Skrzywdzona

Ja nie wiem jak autor to robi, ale nie da się czytać jego książek i ich nie lubić. Wszystko przez to, że są takie autentyczne i w nich postacie zwracają się bezpośrednio do nas. To nam daje taką złudną myśl, bo przecież istnieją tylko w tej książce i naszych głowach, że gdzieś tam istnieją i oczekują naszego poparcia bądź zaprzeczenia. W ten sposób czujemy się ich spowiednikami, dlatego doceniamy ten fakt i dlatego po prostu się tu przepada. A sprawa z książki jest tym bardziej ciekawa, gdyż czytamy o kobiecie, która jest na rozprawie sądowej i nie ma pojęciu o wielu rzeczach. Nie wie co tam robi, czemu ją skazano i dlaczego mówią coś, co według niej nie jest prawdą. Nie da się jednoznacznie określić, czy to działo się naprawdę, dalsze wydarzenia rzucają więcej światła na tą scenę. Jedyne co nam zapewnia to fakt, że bardzo kocha swoje dzieci i nie wyobraża sobie bez nich życia. Jest też druga kobieca postać, która jawi się jako zazdrośnica, choć bezpośrednio nigdy by się do tego nie przyznała. Tutaj też zaglądamy wgłąb jej umysłu i nie wiedziałam tak do końca czy jestem w stanie ją zrozumieć, czy jej umysł wychodził ponad wszelką skalę, że mój poczuwał się zagubiony:-) W sumie to samo tyczy się tej pierwszej postaci. W ten sposób jesteśmy wplątani w dużą grę psychologiczną, która przynajmniej mnie wkęciła bez końca. Akcja posuwa się wolniej, bo to właśnie cały aplauz zabierają myśli obu postaci i wszystkie sceny, które dzieją się w ich głowach i życiach. Autor również zagrał na uczuciach macierzyńskich, gdyż pokazał nam wydarzenia, gdzie w grę wchodzi dziecko, które ktoś pragnie odzyskać. To wrażliwa sfera, dlatego kto jest rodzicem lub pragnie nim być, to bardziej będzie ją przeżywał. Druk jest całkiem spory, rozdziały są krótkie a dialogi choć w skromniejszej wersji i tak ubarwiają treść. Zdecydowanie polecam jako thriller psychologiczny, gdzie głównym motywem są szalone myśli na różnym stopniu, a nie drastyczność wydarzeń. Mam nadzieję, że wy nigdy w swoim życiu nie dostaniecie takiego listu...

„Niektóre sekrety są jak trucizna – wystarczy kropla, by zatruć całe życie.”

„Czasem prawda jest gorsza od kłamstwa. Bo kiedy już ją poznasz – nie ma dokąd uciec.”

„Najgorsze krzywdy nie zostawiają siniaków. Zostają w głowie… i w sercu, gdzie biją mocniej niż strach.”

Kinga przeżyła piekło w zakładzie karnym i nadal nie pozbierała się psychicznie po tym traumatycznym doświadczeniu.
Co więcej trafiła do więzienia za zbrodnię, której chyba nikt nie potrafiłby usprawiedliwić , ani - tym bardziej- przebaczyć.
Kobieta bowiem miała odebrać życie jednemu ze swoich malutkich dzieci.
Przez cały czas trwania procesu utrzymywała jednak,że jest niewinna. Mimo, że ma luki w pamięci dotyczące feralnego dnia i nie potrafi dokładnie opisać jego przebiegu jest pewna,że nie byłaby w stanie skrzywdzić malucha.
Ktoś jednak bardzo chce by Kinga zamilkła i zniknęła z ludzkiej pamięci.
Jaki ma cel?
I czy uda mu się go zrealizować?

Życie Loli przypomina całkiem udaną wersję współczesnej bajki.
Apolonia - bo tak naprawdę ma na imię jest żoną świetnego lekarza- Andrzeja. Sama jest influencerką.
Dla wielu osób takie zajęcie to rozrywka dla rozrywki - bo przecież dostaje produkty do zareklamowania , robi piękne zdjęcia czy krótkie filmiki, wrzuca je do sieci i na dodatek jej za to płacą.
Dopełnieniem obrazu idealnej rodziny jest córeczka, którą rodzice żartobliwie nazywają Małą Terrorystką.
Ale czy takie życie istnieje naprawdę czy może jest ułudą? Fasadą z licznymi pęknięciami, co zdaje się potwierdzać krótki liścik, którego treść budzi demony z przeszłości?

Zanim przejdę do recenzji tej powieści przyznam ,że jest to moje pierwsze spotkanie z twórczością autora , lecz mam nadzieję, że Pan Max wybaczy mi ów falstart.
Do tej pory nieco obawiałam się czy będę w stanie czytać opisy zbrodni i zasnąć spokojnie po lekturze.
Wiedziałam bowiem ,że autor prowadził narrację choćby z perspektywy nazistowskich morderców, co po prostu mnie przerażało.
Zagłębiając się jednak w najnowszą zapowiedź wydawnictwa Filia z ulgą stwierdziłam, że żadnych hitlerowców tam nie znajdę więc zaryzykowałam i.. przepadłam.
Z rosnącą fascynacją przyglądałam się działaniom obu bohaterek próbując dociec, która z nich ma na sumieniu większe grzechy i kto stoi za zabiciem niemowlęcia.
W zasadzie nie potrafiłam powiedzieć, która z osób uczestniczących w tragicznych wydarzeniach jest bardziej zaburzona i pogubiona we własnych chorych fantazjach.
A mimo to pragnęłam odkryć prawdę jakbym byla policjantką czy prokuratorem.
Powiedzieć, że zakończenie tej historii było dla mnie zaskoczeniem to jak nie powiedzieć nic.
Takich książek się nie czyta. Takie książki się pochłania. Bo wciągają jak narkotyk. Uzależniają.

„Niektóre sekrety są jak trucizna – wystarczy kropla, by zatruć całe życie.”

„Czasem prawda jest gorsza od kłamstwa. Bo kiedy już ją poznasz – nie ma dokąd uciec.”

„Najgorsze krzywdy nie zostawiają siniaków. Zostają w głowie… i w sercu, gdzie biją mocniej niż strach.”

Kinga przeżyła piekło w zakładzie karnym i nadal nie pozbierała się psychicznie po tym traumatycznym doświadczeniu.
Co więcej trafiła do więzienia za zbrodnię, której chyba nikt nie potrafiłby usprawiedliwić , ani - tym bardziej- przebaczyć.
Kobieta bowiem miała odebrać życie jednemu ze swoich malutkich dzieci.
Przez cały czas trwania procesu utrzymywała jednak,że jest niewinna. Mimo, że ma luki w pamięci dotyczące feralnego dnia i nie potrafi dokładnie opisać jego przebiegu jest pewna,że nie byłaby w stanie skrzywdzić malucha.
Ktoś jednak bardzo chce by Kinga zamilkła i zniknęła z ludzkiej pamięci.
Jaki ma cel?
I czy uda mu się go zrealizować?

Życie Loli przypomina całkiem udaną wersję współczesnej bajki.
Apolonia - bo tak naprawdę ma na imię jest żoną świetnego lekarza- Andrzeja. Sama jest influencerką.
Dla wielu osób takie zajęcie to rozrywka dla rozrywki - bo przecież dostaje produkty do zareklamowania , robi piękne zdjęcia czy krótkie filmiki, wrzuca je do sieci i na dodatek jej za to płacą.
Dopełnieniem obrazu idealnej rodziny jest córeczka, którą rodzice żartobliwie nazywają Małą Terrorystką.
Ale czy takie życie istnieje naprawdę czy może jest ułudą? Fasadą z licznymi pęknięciami, co zdaje się potwierdzać krótki liścik, którego treść budzi demony z przeszłości?

Zanim przejdę do recenzji tej powieści przyznam ,że jest to moje pierwsze spotkanie z twórczością autora , lecz mam nadzieję, że Pan Max wybaczy mi ów falstart.
Do tej pory nieco obawiałam się czy będę w stanie czytać opisy zbrodni i zasnąć spokojnie po lekturze.
Wiedziałam bowiem ,że autor prowadził narrację choćby z perspektywy nazistowskich morderców, co po prostu mnie przerażało.
Zagłębiając się jednak w najnowszą zapowiedź wydawnictwa Filia z ulgą stwierdziłam, że żadnych hitlerowców tam nie znajdę więc zaryzykowałam i.. przepadłam.
Z rosnącą fascynacją przyglądałam się działaniom obu bohaterek próbując dociec, która z nich ma na sumieniu większe grzechy i kto stoi za zabiciem niemowlęcia.
W zasadzie nie potrafiłam powiedzieć, która z osób uczestniczących w tragicznych wydarzeniach jest bardziej zaburzona i pogubiona we własnych chorych fantazjach.
A mimo to pragnęłam odkryć prawdę jakbym byla policjantką czy prokuratorem.
Powiedzieć, że zakończenie tej historii było dla mnie zaskoczeniem to jak nie powiedzieć nic.
Takich książek się nie czyta. Takie książki się pochłania. Bo wciągają jak narkotyk. Uzależniają.