Ja, anielica

Instagram ksiazki_moja_chwila❄️ Książka „Ja, anielica” to kontynuacja losów Wiktorii znanej z powieści „Ja, diablica”, Katarzyny Bereniki Miszczuk. Byłam bardzo ciekawa, czy autorka zdoła utrzymać tempo, humor i tę charakterystyczną mieszankę ironii z fantastyką. We wcześniejszej recenzji pierwszego tomu wspominałam, że fantastyka nie jest moim ulubionym gatunkiem, ale mimo to ta historia naprawdę mnie wciągnęła. „Ja, anielica” tylko utwierdziła mnie w przekonaniu, że Kasia potrafi pisać fantastykę przystępną także dla tych, którzy na co dzień po nią nie sięgają.
❄️Niebo – które teoretycznie powinno być uporządkowane, spokojne i idealne – w tej książce okazuje się miejscem pełnym chaosu, intryg i absurdów. Wiktoria ponownie zostaje wplątana w nadprzyrodzone spiski, a podróż do Arkadii staje się źródłem zarówno humoru, jak i problemów, z których nie da się wyjść bez konsekwencji. Fabuła jest dynamiczna, lekka w formie, ale niepozbawiona emocji.
❄️Bohaterowie to zdecydowanie jeden z najmocniejszych punktów powieści. Znani już Beleth i Azazel wciąż kradną sceny, a ich obecność gwarantuje błyskotliwe dialogi i sporo ironii. Wiktoria natomiast coraz wyraźniej dojrzewa – nadal jest bezpośrednia i charakterystyczna, ale staje przed wyborami, które nie są już tylko zabawnym elementem fabuły, lecz realnym dylematem. Wątek uczuciowy został poprowadzony z wyczuciem, bez przesady i zbędnego dramatyzmu, za to z wyraźnym napięciem.
❄️„Ja, anielica” to książka, która pokazuje, że fantastyka może być lekka, zabawna i jednocześnie angażująca emocjonalnie. To idealna propozycja dla tych, którzy szukają historii na poprawę humoru, ale także dla czytelników, którzy – podobnie jak ja – na co dzień nie przepadają za tym gatunkiem, a mimo to chcą dać mu szansę w nietypowym wydaniu.
Polecam każdemu, kto lubi inteligentny humor, wyraziste postacie i fantastykę podaną z przymrużeniem oka.
❄️Dziękuję Wydawnictwu za przekazanie egzemplarza książki do recenzji.