Rubikon

„Rubikon” Tomasza Kieresa to książka, która zdecydowanie wykracza poza klasyczny schemat kryminału. Owszem, mamy tutaj zaginięcia, ślady krwi, śledztwo i pytanie o to, kto stoi za kolejnymi wydarzeniami. Jednak tym razem znacznie ważniejsze od samej zagadki kryminalnej okazują się emocje, motywacje bohaterów i granica, po której przekroczeniu nie można już wrócić do dawnego życia. To mroczny kryminał z mocnym wątkiem psychologicznym i obyczajowym, w którym zemsta, trauma i poczucie niesprawiedliwości odgrywają ogromną rolę.

Historia rozpoczyna się od zaginięcia, po którym pozostają przede wszystkim ślady krwi i mnóstwo pytań. Komisarz Bianka Kołodziejczyk staje przed sprawą, która z każdym kolejnym krokiem okazuje się coraz bardziej niepokojąca. Zaginieni nie są przypadkowymi osobami – łączy ich przeszłość i fakt, że w pewnym momencie udało im się uniknąć odpowiedzialności za czyny, które miały tragiczne konsekwencje dla innych. Bianka wraz ze swoim zespołem próbuje odkryć, co właściwie się wydarzyło i czy ktoś postanowił sam wymierzyć sprawiedliwość.

Drugą ważną postacią jest Łukasz Zaniewski, agent nieruchomości, którego drogi z Bianką przecinają się na strzelnicy. Ich spotkanie nie jest jedynie dodatkiem do kryminalnej historii. Oboje mają za sobą bolesne doświadczenia i stratę bliskiej osoby, choć każde z nich przeżywa ją na swój sposób. Łączy ich coś więcej niż rodząca się między nimi relacja – wspólne doświadczenie bólu i świadomość, że sprawiedliwość nie zawsze przychodzi wtedy, kiedy najbardziej jej potrzebujemy.

I właśnie bohaterowie są jednym z mocniejszych punktów tej historii. Nie są kryształowi, nie zawsze podejmują właściwe decyzje i nie da się ich łatwo podzielić na dobrych i złych. Bianka jest policjantką, która powinna stać po stronie prawa, ale jednocześnie sama nosi w sobie bagaż trudnych doświadczeń. Łukasz również skrywa tajemnice, a jego przeszłość ma ogromne znaczenie dla tego, kim jest obecnie. Dzięki temu oboje wydają się bardziej ludzcy – ze swoimi słabościami, gniewem, żalem i potrzebą odnalezienia choć odrobiny spokoju.

Podczas lektury towarzyszyło mi przede wszystkim napięcie, niepokój i ciekawość, ale także sporo emocji związanych z tym, co przeżywają bohaterowie. To jedna z tych historii, przy których trudno patrzeć na wydarzenia wyłącznie przez pryzmat prawa. Oczywiście zemsta i odbieranie sprawiedliwości na własną rękę budzą sprzeciw, ale autor sprawia, że zaczynamy zastanawiać się nad tym, co może wydarzyć się z człowiekiem, który przez lata żyje ze świadomością, że osoba odpowiedzialna za tragedię nigdy nie poniosła konsekwencji.

I chyba właśnie to podobało mi się najbardziej. „Rubikon” nie daje czytelnikowi komfortu prostych odpowiedzi. Zamiast tego zmusza do zadawania pytań. Czy sprawiedliwość zawsze musi wyglądać tak, jak nakazuje prawo? Czy zemsta może przynieść ukojenie? I gdzie właściwie kończy się sprawiedliwość, a zaczyna zbrodnia?

Tytuł książki bardzo dobrze współgra z jej tematyką. Rubikon symbolizuje granicę, której przekroczenie zmienia wszystko. I dokładnie z taką granicą mamy tutaj do czynienia. Bohaterowie podejmują decyzje, które uruchamiają ciąg wydarzeń, a później każdy kolejny krok prowadzi ich coraz dalej. Im więcej poznajemy, tym mocniej czujemy, że pewnych rzeczy nie da się już cofnąć.

Akcja osadzona jest we współczesnej Polsce, w świecie policji, śledztwa i codziennego życia bohaterów. Nie mamy tutaj historycznych zamków czy odległych epok – przeciwnie, to historia bardzo bliska naszej rzeczywistości. Obok policyjnego śledztwa pojawiają się mieszkania, miejsca pracy, strzelnica i przestrzenie związane z prywatnym życiem bohaterów. Dzięki temu kryminalna intryga przeplata się z ich codziennością, a historia nie jest wyłącznie ciągiem kolejnych zagadek do rozwiązania.

Tomasz Kieres zdecydowanie postawił tutaj na psychologię postaci i emocje. To interesująca zmiana, szczególnie że autor kojarzony jest przede wszystkim z powieściami obyczajowymi, natomiast „Rubikon” jest jego pierwszą powieścią kryminalną. I moim zdaniem to połączenie okazało się bardzo ciekawe. Wątek kryminalny daje napięcie, natomiast warstwa obyczajowa pozwala lepiej poznać bohaterów i zrozumieć ich decyzje.

Styl autora jest przystępny i obrazowy. Kieres nie skupia się wyłącznie na dynamicznej akcji – pozwala również bohaterom mówić własnym głosem, mierzyć się z przeszłością i pokazywać emocje. Dzięki temu „Rubikon” jest czymś więcej niż historią o kolejnych zaginięciach. To opowieść o ludziach, którzy zostali mocno doświadczeni przez życie i próbują poradzić sobie z tym, czego nie da się już naprawić.

Nie jest to jednak książka dla osób, które szukają lekkiego, przewidywalnego kryminału. Mamy tutaj trudne tematy, traumę, stratę, przemoc, poczucie bezsilności i moralne dylematy. Niektóre fragmenty mogą mocno poruszyć, szczególnie że historia dotyka bardzo ludzkiego lęku przed sytuacją, w której sprawiedliwości po prostu nie ma.

Podobało mi się również to, że choć czytelnik może momentami wiedzieć więcej niż prowadząca śledztwo Bianka, nie odbiera to historii napięcia. W tym przypadku ciekawość nie wynika wyłącznie z pytania „kto?”, ale przede wszystkim z pytania „dlaczego?” i „dokąd to wszystko doprowadzi?”. To trochę inny sposób prowadzenia kryminału, ale tutaj dobrze się sprawdza.

„Rubikon” to książka dla czytelników, którzy lubią mroczne kryminały i thrillery psychologiczne, ale jednocześnie oczekują od historii czegoś więcej niż samej zagadki. Szczególnie przypadnie do gustu osobom, które lubią niejednoznacznych bohaterów, trudne wybory, mocne emocje i historie, które po przeczytaniu jeszcze przez jakiś czas pozostają w głowie.

Dla mnie największą siłą tej powieści jest właśnie jej emocjonalna warstwa. To nie jest historia, przy której można spokojnie stanąć z boku i obserwować wydarzenia. W pewnym momencie zaczynamy zastanawiać się, co sami zrobilibyśmy na miejscu bohaterów. I chyba właśnie wtedy „Rubikon” robi największe wrażenie.

To mroczna, pełna napięcia i emocji historia o stracie, zemście oraz konsekwencjach decyzji, których nie da się cofnąć. Tomasz Kieres pokazuje, że granica między dobrem a złem nie zawsze jest tak wyraźna, jak chcielibyśmy wierzyć. Jeśli lubicie kryminały, które oprócz zagadki dają również sporo do myślenia i zostawiają czytelnika z niewygodnymi pytaniami, „Rubikon” zdecydowanie warto mieć na swojej liście.

TOTALNY HIT! Moje serce skradzione, a noc zarwana!Ta powieść to absolutna petarda, obok której żaden fan gatunku nie może przejść obojętnie.

Jest to pierwsza powieść kryminalna Tomasza Kieresa, a ja już z niecierpliwością czekam na więcej. Uwielbiam ten gatunek, a ten tytuł wyjątkowo mocno przypadł mi do gustu. Autor porusza tu niezwykle trudny i bolesny temat – co dzieje się, gdy wymiar sprawiedliwości zawodzi, a sprawca unika kary? Ta historia pokazuje, jak łatwo zatracić się w bólu po stracie bliskiej osoby, podczas gdy odpowiedzialny za to człowiek żyje sobie w najlepsze. Czy można z tym normalnie żyć? Gdzie leży granica między sprawiedliwością, a zemstą? I najważniejsze pytanie do Was: czy zło można zwalczyć złem?

To, co najbardziej urzekło mnie w tej książce, to gęsty, duszny klimat oraz genialnie skonstruowana warstwa psychologiczna. Bohaterowie są niezwykle wyraziści, a pióro autora – rewelacyjne i bardzo płynne. Na początku poznajemy Biankę Kołodziejczyk. To nieustępliwa,a zarazem świetna policjantka, którą polubiłam od pierwszych stron. Zostaje wezwana na miejsce oględzin, gdzie zastaje jedynie plamy krwi i całkowity brak jakichwiek innych śladów. Z kolei Łukasz Zaniewski to tajemniczy mężczyzna z trudną przeszłością, którego Bianka spotyka na strzelnicy. I od tego spotkania wszystko się zaczyna. Ich wspólna relacja jest magnetyczna od samego początku. Oboje stracili bliskich,a system zawiódł i pozostawiło to ślad na ich psychice. I niewyobrażalny ból. Mroczne sekrety i skomplikowane relacje splatają się tu w nierozerwalną całość.
Z wielką przyjemnością śledziłam losy bohaterów i ciągle zastanawiałam się, co wydarzy się dalej. Fabuła była totalnie nieprzewidywalna! W pewnym momencie, gdy wszystko zaczęło mi się układać w całość i połączyłam kropki, z niepokojem i adrenaliną przewracałam kolejne kartki. Nie mogłam uwierzyć, że moje przypuszczenia się sprawdzają. To tak mocno podsyciło moją ciekawość, że dla tej książki zarwałam noc!
Zagadka kryminalna jest naprawdę wyjątkowa (i już wiem, o co chodziło z tymi pieskami – one też są ważną częścią intrygi, na której trop wpada Bianka). Mimo że w trakcie lektury dowiadujemy się, kto zabija i kto zostawia plamy krwi bez ciał, to zakończenie totalnie mnie rozbroiło. Zupełnie nie spodziewałam się takiego finału! Autor mistrzowsko wyprowadził mnie w pole.
Warto dodać, że książka ma aż 550 stron, co niezmiernie mnie ucieszyło! Uwielbiam grubsze historie, a w tym przypadku każda strona była bezcenna.Dlatego ten kryminał stał się dla mnie wielwymiarowym hitem. I doceniam fakt,że autor zamknął tą historię w jednym pięknym tomie.

Myślę, że „Rubikon” to obowiązkowa pozycja dla każdego fana dobrych, niebanalnych kryminałów. Gwarantuję, że nie będziecie mogli się od niej oderwać! Bardzo polecam!