Cienie w Lustrzanej

Zawsze była zdania, że chcąc przywrócić duszę zabytkom, trzeba najpierw poznać ich przeszłość
historia jest tak długo prawdziwa, dopóki jest powielana przez ludzi.
Co jeśli stary dom skrywa więcej niż jedną tajemnicę?
Liwia Radecka konwserwatorka zabytków swoją pracę traktuje inaczej niż większość ludzi- dla niej to nie tylko sposób na zarobienie pieniędzy, lecz przede wszystkim powołanie i pasja. Gdy młoda kobieta otrzymuje propozycję odnowienia przepięknej willi w Borku Starym nieopodal Krakowa szybko zaczyna rozumieć, że wiekowy budynek do niej przemawia zaś sylwetka młodej kobiety odzianej w granatowy płaszcz nie ukazała się jej przypadkiem.
Liwia eksplorując willę zaprzyjaźnia się ze swoim pracodawcą - Mathias Berg kupił nieruchomość na życzenie ukochanego dziadka. Żadne z nich nie spodziewa się, że za lustrem w salonie znajduje się skrytka, a w niej pamiętnik należący do pewnej żydowskiej dziewczynki- Lei Rosenfeld.
Os tego momentu rozpoczyna się śledztwo, a historia dzieli się na dwie linie czasowe- Monika Cieluch z wprawą czaruje słowem, spisując historię trafiające do serca i poruszające czułe struny duszy.

Autorka umiejętnie łączy tajemnicę starej willi z emocjonalną historią osadzoną w przeszłości, sprawiając, że z każdą kolejną stroną coraz bardziej pragniemy poznać prawdę. To opowieść o pamięci, sekretach i ludzkich losach, ale również o tym, jak wielką wartość ma odkrywanie tego, co przez lata pozostawało ukryte.
„Cienie w Lustrzanej” to książka, która przypomina, że przeszłość nigdy nie znika całkowicie. Czasem wystarczy jeden odnaleziony pamiętnik, kilka zapisanych stron albo spojrzenie w stare lustro, by na nowo ożyły historie, które miały już nigdy nie ujrzeć światła dziennego.
Po lekturze zostaje refleksja nad tym, jak ważne jest pielęgnowanie pamięci o tych, których głosy mogły zostać zagłuszone przez historię. Bo przecież za każdą tajemnicą kryje się czyjeś życie, czyjś strach, nadzieja i pragnienie, by nie zostać zapomnianym.
To jedna z tych opowieści, które pozwalają spojrzeć na stare mury zupełnie inaczej. Bo być może zabytki skrywają w sobie znacznie więcej, niż jesteśmy w stanie dostrzec na pierwszy rzut oka. A niektóre cienie czekają tylko na to, by ktoś wreszcie odważył się je rozświetlić
Polecam z całego serca.

Liwia, konserwatorka zabytków ma za zadanie przywrócić Willi Lustrzanej jej dawny blask. Jednak pod warstwą kurzu wiekowych luster skrywa się echo tragedii. Poznajemy dramat żydowskiej rodziny, milczące dziedzictwo rodu Zamoyskich oraz sekrety zaginionego pamiętnika Lei. Wina, prawda i tajemnice luster tworzą historię, której nie można dłużej zamiatać pod dywan.

Bardzo lubię, gdy autor próbuje czegoś nowego, zaskakuje nas tematyką książki czy okresem osadzenia fabuły. A Monice Cieluch ta sztuka w pełni się udała. Akcja powieści posiada dwie płaszczyzny czasowe - współczesność i okres drugiej wojny światowej. Obie są równie angażujące.

Willa Lustrzana jest tu drugim równoprawnym bohaterem. Autorka znakomicie oddała piękno tego budynku z jego tajemniczymi artefaktami, sekretnymi skrytkami i ukrytymi przejściami. W posiadłości zamieszkiwały rodziny Einchenbergów i Rosenfeldów. To tu rozegrały się wydarzenia, które przyniosły nie tylko szczęście, ale i ból. Pani Monika dotyka problemu prześladowań ludności żydowskiej, wyrządzonych krzywd, straty, tęsknoty, strachu, bezsilności oraz walki o przetrwanie.

Autorka stworzyła niezwykle mroczny klimat powieści. Legendy o duchach, pojawiające się zjawy, wizje, sny, niepokojące przeczucia czy ludowe wierzenia dotyczące np. ochrony przed złymi mocami jeszcze bardziej działają na wyobraźnię.

Tu każdy szczegół został odpowiednio wykorzystany. Osobiście ciekawa byłam pracy konserwatora. Cieszę się, że mogłam co nieco zgłębić w tej dziedzinie. Drugą sprawą było poszukiwanie prawdy o przeszłości od strony formalnej. To przegląd licznych dokumentów, bibliotek, parafialnych ksiąg, Archiwum Państwowego czy biura IPN. Praca mozolna, ale warta świeczki, bo mogąca przynieść satysfakcję. To szukanie rozwiązania było ogromnie wciągające. Dopiero w finale wszystkie elementy wskoczyły na swoje miejsce i dało pełen obraz sytuacji.

To historia, która przypomina, do czego może doprowadzić nienawiść. W obliczu wojny człowieczeństwo zostaje poddane próbie. Nie każdy temu sprosta, a będą i tacy, którzy nawet nie będą próbować. Jednak nadzieją napawa fakt, że w tak dramatycznych, ciężkich czasach można było spotkać ludzi, którzy gotowi byli zaryzykować i pomóc drugiemu człowiekowi. Empatia i odwaga nie mają swojej ceny.

"Cienie w Lustrzanej" to pełna emocji i napięcia powieść o prawdzie, która czekała w milczeniu przez pokolenia, by ktoś w końcu zechciał się do niej przybliżyć i udźwignąć ciężar jej bagażu. Mury nigdy nie zapominają... Czy uda się odkupić winy?