Roman Statkowski

Oba Polonezy op. 26 dopełniają się na zasadzie kontrastu. Odmienne pod względem charakteru oraz sposobu kształtowania formy i dramaturgii, uzupełniają się konstrukcyjnie. Wrażenie wzajemnej spójności wzmacnia obecność rozbudowanego wstępu w

Pieces caracteristiques op. 27 prezentują dwa różne oblicza muzyki polskiej, począwszy od wyboru gatunków zakorzenionych w odmiennych tradycjach regionalnych (mazura z Mazowsza i krakowiaka z Małopolski), po zróżnicowane rozwiązania w zakre

Preludia op. 37 Romana Statkowskiego wykazują w pewnym stopniu związki z wczesną tradycją tego gatunku, z którą łączy je ograniczenie liczby motywów oraz jednostajność rytmiczna wynikająca z figuracji. Wyraźne jest także nawiązanie do trady