Andrukowicz Wiesław

Zasadniczym wątkiem w tej książce jest właśnie poszukiwanie możliwości utożsamienia struktury ontycznej z epistemologią, zwłaszcza w diachroniczno-synchronicznym rozwoju pedagogiki, w której Ja jest zawsze w relacji dialogicznej z My, Świat

Pomysł napisania tej książki dojrzewał wiele lat, natomiast impuls do jego urzeczywist­nienia zrodził się w trakcie przygotowań do corocznych wykładów w ramach „Warszta­tów metodologicznych” organizowanych w Wisełce przez Andrzeja J. Sowińs

Pojawiające się do tej pory różnego rodzaju książki, podręczniki czy poradniki dotyczące rozwoju zdolności, talentu czy geniuszu człowieka miały ? oczywiście nie wszystkie ? jedną zasadniczą wadę: kurczowo trzymały się bądź to jednej dyscyp