Nadkobieta

„Nadkobieta” – historia, którą pochłonęłam w dwa wieczory!

To jedna z tych książek, które czyta się błyskawicznie. Wciąga, trzyma w napięciu i niepewności – dokładnie tak, jak wygląda życie głównego bohatera, Adama.

Adam to handlowiec w dużej firmie energetycznej. Człowiek sukcesu, pewny siebie, przyzwyczajony do wysokich stawek. Na jego drodze pojawia się życiowa okazja – ogromny przetarg, w którym gra toczy się o niewyobrażalne pieniądze. Współpracuje z Rosjanami, którzy zrobią wszystko, by wygrać – oferują mu wsparcie finansowe i ochronę. Jego rola wydaje się prosta: jako pośrednik ma doprowadzić do zwycięstwa i odebrać swoje zasłużone 1%. Plan? Dopiąć wszystko na ostatni guzik, a potem wyjechać i odpocząć.

Szybko okazuje się jednak, że Adam jest tylko pionkiem w znacznie większej grze między służbami rosyjskimi, amerykańskimi i polskimi. Czy uda mu się doprowadzić sprawę do końca? I jaki będzie koszt udziału w tym przedsięwzięciu? Tego już musicie dowiedzieć się sami.

Jednym z głównych wątków jest wątek romantyczny. W życiu 45-letniego Adama niespodziewanie pojawia się Sandra – niezwykle intrygująca i piękna dwudziestoparolatka. Adam nigdy nie był typem marzącym o rodzinie i dzieciach, ale przy niej coś zaczyna się zmieniać. Uczucia rozkwitają, a on sam odkrywa w sobie zupełnie nowe emocje. Ten wątek ma w sobie i tajemnicę, i namiętność. Przyznam, że prawie do samego końca zastanawiałam się, skąd właściwie tytuł „Nadkobieta”. Miałam swoje podejrzenia – i ostatecznie się potwierdziły. Czy byłam rozczarowana? Absolutnie nie. Mimo że można się czegoś domyślać, napięcie utrzymuje się do samego finału.

Plusy:
Bardzo podobało mi się tempo historii oraz zakończenie i epilog – dla mnie to zdecydowanie najmocniejsza część książki. Doceniam też różnorodność bohaterów oraz sposób, w jaki autor pokazuje splendor i świat ludzi rządzących państwami. W pamięci szczególnie został mi jeden cytat:

„– Nie boisz się lwów?
– One mnie znają.”

Choć w książce dotyczy on dosłownie lwów, dla mnie ma zdecydowanie głębsze znaczenie. Świetnie oddaje osobowość Adama – jego pewność siebie, odwagę i sposób, w jaki porusza się w świecie pełnym silnych i niebezpiecznych ludzi.

No i ogromny plus za dodatki w postaci grafik wewnątrz książki – bardzo lubię takie smaczki.

Minusy:
Momentami było dla mnie za dużo opisów miejsc i jedzenia. Na początku podobało mi się budowanie klimatu luksusu, ale po około stu stronach miałam już lekki przesyt homarów i koniaków o wyszukanych nazwach. Rozumiem zamysł pokazania bogactwa i splendoru, jednak pod koniec zaczęło mnie to trochę męczyć.
Sam tytuł dość mocno sugeruje finałowy plot twist – trudno nie brać pod uwagę pewnej możliwości, gdy właściwie mamy jedną główną postać kobiecą. Przez to moment zaskoczenia jest nieco osłabiony.
Jeśli chodzi o szatę graficzną – ilustracje w środku bardzo mi się podobały, natomiast okładka moim zdaniem jest nietrafiona. Zawiera elementy z historii, ale brakuje jej elegancji i wyczucia stylu.

Moja ocena to 8/10. Świetnie bawiłam się przy tej historii i uważam, że to idealny materiał na ekranizację – coś w klimacie serialu na Netflixie. 🎬

„Nadkobieta” – historia, którą pochłonęłam w dwa wieczory!

To jedna z tych książek, które czyta się błyskawicznie. Wciąga, trzyma w napięciu i niepewności – dokładnie tak, jak wygląda życie głównego bohatera, Adama.

Adam to handlowiec w dużej firmie energetycznej. Człowiek sukcesu, pewny siebie, przyzwyczajony do wysokich stawek. Na jego drodze pojawia się życiowa okazja – ogromny przetarg, w którym gra toczy się o niewyobrażalne pieniądze. Współpracuje z Rosjanami, którzy zrobią wszystko, by wygrać – oferują mu wsparcie finansowe i ochronę. Jego rola wydaje się prosta: jako pośrednik ma doprowadzić do zwycięstwa i odebrać swoje zasłużone 1%. Plan? Dopiąć wszystko na ostatni guzik, a potem wyjechać i odpocząć.

Szybko okazuje się jednak, że Adam jest tylko pionkiem w znacznie większej grze między służbami rosyjskimi, amerykańskimi i polskimi. Czy uda mu się doprowadzić sprawę do końca? I jaki będzie koszt udziału w tym przedsięwzięciu? Tego już musicie dowiedzieć się sami.

Jednym z głównych wątków jest wątek romantyczny. W życiu 45-letniego Adama niespodziewanie pojawia się Sandra – niezwykle intrygująca i piękna dwudziestoparolatka. Adam nigdy nie był typem marzącym o rodzinie i dzieciach, ale przy niej coś zaczyna się zmieniać. Uczucia rozkwitają, a on sam odkrywa w sobie zupełnie nowe emocje. Ten wątek ma w sobie i tajemnicę, i namiętność. Przyznam, że prawie do samego końca zastanawiałam się, skąd właściwie tytuł „Nadkobieta”. Miałam swoje podejrzenia – i ostatecznie się potwierdziły. Czy byłam rozczarowana? Absolutnie nie. Mimo że można się czegoś domyślać, napięcie utrzymuje się do samego finału.

Plusy:
Bardzo podobało mi się tempo historii oraz zakończenie i epilog – dla mnie to zdecydowanie najmocniejsza część książki. Doceniam też różnorodność bohaterów oraz sposób, w jaki autor pokazuje splendor i świat ludzi rządzących państwami. W pamięci szczególnie został mi jeden cytat:

„– Nie boisz się lwów?
– One mnie znają.”

Choć w książce dotyczy on dosłownie lwów, dla mnie ma zdecydowanie głębsze znaczenie. Świetnie oddaje osobowość Adama – jego pewność siebie, odwagę i sposób, w jaki porusza się w świecie pełnym silnych i niebezpiecznych ludzi.

No i ogromny plus za dodatki w postaci grafik wewnątrz książki – bardzo lubię takie smaczki.

Minusy:
Momentami było dla mnie za dużo opisów miejsc i jedzenia. Na początku podobało mi się budowanie klimatu luksusu, ale po około stu stronach miałam już lekki przesyt homarów i koniaków o wyszukanych nazwach. Rozumiem zamysł pokazania bogactwa i splendoru, jednak pod koniec zaczęło mnie to trochę męczyć.
Sam tytuł dość mocno sugeruje finałowy plot twist – trudno nie brać pod uwagę pewnej możliwości, gdy właściwie mamy jedną główną postać kobiecą. Przez to moment zaskoczenia jest nieco osłabiony.
Jeśli chodzi o szatę graficzną – ilustracje w środku bardzo mi się podobały, natomiast okładka moim zdaniem jest nietrafiona. Zawiera elementy z historii, ale brakuje jej elegancji i wyczucia stylu.

Moja ocena to 8/10. Świetnie bawiłam się przy tej historii i uważam, że to idealny materiał na ekranizację – coś w klimacie serialu na Netflixie. 🎬