Matka nikt

Relacja matki i dziecka to jedna z najważniejszych relacji w życiu. Ona – matka, stanowi centrum świata na początku życia dziecka. Daje mu poczucie bezpieczeństwa. Zaspokaja podstawowe potrzeby. Nie ma wad. Przynajmniej w jego oczach. Przynajmniej w teorii. Ta emocjonalna pępowina często nigdy nie ulega przecięciu. Choć z czasem naturalnie dziecięce wyobrażenie o idealnej mamie poważnie chwieje się w posadach– może to tę niezwykłą więź osłabić, czasem zerwać, albo wręcz przeciwnie. Tylko co wtedy, gdy ta matka, choć nią jest, nie wie czy chce nią być, a może wie, tylko coś jej to nie do końca wychodzi.. Swoje niezrealizowane ambicje i złość na cały świat, kieruje na swoje dziecko, dla którego to właśnie ona jest tym całym światem. Dorastający w upośledzonej relacji pełnej emocjonalnych braków człowiek staje w obliczu strachu, poczucia winy, braku bliskości. Zderza się z rzeczywistością i nie widzi drogi ucieczki. Jest przekonany, że jego złych wspomnień, nigdy nie przykryją dobre. Choć jak się okazuje, będąc dzieckiem takiej matki można, odrzucić wzorzec i dzięki wewnętrznej sile i determinacji stać się dobrym, wrażliwym człowiekiem, pełnym empatii, dokonującym właściwych wyborów i ciężko pracującym na to, by bolesna przeszłość była zupełnie inna niż przyszłość..

„Matka nikt” to powieść niezwykle osobista, wymagająca i angażująca czytelnika. Największym atutem jest tu realizm psychologiczny. Relacja matki i dziecka, choć zanurzona w ciszy, krzyczy emocjami. Autor nie daje łatwych odpowiedzi. A jego książka zostaje w pamięci i zostawia przestrzeń do własnych przemyśleń.

Polecam.