dzięki tak doskonale oddanej atmosferze, opisów miejsc i stworzeniem charakterystycznych bohaterów. Autorka daje nam autentyczność, również tych niższych warstw społecznych, jak biedni, poddani swoim panom pracownicy plantacji, czy nie widzące innej możliwości dla swojego życia młode kurtyzany. Ciekawy jest również wątek wielkodusznego księdza, który pomagał biedocie, karmił ich jak mógł, a także starał się przynieść ukojenie w chorobie. Czytelnik z pewnością nie zapomni o tym, że potrzeba miłości występuje u wszystkich ludzi, niezależnie od ich statusu.
Oprócz tego, że książka jest zaskakującą zagadką kryminalną, to zostawia za sobą pewne przemyślenia. Zwraca nam uwagę na wyższość władzy i to jak działa na człowieka jej posiadanie. Oraz to co również ma dobre odniesienie do współczesnego świata. Czasem w swoich osądach, które wydają się jedynymi słusznymi, warto się zatrzymać i spojrzeć nieco z dystansem. Mimo, że wszystkie znaki wskazują, że coś jest prawdą, to jednak warto wziąć pod uwagę, że możemy się mylić. Warto wziąć pod rozwagę również inne wersje, a nie zamykać się na jedną.
Nie zdradzę więcej z fabuły, jednak zachęcam czytelnicy byście wybrali się do tej XIX wiecznej Malezji, poczuli na plecach dreszcz emocji i tajemnicy oraz rozwiązali tą zagadkę kryminalną wraz z główną bohaterką.
✖ Opinia niepotwierdzona zakupem
Kurier
Autor: BRUNETTE BOOKS
Gęsta mgła nad gdańskim portem, makabryczne odkrycie w jednym z kontenerów i klimat, od którego od pierwszych stron przechodzą ciarki. Po „Kucharzu” i „Malarzu” wracamy do świata Piotra Chomczyńskiego, a "Kurier" od pierwszych rozdziałów wciąga jak najlepszy serial kryminalny.
Fabuła kręci się wokół śledztwa, które wymyka się wszelkim schematom. Tajemniczy kod zostawiony na miejscu zbrodni otwiera drzwi do mrocznego półświatka karteli narkotykowych i bezwzględnej gry, w której stawką jest życie. Autor świetnie myli tropy i dawkuje napięcie – kiedy wydaje się, że już wiemy, kto pociąga za sznurki, wszystko wywraca się do góry nogami.
Ogromną siłą tej serii jest sam Marcin Koch. To bohater z krwi i kości – błyskotliwy kryminolog, który nie boi się ryzyka, ma słabość do motocykli i potrafi wpakować się w niezłe tarapaty. W tym tomie staje twarzą w twarz z przeszłością i przeciwnikiem, który zna jego każdy ruch. Emocje sięgają zenitu, bo walka toczy się nie tylko o rozwiązanie zagadki, ale też o przetrwanie.
Piotr Chomczyński pisze niezwykle konkretnie i z ogromną dbałością o kryminalistyczne detale – widać tu prawdziwą wiedzę autora, a nie tylko literacką fikcję. Akcja pędzi na złamanie karku, a krótkie, dynamiczne rozdziały sprawiają, że „jeszcze tylko jeden” zamienia się w zarwaną noc.

To pozycja obowiązkowa dla fanów mrocznych, mięsistych kryminałów, gdzie psychologia miesza się z kulisami pracy śledczych i brutalnym światem przestępczym. Jeśli lubicie historie, które trzymają za gardło aż do ostatniej kropki, ten tom zdecydowanie trafi w Wasz gust.

Moja ocena: 9/10 🌟

BRUNETTE BOOKS
✖ Opinia niepotwierdzona zakupem
Jacob. Mennonita, który pragnął miłości
Autor: sza_teraz_czytam
Nie wiem jak Wy, ale ja jeszcze nie spotkałam książki, której akcja osadzona byłaby w hermetycznej mennonickiej społeczności. Sylwia Kubik zabiera nas na dawne Żuławy, w czasy gdzie życie wyznaczały wiara, ciężka praca i zasady, którym podporządkowana była cała mennonicka wspólnota. Gdy chłopak osiągał odpowiedni wiek, oczekiwano od niego nie tylko przejęcia rodzinnego gospodarstwa, lecz także założenia własnej rodziny. O przyszłości rzadko decydowało samo serce. Jacob Dyck właśnie staje przed takim wyborem. Czy ulegnie oczekiwaniom ojca i presji wspólnoty? A może odważy się, by pójść za własnymi pragnieniami i uczuciami?

Podobało mi się ukazanie miłości jako uczucia dojrzewającego powoli, rodzącego się z codziennej bliskości i wzajemnego zrozumienia. Wyobraźcie sobie, że nie możecie samodzielnie podjąć decyzji o małżeństwie, że musicie podporządkować się narzuconym surowym zasadom. Czy bylibyście wierni tradycji? Jak wiele gotowi bylibyście poświęcić dla rodziny? Czy zatem skromne życie i ciężka praca to jedyne fundamenty egzystencji mennonity? A co jeśli zapragnie czegoś więcej?

Rozterki Jacoba są niezwykle wiarygodne. Poruszona jego odwagą, by zawalczyć o własne szczęście, kibicowałam mu z całego serca. Choć zanim zrozumiał, czym jest miłość, musiało upłynąć trochę czasu.

Autorka zachwyciła mnie kunsztem opowieści o Żuławach. Ukazała trudy życia ludzi na tych ziemiach. To niełatwe zalewowe tereny, niespodziewana choroba zwierząt i walka o przetrwanie w obliczu tragedii. Tu jedna zła decyzja mogła zaważyć o losie całych rodzin. Podziw budzi wsparcie, jakie wspólnota dawała swoim członkom w tak trudnym momencie.

"Jacob. Mennonita, który pragnął miłości" to ciepło-gorzka, pełna emocji historia o miłości, która nie miała prawa się wydarzyć. To powieść o odpowiedzialności, przywiązaniu do tradycji, oczekiwaniach innych oraz cichej odwadze, by pójść własną drogą. Poznajcie piękno wymagających Żuław.

✖ Opinia niepotwierdzona zakupem
Siostra diabła. Klara
Autor: aniabex
Każdy kto zna największe ciacho w raju, czyli Kubę Sobańskiego, wie kim była Klara Sobańska. A przynajmniej wie, jak skończyła się jej historia. To jak się zaczęła, to tylko domysły, niedopowiedzenia, wspomnienia, którymi raczył się podzielić Kuba.
Autor krwawych czytelniczych randek z nietuzinkowym diabłem, którego rzeczywistość na szczęście zaczyna się i kończy na kartach książkowej serii, postanowił podarować siostrze diabła, Klarze osobną historię.
Klara Sobańska zanim została skrzywdzona, zanim ktoś brutalnie odebrał jej dzieciństwo, zanim stała się kobietą „z psychicznym defektem”, pozbawioną pomocy, zamkniętą w „bańce własnych myśli zdominowanych przez wspomnienie oprawcy” – była radosną, kruchą, otwartą dziewczynką. Jeden zwrotny moment w jej życiu zmienił wszystko. I choć wyrosła na piękną kobietę z długimi ciemnymi włosami, zielonymi oczami, wąskimi ustami, uroczymi piegami i o wyglądzie niewiniątka – w jej wnętrzu kryje się mrok. „Coś” co czyni ją niebezpieczną i nieprzewidywalną.
Jeśli znasz Kubę Sobańskiego, nie będziesz w stanie oprzeć się pokusie, by sprawdzić jak to się wszystko zaczęło i poznać nieco inny punkt widzenia..
„Siostra diabła. Klara” to czytelnicza uczta dla fanów „seryjniaka”, którego działalność napędza nieprzewidywalność. Historia młodej kobiety, która przez większość swojego krótkiego życia samotnie błądziła „w piekle własnych wspomnień”.
Polecam.
✖ Opinia niepotwierdzona zakupem
Nie jestem jego
Autor: BRUNETTE BOOKS
Są książki, po które sięgasz z myślą „przeczytam tylko jeden rozdział przed snem”, a kończysz je nad ranem z przyspieszonym biciem serca. Dokładnie taki klimat ma debiutancki dark romance Kingi Gracjasz-Lis — duszny, magnetyczny i przesiąknięty napięciem, które czuć od pierwszej strony.
Wszystko zaczyna się od zwykłego, nieudanego wieczoru i przypadkowego spotkania, które miało być tylko nic nieznaczącym epizodem. Szybko okazuje się jednak, że ta historia to niebezpieczna gra, w której pożądanie zderza się z walką o własne granice, a odcięty od świata górski domek staje się sceną dla narastającej obsesji i mrocznych tajemnic.
Daria to bohaterka, której trudno nie kibicować — niezależna, uparta i zdeterminowana, by zachować kontrolę nad swoim życiem. Po drugiej stronie staje Martin: władczy, pewny siebie i niepokojąco skuteczny w zdobywaniu tego, czego pragnie. Chemia między nimi aż iskrzy, a towarzyszące im emocje potrafią wywołać prawdziwy rollercoaster — od fascynacji po realny niepokój.
Autorka ma niezwykle lekki styl i świetne wyczucie do ciętych dialogów. Przy nieco ponad 170 stronach akcja pędzi jak szalona — nie ma tu miejsca na nudę czy zbędne opisy, a każdy kolejny rozdział podkręca atmosferę i nie pozwala złapać oddechu.

To propozycja wyłącznie dla pełnoletnich czytelników (18+)🔞 i fanek gatunku dark romance, które szukają krótkiej, ale maksymalnie intensywnej i pikantnej lektury na jeden wieczór. Jeśli lubicie motywy zaborczych bohaterów, niebezpiecznej namiętności i relacji na granicy rozsądku — ten tytuł zdecydowanie trafi w Wasz gust.

MOJA OCENA: 8/10 🌟

BRUNETTE BOOKS
✖ Opinia niepotwierdzona zakupem
Wesołych świąt, Smoku!
Autor: przyrodaz
Powiem wam, że czasami te najprostsze bajki potrafią najbardziej i najszybciej człowieka rozweselić. Nie chodzi tutaj tylko o samą atmosferę świąt, która jest obecna wszędzie i na każdej stronie, ale o takie pokazywanie dziecku co jest w życiu najważniejsze. Naszemu smokowi z bajki nie były potrzebne miliony, ani syto zastawiony stół. Dla niego liczyło się ciepło w domu, radość napotykanych osób, możliwość podarowania potrzebującym tego czego im brakowało oraz atmosfery, którą sam sobie stworzył niczego nie psując, ani nikogo przy tym nie denerwując. Do tego kilka razy udało mu się mnie i siedmioletnią córkę rozśmieszyć. Nie ukrywam, że dawno tak czysto się nie śmiałam:-)
Teraz cechy książki. Jest zwykłego małego formatu zeszytowego z błyszczącymi kartkami niczym z bloku technicznego. Przeważają kolory nastrojowe, takie oddające klimat sytuacyjny oraz bezpieczny w każdym wykonywanym zadaniu Smoka. Samej treści jest mało, są cztery rozdziały ukazujące cztery osobne ale kontynuowane za sobą historie. Ilustracje są niczym namalowane pędzlem, nie zawsze zabierają całą stronę. Na pierwszej kartce jest możliwość podpisania bajki do kogo należy.
Pierwszy rozdział opowiadał o poszukiwaniu idealnej choinki do ubioru i nie zgadniecie jak mądrze można było wykorzystać pomysłowość Smoka. Drugi rozdział przypominał sytuacje z mojego domu, gdzie przed świętami ozdabia się dom słodkościami, które w magiczny sposób same znikają:-) Tutaj z córką najbardziej się śmiałyśmy:-))) Trzeci rozdział był poświęcony rękawiczkom, które w magiczny sposób znikały. Smok jednak znalazł mądry sposób aby sprawić, że już nigdy mu się nie zgubią. Co z tego wynikło- salwy śmiechu i to takiego, że można było dostać głupawki. Poważnie, jak by na tą sytuację nie spojrzeć, to takiego zakończenia się nie spodziewałam:-)
Rozdział ostatni pokazał jak wielki można mieć serce bez względu jaką jest się postacią w naszym życiu. Ukazał co najbardziej się liczy i jakie to piękne uczucie- moc obdarowywania. To było tak urocze i poruszające, aż przytuliłam tą bajkę do serca. Poważnie. Może to tylko bajka, ale jaka! Jestem przekonana, że każde dziecko i nawet dorosły spędzi z nią piękny czas, który zapamięta na długo. Serdecznie ją polecam:-)
✖ Opinia niepotwierdzona zakupem
Dywan z wkładką
Autor: mysilicielka
Humor był w porządku, wszystkie dialogi zabawne, bohaterowie dali się polubić, tacy mocno swojscy, ale to niestety nie wystarczyło do stworzenia dobrej historii. Na tytułową wkładkę trzeba było długo czekać, a jak już się pojawiła, to wynikła z tego nieciekawa intryga. Mam wrażenie, że szybko o tej książce zapomnę.
✖ Opinia niepotwierdzona zakupem
Kurort
Autor: przyrodaz
Treść jest oparta o prawdziwe wydarzenia do których doszło w Wojewódzkim Zespole Psychiatrycznej Opieki Zdrowotnej w Krychnowicach w latach 1971-1974. Oczywiście autor posiadając dar tworzenia treści, nadał im charakteru i emocjonalnego przekazu. Wszelkie eksperymenty na dzieciach nadal wywołują emocje nie do opisania, więc jeśli taki temat was przeraża, to bądźcie na niego tu przygotowani. To pierwszy wątek, który się tutaj pokazał i to on w dużej mierze sprawił, że nie można się od tej historii oderwać.
Historia opisana jest z różnych czasów ukazanych na nagłówkach nowych rozdziałów. Rozpoczynamy od czasu wstecznego, po ten późniejszy i obecny nie opisany. Ogólny zarys treści polega na skupieniu się na zakładzie psychiatrycznym, gdzie kierowani sią pacjenci w różnym wieku. Niektórzy sami się tu zgłaszają chcąc pozbyć się nałogu alkoholowego, z tym, że nie mają pojęcia co ich czeka. W momencie rozmów pacjentów czasami zdradzają co im jest, czemu zaprzeczają, ale po sposobach zachowywania się zauważamy te symptomy. Od początku wiemy tylko, że istnieje jakiś system funkcjonowania wszystkich pacjentów, jednak kiedy trafia tam porucznik Ugne Galant nie zostaje w nie wtajemniczony od razu, czym dochodzi do bolesnych sytuacji. Kiedy na kartach powieści pojawia się szalony lekarz widać, że nie pacjenci się dla niego liczą, tylko jakieś badania i wszelkie posłuszeństwo. Wydaje mu się, że pozjadał wszystkie rozumy i nawet osoby nie będące pacjentami wręcz muszą wykonywać to czego od nich wymaga.
Szpital też skrywa u siebie odrębny teren, który dla dorosłych pacjentów nie jest dostępny. To tam będzie się dział mrok i niedowierzanie. Jest on szczególnie chroniony przez ludzi z wysokich stanowisk. Nie każdy będzie tutaj ,,normalny", ponieważ każdy inaczej określa zasady, którymi się kieruje. Trudno jest też tutaj zasady uważać za moralne, gdyż wszędzie mamy pole układów. Ten kto nie współpracuje, nie wiedzie się ani jemu ani rodzinie. Zresztą sami się przekonajcie:-)
Lekturę uważam za mocną, gdyż lekko są tutaj wykonywane wszelkie krzywdy psychiczne oraz fizyczne. Trudniej jest tylko o nich zapomnieć. To historie oparte o prawdę, więc tym mocniej docierają do serca. Polecam tylko tym, którzy są przygotowani na najgorsze.
✖ Opinia niepotwierdzona zakupem
Przybieżeli
Autor: BRUNETTE BOOKS
Jeśli szukacie świątecznej opowieści pełnej ciepła, pierniczków i wzruszeń… to „Przybieżeli” Jakuba Ćwieka wywróci Wasze oczekiwania do góry nogami! 🎄🔪 Od pierwszych stron czuć tu gęsty niepokój, który brutalnie zderza się z bożonarodzeniową sielanką. Dom na skraju wsi, ogień w kominku i pachnąca choinka w ułamku sekundy zamieniają się w klaustrofobiczną pułapkę, z której nie ma łatwego wyjścia.
Punktem wyjścia tej historii jest pozornie spokojny wyjazd pisarza kryminałów, Norberta, i jego żony Krystyny, na wspólne święta z dala od zgiełku. Szybko jednak okazuje się, że nieproszeni goście mają wobec gospodarzy zupełnie inne plany. Uzbrojeni napastnicy wdzierają się do domu i zmuszają autora do wykorzystania jego literackiej wyobraźni w realnym życiu – ma zaplanować prawdziwy skok. Pomysł na fabułę jest absolutnie genialny i od samego początku trzyma za gardło.
Największą siłą tej powieści są relacje i emocje, które wywołuje. Norbert i Krystyna to para z bagażem doświadczeń i własnymi rysami, ale w obliczu śmiertelnego zagrożenia muszą działać jak jeden organizm. Strach o najbliższych, bezradność i ciągła gra psychologiczna z bezwzględnymi zbirami sprawiają, że podczas lektury wielokrotnie wstrzymywałam oddech. Czuć tu autentyczne przerażenie, a granica między fikcją a rzeczywistością zaciera się w przerażający sposób.
Jakub Ćwiek pisze niezwykle dynamicznie i bez taryfy ulgowej. Tempo akcji po wtargnięciu bandytów pędzi na złamanie karku, a każda kolejna strona podbija stawkę – jeden zły ruch lub nieopatrzne słowo może kosztować życie. Mimo mrocznego i brutalnego klimatu typu home invasion, autor przemyca swój charakterystyczny, lekko ironiczny pazur oraz ciekawe smaczki z pisarskiego zaplecza.

To idealna pozycja dla fanów mocnych thrillerów psychologicznych, historii o walce o przetrwanie i nieoczywistych, mrocznych świątecznych klimatów. Jeśli lubicie książki, przy których rośnie ciśnienie i które nie pozwalają zasnąć, dopóki nie poznacie finału – bierzcie w ciemno!

Moja ocena: 10/10 🌟

BRUNETTE BOOKS
✖ Opinia niepotwierdzona zakupem
Baleary T.7 Prawdziwe kłamstwa
Autor: Monika Kowalczyk
Witam, dziś mam dla was recenzję książki Prawdziwe kłamstwa ❤️ #Balery 7 ❤️ Autorki Grety Eden ❤️

Prawdziwe kłamstwa to kolejna opowieść z mojego ulubionego gatunku, czyli mafii ❤️ Tym razem poznajemy kolejnych świetnych bohaterów – Aidena i Stefanie ❤️

Jakże oni byli do siebie podobni! Po prostu jest to nie do pomyślenia! Na domiar złego oboje zajmowali się hakerstwem. Łączyła ich również niechęć do związków, w które żadne z nich nie chciało się angażować. Według mnie jednak kryło się za tym coś zupełnie innego. Bali się miłości, bliskości, a tym bardziej zaufania drugiemu człowiekowi. Czasami łatwiej jest udawać, że niczego się nie potrzebuje, niż przyznać, że ktoś może stać się dla nas naprawdę ważny.

Mamy tutaj pokazane, że mimo iż można urodzić się w mafijnej rodzinie, nie zawsze oznacza to przyzwyczajenie do widoku śmierci czy mafijnych porachunków. Choć nasza bohaterka nie była do końca taką grzeczną mafijną księżniczką, bo to, co wyprawiała z hakerstwem, potrafiło nieźle zaskoczyć 😉.

To, co połączyło naszych bohaterów, to nie tylko pożądanie, ale również coś, z czym oboje wcześniej nie mieli do czynienia. Tym bardziej że początkowo myśleli, iż jest to tylko przypadkowa przygoda. Jednak jak dobrze wiemy, serce nie zawsze słucha tego, co podpowiada rozum, a uczucia potrafią pojawić się w najmniej odpowiednim momencie.

Mamy tutaj pokazane, jak wiele można poświęcić dla dobra rodziny i jak można zrezygnować ze wszystkiego, co do tej pory się osiągnęło. Nawet z własnych, wielkich uczuć, które tak naprawdę najlepiej byłoby odrzucić, byle tylko nie myśleć o tym, że są prawdziwe.

Poznajemy kolejnych bohaterów, ale także tych poprzednich, gdzie autorka świetnie odkrywa przed nami karty i pokazuje, co dzieje się u bohaterów z wcześniejszych części serii 😍 Bardzo fajnie jest do nich wrócić i zobaczyć, że nic a nic się nie zmienili 😉. Pokazane mamy także nowe sytuacje, w których się znaleźli, i to, jak muszą sobie z nimi radzić 😍.

Ta historia jest świetna! Nie można się z nią nudzić, ciągle coś się dzieje, a bohaterowie z rozdziału na rozdział zmagają się z kolejnymi problemami. Pokazują nam, że mafijne porachunki nigdy nie są proste, a za każdą decyzją mogą kryć się konsekwencje, których nie da się tak łatwo przewidzieć.

Autorka po raz kolejny udowadnia, że w mafijnym świecie nie liczy się tylko władza, pieniądze i niebezpieczeństwo, ale również uczucia, które potrafią być największą słabością. Bo przecież najtrudniejsza walka nie zawsze toczy się z wrogiem, czasami trzeba zawalczyć przede wszystkim z samym sobą i własnym sercem. ❤️

Kochani, jeśli lubicie romanse mafijne, tajemnice, hakerstwo, świetnych bohaterów i emocje, które nie pozwalają odłożyć książki na bok, to koniecznie sięgnijcie po tę historię! 😍 Ja bawiłam się przy niej naprawdę świetnie i z ogromną przyjemnością wróciłam do świata Balerych. ❤️
✖ Opinia niepotwierdzona zakupem
Watra
Autor: BRUNETTE BOOKS
📚 "Watra" to tom 3 serii z inspektor Katarzyną Łezką. Od pierwszej strony poczułam zimowy, surowy klimat Śląska i gór, od którego aż przechodzą dreszcze ❄️🏔️. To nie jest zwykły kryminał do poduszki — to mroczna, gęsta historia, w której ogień tytułowej watry nie daje ciepła, tylko zmusza do czujności i nie pozwala odłożyć książki ani na chwilę.
Fabuła to prawdziwa, misterna układanka 🧩 Zaczyna się mocno: ciało dawnego gangstera w jaworznickim kamieniołomie, zwłoki młodej policjantki i czterech harcerzy, którzy podczas nocnej próby nie wracają ze zaśnieżonego szlaku. Do tego dochodzą echa napadu sprzed dziesięciu lat i zamknięta kopalnia w Rudzie Śląskiej. Wszystko z pozoru osobne, a jednak autor splata te wątki z niesamowitą precyzją — bez lania wody i bez zdradzania kart przed czasem.
Największe serce tej książki to jednak bohaterowie i emocje, jakie wywołują 🖤 Inspektor Katarzyna Łezka znów udowadnia, że jest twarda, autentyczna i niesie na barkach ogromny ciężar, zwłaszcza gdy staje oko w oko z najinteligentniejszym przeciwnikiem w karierze. Ogromną radość sprawiły mi też gościnne powroty znanych postaci z całego uniwersum autora (tak, jest też komisarz Rafał Lichy i niezastąpiony🐕)W zespole czai się zdrada, więc napięcie między postaciami aż iskrzy.
Tempo akcji przypomina wyścig z czasem — dosłownie, bo bohaterowie mają zaledwie tydzień, by rozwikłać zagadkę i uratować zaginionych ⏳ Grzegorz Brudnik pisze soczyście, z pazurem, świetnymi dialogami, odrobiną czarnego humoru i zaskakująco poetyckimi porównaniami, które nadają całości wyjątkowego klimatu.

Dla kogo jest ta książka?
• Dla fanów mocnych, wielowątkowych polskich kryminałów z klimatem noir 🕵️‍♀️
• Dla wiernych czytelników twórczości Grzegorza Brudnika (tu naprawdę warto znać poprzednie tomy, bo nawiązań i smaczków jest mnóstwo!) 📖
• Dla każdego, kto lubi czuć presję czasu, niepewność i gęstą atmosferę od pierwszego do ostatniego rozdziału.

Moja ocena: 9/10 🌟

BRUNETTE BOOKS
✖ Opinia niepotwierdzona zakupem
Liczba wyświetlanych pozycji:
1
2
3
4
5
913
Idź do strony: