Saga Północna Tom 3 Światło z północy

A czy wy znacie Hymn o miłości? Ja go słyszałam setki razy, ale chyba teraz go zrozumiałam. Dlatego tak wiele rzeczy polega na zrozumieniu, bo sama wiedza nic nikomu nie da.

,,Wszystko zakrywa, wszystkiemu wierzy, wszystkiego się spodziewa, wszystko znosi."

Te słowa były dla mnie bardzo odkrywcze, gdyż w Piśmie Świętym jest napisane, że tylko miłując wszystkich możemy dojść do wielkiego skarbu. Najważniejsza zasada manifestacji polega na wyobrażeniu sobie świata takim jaki chcemy aby był w uwadze, że już go posiadamy. Czyli WSZYSTKO ZAKRYWA. Zakrywa świat, który nam nie służy, bo wyobrażamy sobie ten w którym byśmy chcieli być. WSZYSTKIEMU WIERZY. Bo kiedy wyobrażasz sobie ten pozytywny twój świat, wierzysz, że on nastał i w wyobraźni go przywołujesz, wiesz, że go masz, czyli temu wierzysz. WSZYSTKIEGO SIĘ SPODZIEWA. Wyobrażając sobie sytuacje, które mają miejsce w twojej wyobraźni wiesz czego się spodziewać, bo sam sobie to zaplanowałeś. Jeśli wierzyłeś, że coś złego ci się stanie, to tak będzie. Jeśli wierzysz, że coś miłego ciebie spotka, to tak będzie. WSZYSTKO ZNOSI. Bo wie, że aby mogło powstać coś dobre, to wszystko co złe musi wyjść, by zostało usunięte. Trzeba przeboleć swoje traumy, wybaczyć tym, którzy nas skrzywdzili i z miłością spojrzeć na innych ludzi mając na uwadze, że tacy są i się nie zmienią. Nie zrobią tego, póki sami nie dojdą do miejsca w którym powiedzą STOP, ja tego nie chcę. Piszę o tym, bo wyszedł w tej książce taki temat i po drugie, bo każdy kto zasięga manifestacji myśli, że są sprzeczne z naukami Boga. Może niekoniecznie to co na mszy świętej jest takie jak w Piśmie Świętym, ale to z Pisma powinniśmy się uczyć, bo wtedy ten obraz widzicie całkowicie inaczej. To wtedy zauważycie, że właśnie manifestacji uczy was najwyższy, tylko on używał słowa MIŁOŚĆ, a my przełożyliśmy to na krab czegoś mało dostępnego, by ludzie czuli się niegodni posiadania czegoś, co sami zawsze w sobie mieli. MIŁOŚĆ TO MANIFESTACJA.
Wracając do treści z książki, przed wami tom trzeci Sagi Północnej. Rozpoczyna się momentem, który w tomie drugim został zakończony. Kolejność jest obowiązkowa. Treść niesie się właśnie na kwestii zrozumienia, gdzie mężczyzna poślubia kobietę, którą według kogoś innego nie kocha. Coraz bardziej zaczyna to do niego dochodzić, a ta właściwa jest na wyciągnięcie ręki. Tutaj mnożą się sekrety i ukryte sprawy, które właściwej miłości nie pozwalają wyjść. Pod względem psychologicznym, sami narzucili na siebie ograniczenia i sami są zdecydowani się do nich dostosować pomimo uścisku w sercu i widoku o którym nie potrafią zapomnieć. Patrzenie na siebie z uwielbieniem i cierpieniem jednocześnie boli nawet czytelnika. Ten tom wydaje mi się najbardziej uczuciowy, gdyż u kogoś innego roztrzygają się sprawy dziecka i opieki nad nim. Wszędzie dookoła jest ból i biczowanie siebie, ograniczanie, słuchanie innych rozkazów, które słownie sprawiają ból. Wewnątrz się na to gotują, ale zewnętrznie są posłuszni. Pytanie brzmi dlaczego? Czy naprawdę w dwudziestym wieku ludzie byli zależni od innych? Czy mądre wysławianie się i kultura osobista zawsze oznaczała wysoki status społeczny?
Nie chcę przedłużać, ale serdecznie polecam wam tą opowieść nie dlatego, byście ujrzeli jak komuś jest i było źle, tylko dlatego by wasze uczucia zbuntowały się przeciwko temu i byście ujrzeli, że możecie i macie prawo żyć dobrze i godnie. To wy wybieracie swoje myśli i ograniczenia. Jeśli sto złotych jest dla was dużą sumą, to nigdy nie zdobędziecie więcej. Jeśli dla kogoś dwa tysiące jest ogromną sumą, to tak będzie zarabiał. Powtarzajcie sobie- zasługuję na wszystko, co najlepsze. Jestem mądra i szczęśliwa. To ja wybieram jak będę żyła, a nie moje myśli. To ja steruję nimi, a nie one mną.
Każda książka pojawia się w naszym życiu po coś, tylko wiedzę osiąga ten, kto zadaje sobie pytanie, czego mnie ona uczy? Co chciała mi pokazać?