Łamacz kości

„Łamacz kości” autorstwa Barbara Baraldi to thriller, który od pierwszych stron wbija w fotel i nie pozwala złapać oddechu aż do samego końca. Mroczny, brutalny i niezwykle intensywny – dokładnie taki, jakiego oczekuję od rasowego kryminału z psychologiczną głębią.

Historia zaczyna się w 1988 roku w Turynie. Czteroletni Tito Ferretti jest świadkiem potwornej zbrodni – na jego oczach ginie matka i jej kochanek. Odpowiedzialny za serię makabrycznych morderstw „Potwór” zostaje schwytany, a śledztwo prowadzone przez zastępcę prokuratora Francesco Scalviatiego wydaje się zamknięte. Sprawa trafia do archiwum. Tyle że zło nigdy nie znika naprawdę.

Trzydzieści cztery lata później Tito zostaje znaleziony martwy. Ktoś morduje według przerażająco precyzyjnego schematu. Czy to naśladowca? A może prawda sprzed lat była tylko iluzją? Do akcji wkracza komisarz Damiano Provera, ale kluczem do rozwiązania zagadki okazuje się Aurora Scalviati – córka prokuratora, dziś policjantka. To właśnie ona musi zmierzyć się nie tylko z bezwzględnym umysłem zbrodniarza, ale też z cieniem przeszłości własnej rodziny.

Aurora to bohaterka z krwi i kości – silna, inteligentna, ale pełna wewnętrznych rys. Jej walka to nie tylko śledztwo, lecz także konfrontacja z lękami i wspomnieniami, które nigdy nie przestały boleć. Kiedy znika dwunastoletnia Giorgia, napięcie sięga zenitu. Czas działa na niekorzyść śledczych, a każdy trop wydaje się prowadzić donikąd.

Barbara Baraldi porusza w tej powieści temat traumy, dziedziczenia winy, obsesji oraz cienkiej granicy między sprawiedliwością a zemstą. To historia o tym, jak przeszłość potrafi zatruwać teraźniejszość i jak łatwo uwierzyć w wygodną wersję wydarzeń. Autorka buduje atmosferę duszną, momentami klaustrofobiczną. Brutalność nie jest tu tanim efektem – jest narzędziem pokazującym skalę zła.

Podczas czytania czułam narastający niepokój i napięcie. Były momenty, gdy musiałam odłożyć książkę, bo atmosfera była tak gęsta, że aż przytłaczająca. Z jednej strony fascynacja misterną konstrukcją intrygi, z drugiej – autentyczny lęk o bohaterów. To jedna z tych historii, przy których serce bije szybciej, a wyobraźnia podsuwa najmroczniejsze scenariusze.

Gatunkowo to mocny thriller kryminalny z wyraźnym wątkiem psychologicznym. Książka dla czytelników o mocnych nerwach, którzy lubią skomplikowane śledztwa, seryjnych morderców i fabuły, w których nic nie jest oczywiste. Jeśli ktoś ceni mroczny klimat, dynamiczną akcję i bohaterów zmagających się z własnymi demonami – będzie usatysfakcjonowany.

„Łamacz kości” to historia, która udowadnia, że zło potrafi cierpliwie czekać. Brutalna, wciągająca i niepokojąco realistyczna opowieść, którą czyta się z zapartym tchem i której długo nie da się wyrzucić z myśli. Zdecydowanie polecam fanom mrocznych kryminałów.