Solo dookoła świata

Zima daje się nam w tym roku we znaki. Dawno tak nas nie zmroziło i nie zasypało śniegiem. No ale w kalendarzu jest luty, więc zima musi być. Dlatego warto już powoli snuć marzenia o wakacjach, wyjazdach, krótkich tripach czy dłuższym odpoczynku gdzieś nad ciepłym morzem. Można też sięgnąć po książkę podróżniczą!

Padło na – jak się potem, po lekturze, okazało – pasjonującą książkę Katarzyny Kozłowskiej Solo dookoła świata. I tutaj muszę wtrącić odrobinę prywaty, dlaczego zdecydowałem się po nią sięgnąć. Kilka dobrych lat temu kompletowałem księgozbiór do wypożyczalni na warszawskim Bemowie i właśnie inna książka pani Kasi była tą pierwszą, która została wpisana do inwentarza biblioteki. Była to również podróżnicza opowieść – 50-tka dookoła świata. Przyznam się, że… wtedy jej nie przeczytałem. Jednak po lekturze Solo dookoła świata postanowiłem nadrobić zaległości. Książka jest już zamówiona.

Pani Kasia to odważna podróżniczka, która uwielbia wyprawy solo. Po prostu pakuje plecak, obiera sobie cel i… znika z domu na pół roku. Na skrzydełku książki można przeczytać, że przełamuje stereotypy. Podobno jej metryka jest już „jakaś zaawansowana” (jak spojrzycie na zdjęcia z podróży, sami oceńcie ten rzekomy wiek…), co absolutnie nie stanowi dla niej przeszkody w odkrywaniu świata. Ma na koncie kilka wydanych książek, jest związana z Trójmiastem. Tam pracuje jako terapeutka i life coach, wykłada na uniwersytecie oraz doradza innym, jak zmienić swoje życie.

A gdy spojrzycie na okładkę, czy nie macie odruchu, by wyjść z domu i ruszyć w świat? Autorka siedzi na wysokim klifie i spogląda przed siebie. Dal jest zachwycająca, kusząca, wręcz zapraszająca, by ją odwiedzić. To widok zapierający dech w piersiach. Chciałoby się powiedzieć: ja też tak chcę! To co, ruszamy w świat, kierując się poniższym cytatem?

Diviértete, relájate, vive aventuras, haz planes, viaja más — baw się dobrze, odpoczywaj, przeżywaj przygody, miej plany, podróżuj więcej.

Czy to nie idealny plan?

Autorka zabiera nas na półroczną wyprawę. Jak myślicie? Ile krajów i kontynentów udało jej się w tym czasie odwiedzić? Chronologicznie ruszamy najpierw do Ameryki Północnej i Południowej, następnie przez Oceanię do Australii i Azji. Śmiało można powiedzieć, że to podróż życia. Kto nie chciałby zanurzyć się w prehistorię Inków, dowiedzieć się, dlaczego Chicago nazywane jest Wietrznym Miastem, albo spróbować polecanej przez lekarzy w wysokobiałkowej diecie… świnki morskiej? Oczywiście można też skosztować smażonej tarantuli, pasikonika czy szarańczy, choć w większości miejsc i tak przyzwyczaicie się do dobrze znanego ryżu.

Nie będę opisywał wszystkich państw i ważnych miejsc na trasie podróży — o tym musicie przeczytać sami. Dodam tylko, że książkę czyta się znakomicie. Jako odbiorca czuję się tak, jakbym podróżował po świecie razem z panią Kasią. To świetna opowieść, napisana w bardzo dobrym stylu.