Morderstwo w bibliotece

To już tom ósmy i co ciekawe, niby bardzo czeka się na kolejne tomy, ale jednak w momencie, kiedy dochodzimy do ostatniej strony jakby godzimy się z tym, że to już koniec. I najważniejsze, wciąż jest delikatna zapowiedź czegoś jeszcze:-) W sumie też lektura tego tomu zachęci was do sięgnięcia po pozycję dosyć starą, ale wciąż w swojej mądrości na tyle aktualną, że zapragniecie ją mieć. Chodzi mi tytuł ,,Opowieść wigilijna" Dickensa w wydaniu ilustrowanym i najlepiej z 1843 roku:-) Dlaczego tak uważam, to wyjdzie w samej treści:-)
Jest tutaj jedna rzecz, która najbardziej zwróciła moją uwagę, a mianowicie wejście postaci w scenerię. Jak już ktoś nowy się pojawiał, to albo wiatr rozmywał mu włosy, albo falowały one niczym gałęzie wierzby jakby dosłownie było to wejście, który każdy powinien był zauważyć. Akcja wtedy na moment stawała, my poznawaliśmy opis tego, kto wchodził i dopiero później po ukazaniu całej aury przechodziliśmy do treści i powodu przez który ta osoba tutaj zawitała. Z tego powodu każda nawet najmniej ważna postać była przez nas zapamiętana.
Każdy tom to osobne wydarzenia, jednak są tutaj drobne przypomnienia tego co jest pomiędzy najgłówniejszymi osobami. W niej skupimy się na książce i trupie, więc nie ma zaskoczenia, choć pytań będzie wiele. Z początku jak nikt nie zna się na niczym, nic go nie interesuje i jest jakby po to, że jest, tak później wykażą nagle swoje zainteresowanie nie trupem a właśnie dziełem, które jest wiele warte. To nieco zabawne, ponieważ pokazuje jak wiele masek się nosi, nawet każda inną dla każdej napotykanej osoby. Ten kto jako pierwszy został oskarżony najbardziej nalega na znalezienie mordercy, co i u nas wywołuje dwojakie myśli, gdyż styl w jakim to obwieszcza jest niczym wyjęty ze sceny o księżniczce, kiedy wypowiada słowa ,,Uratuję cię księżniczko", a tutaj było ,,Udowodnię swoją niewinność". Tylko tego konia mi tu zabrakło:-) Z tego też powodu im dalej, tym osób podejrzanych jest więcej, a nam chce się uśmiechać nie tyle z samej sceny, co ze sposobu w jaki została ona ukazana:-) Uwierzcie, że jak na kryminał, to sytuacji wywołującej uśmiech jest całkiem sporo:-) Jestem przekonana, że znajdzie grono swoich odbiorców, gdyż dobrej zabawy nigdy nie jest dla nas za dużo:-)