Cała słodycz życia

Opowieść z perspektywy trzech pokoleń gdzie rozpoczynamy dawny i ciężki poród kobiety, która niekoniecznie była przygotowana do roli matki. Przy pomocy akuszerki z omylną opinią przyszła na świat dziewczynka, idealnie wpasowująca się w ród rodziny jakby co drugie pokolenie. Można by rzec, że przekleństwo ich stanowiła samotność każdej brzemiennej z rodziny. Rude włosy i płeć kobieca nie wychodziła z ich mody. Wszystkie mądre i uparte pragnące żyć po swojemu. Poszukujące szczęśliwego życia u boku ukochanego, których z różnych powodów w pewnym czasie brakowało. Najważniejszy powód jaki był podany to miłość do innej. Bez walki, bez rozlewu kości choć od drugiej strony było to niespodziewane i bolesne doświadczenie. Najbardziej chyba to, że wybranka okazywała się naturalną zwykłą kobietą również poszukującą spokoju. Wiek również był tu zaskakujący. Od początku czuć, że to opowieść pod słowiańskie pokolenie, gdzie najstarsza z rodu zawsze wiedziała co robi. Nie była lekarzem, ale potrafiła wyleczyć z różnych chorób. Ludzie dziwili się, że bez doświadczenia, czyli ,,dokumentu" potrafiła zdziałać cuda ludziom w potrzebie. Nie obnosiła się z tym, ale kto pomocy potrzebował, zawsze ją u niej znajdował. Uwielbiam utożsamiać się z takimi osobami. W treści mamy osobowość Gai, starszej kobiety, która ma nosa do wszystkiego co może się wydarzyć. Dar ma po swojej babci. Spotyka się ze swoją przyjaciółką i każdemu życzę takiej przyjaźni. Są momenty, kiedy coś uleciało im z pamięci, a później jak sobie przypomniały to tak zabawnie się z tego śmiały:-) Oj chciałabym znać takie osoby:-) A o czym jest książka? O tym, że rodziny nie da się wyprzeć. Że jeśli zachodzi prawdziwa potrzeba, to nie należy się wstydzić, tylko trzeba odnowić kontakty ze swoich korzeni. O tym, że można przełamać swoje stereotypy, tylko trzeba podjąć ,,decyzję". To z tym jest zawsze najtrudniej. Ktokolwiek zajrzy do tej książki to zakocha się w niej, bo prawda jest zawsze nie do podrobienia. Sami się przekonajcie jak emocje zafalują nad wami, serduszko zaśpiewa rytm dziecięcego życia i odpowie instynkt, który każdy z nas posiada. Dusze nie umierają, tylko zmieniają właścicieli:-)

Światy mogą być różne, w zależności od tego, jak się patrzy na rzeczywistość. I na nierzeczywistość też. To jednak nie znaczy, że nie możemy się w nich spotykać...
Czasem trzeba stracić wszystko, by docenić to z czego się zrezygnowało.
Trzy kobiety , trzy pokolenia i trzy różne spojrzenia na to jak powinno wyglądać szczęście .
A w tym wszystkim lata niedopowiedzeń, milczenia I tajemnic których nigdy nie wyjawiono.

Magda ma niemal pięćdziesiąt lat , od ćwierć wieku jest mamą Rosy i żoną Radka.
Kobieta ma również piękne mieszkanie w stolicy i stabilną pracę w której odnosi sukcesy.
A jednak ów idealny obrazek rozpada się zupełnie dla niej niespodziewanie , ponieważ jak to często bywa mąż pokochał inną kobietę.
Nowa partnerka Korczyńskiego różni się jednak od matki jego córki tak dalece jak to tylko możliwe.
I choć na zewnątrz Magdalena zachowuje swój profesjonalizm i opanowanie w środku jest mocno zraniona.
Rosa zaś studiuje w Gdańsku antropologię -kierunek wedle jej rodzicielki dziwny i zupełnie zbędny.
Co wydarzyło się w życiu dziewczyny, że postanowiła wyprowadzić się znad morza i szukać azylu w domu babci pod Wałbrzychem?
I co z tą decyzja ma wspólnego plik listów przewiązanych czerwoną wstążką?
I jest jeszcze Gaja - seniorka rodu , która zawsze widziała więcej.
Czy spotkanie, które w zasadzie nigdy nie było planowane okaże się mostem który ponownie połączy rodzinę?
O tym musicie się przekonać.
To historia kobiecej siły, wyborów i błędów.
Pełna ciepła i miłości.
Agnieszka Jeż posługuje się prostym, lecz pełnym uroku stylem. Narracja płynie spokojnie, z wyważonym rytmem, co pozwala czytelnikowi głęboko zanurzyć się w świat przedstawiony. Opisane Dolnośląskie miasteczko emanuje melancholią i nostalgią, tworząc atmosferę swojskości i tęsknoty za domem.

„Cała słodycz życia” to książka, która porusza serce i skłania do refleksji nad życiem, rodziną i własnymi wyborami. To idealna lektura dla osób szukających głębokiej, emocjonalnej opowieści o kobietach i ich relacjach.
Polecam, jeśli potrzebujecie chwili ciszy i zadumy.

„Cała słodycz życia” to powieść, która udowadnia, że powroty – choć trudne – bywają konieczne, a dom to nie tylko miejsce, ale i ludzie, z którymi dzielimy historię. Agnieszka Jeż z charakterystycznym dla siebie wyczuciem snuje opowieść o rodzinnych więziach, bolesnych sekretach i poszukiwaniu własnej drogi, nawet jeśli oznacza to konfrontację z przeszłością, przed którą chciało się uciec.
Magda, bohaterka książki, żyła według jasno wytyczonego planu: mieć poukładane życie w stolicy i nigdy nie powtórzyć błędów matki. Jednak zdrada męża burzy ten porządek, zmuszając ją do powrotu w rodzinne strony – do Dobromyśla, do domu, w którym kryją się niedopowiedzenia, żale i rany trzech pokoleń kobiet.
Autorka z niezwykłą czułością i realizmem portretuje relacje między matką, córką i babką – każdą z nich naznaczoną własnymi doświadczeniami, ale też tą samą potrzebą bycia wysłuchaną i zrozumianą. To historia o tym, jak różnice mogą dzielić, ale też – przy odrobinie dobrej woli – stać się mostem łączącym.
„Cała słodycz życia” ma w sobie ciepło, ale i refleksję; pokazuje, że nawet w gąszczu starych żalów można odnaleźć przestrzeń na nowe początki. Agnieszka Jeż umiejętnie przeplata momenty bolesne z tymi pełnymi nadziei, tworząc powieść, która zostaje w pamięci jeszcze długo po odłożeniu książki na półkę.
To lektura dla wszystkich, którzy wierzą – lub chcą uwierzyć – że nigdy nie jest za późno, by naprawić relacje, odnaleźć siebie i... odkryć na nowo całą słodycz życia.