Imiona Felizy

Ósmego stycznia 1982 roku w paryskiej restauracji zmarła kolumbijska rzeźbiarka Feliza Bursztyn. Miała czterdzieści osiem lat. W chwili nagłej śmierci artystce towarzyszyli mąż i czworo przyjaciół. Jeden z nich, pisarz Gabriel García Márquez, opublikował kilka dni później artykuł, w którym znalazło się pozornie proste, ale głęboko poruszające zdanie: „Zmarła z powodu smutku”. Te słowa są dla Juana Gabriela Vásqueza początkiem zgłębiania życia tej niezwykłej kobiety. Feliza Bursztyn w maczystowskim społeczeństwie Kolumbii postawiła własną wolność ponad konwenanse i wygodę. Córka emigrantów żydowskich polskiego pochodzenia była rewolucyjną artystką w czasach politycznych rewolucji, kobietą o wolnym duchu w świecie podejrzliwym wobec wolności kobiet, która prowadziła życie odzwierciedlające wielkie napięcia XX wieku, a przede wszystkim pragnienie bycia sobą. Juan Gabriel Vásquez tworzy niesamowitą i poruszającą opowieść o tym, jak życie prywatne człowieka nieuchronnie zostaje zdeptane przez siły historii i polityki.