Daleko od raju. Dom wyjątkowy, tom 3

„Daleko od raju” Katarzyny Majewskiej-Ziemby to trzeci tom cyklu „Dom wyjątkowy” i kolejna niezwykle emocjonalna podróż do wojennej Warszawy. Tym razem autorka prowadzi nas przez czas, w którym strach, głód i śmierć są codziennością, a zwykłe decyzje mogą kosztować życie.

Michalina pracuje w szpitalu Bersohnów i staje przed dramatycznym zadaniem – musi pomóc dwóm dziewczynkom wydostać się z getta. Po drugiej stronie muru Dom Wyjątkowy staje się azylem dla tych, którzy potrzebują pomocy. Jego mieszkańcy angażują się w konspirację i ratowanie dzieci, choć sami każdego dnia ryzykują wszystko.

Najbardziej poruszyły mnie właśnie ludzkie wybory bohaterów. Nie ma tu prostego podziału na odwagę i strach, dobro i zło. Są za to ludzie, którzy mimo przerażenia próbują zrobić to, co właściwe. Wojenne realia Warszawy, a później Powstanie Warszawskie sprawiają, że napięcie ani na chwilę nie słabnie.

Autorka pisze bardzo przystępnie, ale jednocześnie potrafi mocno oddziaływać na emocje. Jej bohaterowie nie są papierowi – mają wątpliwości, słabości i własne granice, a ich historie pokazują, jak trudne było zachowanie człowieczeństwa w świecie, który każdego dnia próbował je odebrać.

To książka dla osób, które lubią poruszające powieści historyczne, rodzinne historie i opowieści o zwykłych ludziach postawionych przed niezwykłymi wyborami. „Daleko od raju” jest pełna bólu i strachu, ale również odwagi, nadziei i dobra, które potrafi pojawić się nawet w najciemniejszych czasach.


To historia, która przypomina, że czasem największym bohaterstwem nie jest walka, lecz wyciągnięcie ręki do drugiego człowieka, kiedy samemu można za to zapłacić najwyższą cenę.