Zagubiona

Szlak Appalachów. Wyzwanie, którego podejmują się osoby pragnące stawić czoła własnym słabościom, odreagować trudy codzienności lub odnaleźć siebie. Pielęgniarka Valerie Gillis gubi się w bezkresnej dziczy stanu Maine. Poszukiwania prowadzi porucznik stanowa Beverly Miller z imponującą statystyką odnalezień. W tym przypadku jednak nawet ona zdaje się przegrywać walkę z nieubłaganym czasem, a szanse na odnalezienie Valerie nikną w oczach…

Na początek – chwała wydawnictwu, że nie reklamuje tej książki wyłącznie jako thrillera. Ileż znamy takich przypadków, gdy znakomite powieści czy dramaty były skrzywdzone przez niewłaściwą etykietkę. Posunąłbym się nawet dalej. Według mnie Zagubiona to literatura piękna z elementami thrillera lub wątkiem kryminalnym.

Dość o szufladkowaniu. Książka składa się z do bólu przejmującego dziennika zaszytej w dziczy Valerie, perspektywy strażniczki leśnej Bev, raportów z przesłuchań i rozmów oraz kluczowego dla sprawy punktu widzenia emerytki z Connecticut. Co ta starsza pani ma wspólnego ze sprawą, Wam nie zdradzę. Liczba narracji w ogóle nie przeszkadzała mi podczas czytania. Wręcz przeciwnie – sprawiała, że nie mogłem doczekać się odkrycia kolejnego elementu tej układanki.

W warstwie powieściowej króluje natura, która niczym osobna (a może nawet główna) bohaterka pojawia się co rusz w tej historii. Piękne i barwne opisy przyrody, które stworzyła Amity Gaige, pozwalają na chwilę się zatrzymać – zarówno bohaterom, jak i nam, czytelnikom. Kompetencje pisarskie autorki widać na każdym kroku. Postacie, które kreuje, są niecodzienne, z przeszłością – i to nie zawsze tą przykrą.

Uwielbiam, gdy w literaturze mającej na celu dać nam chwilę zapomnienia i dreszczyk emocji dostaję coś więcej. Tym „więcej” w przypadku Zagubionej jest zarówno tona emocji, jak i zachwycający styl opowiadania. Polecam ją fanom dobrej literatury, nieważne, w otoczeniu jakich gatunków przebywają na co dzień.

Współpraca z Wydawnictwem Otwartym