Bicz korali

Warszawa, druga połowa XIX wieku.

W rozpadającym się domu Heliglasa na Bugaju umiera uboga kobieta, pozostawiając troje dzieci bez opieki. Dwaj starsi chłopcy, Stefunio i Jaś, wychodzą na zimne ulice w poszukiwaniu chleba i schronienia. Trafiają w ręce ludzi, którzy potrafią wykorzystać cudzą bezbronność, a ich dalszy los splata się z warszawskim półświatkiem: ulicznikami, kataryniarzami, żebrakami i oszustami. Jedynym śladem prowadzącym do prawdy o przeszłości dzieci okazuje się kosztowny sznur czerwonych korali. Dla jednych jest on obietnicą łatwego zysku, dla innych znakiem utraconej rodziny i ostatnią nadzieją na odzyskanie synów.

Bicz korali to przejmująca powieść społeczna o nędzy, dziecięcej krzywdzie, chciwości i macierzyńskiej miłości. Walery Przyborowski prowadzi czytelnika przez zaułki dawnej Warszawy, łącząc dramat obyczajowy z wartką intrygą i obrazem miasta bez upiększeń.