Cena przyjaźni

Trzy przyjaciółki przeżywają koszmar gdy dowiadują się co się stało z ich synami. Jeden ginie, drugi jest w śpiączce, a trzeci pogrążony w traumie z nikim nie rozmawia. Na jaw wychodzą nowe fakty, które utwierdzają matki w przekonaniu, że nie do końca znały zarówno swoje dzieci jak i siebie nawzajem…

Pomysł na fabułę ciekawy, intrygowało mnie to od samego początku, byłam ciekawa zakończenia, mimo, że pewne rzeczy były do przewidzenia, to czytało się dobrze.

Narracja z perspektywy trzech przyjaciółek. Na początku musiałam się skupić bo te imiona i ich historie jakoś tak mocno mnie zbombardowały, że pogubiłam się która ma jakiego syna, i co mu właściwie jest. Ale potem już wszystko wróciło do normy.

Ja po przeczytaniu musiałam dać sobie chwilę żeby ochłonąć bo było mi tak niesamowicie przykro… wystarczy rozmawiać ze swoim dzieckiem. Bardziej się zaangażować w rodzicielstwo, można przy tym uniknąć tylu rzeczy… jakoś mnie to dotknęło, niesprawiedliwość w pewnym aspekcie, ten właśnie brak zainteresowania swoim dzieckiem w pewnych przypadkach. Zakładanie, że przecież się uśmiecha, to jest wszystko dobrze, prawda? Wiemy jak działają nastolatkowie, jak trudno jest się przebić przez ich mur, ale wystarczy chcieć. Albo chociaż spróbować. Smutne to.

Były momenty, że zaczynało mi się dłużyć, ale szybko pojawiał się nowy trop. Książka intrygująca, do przeczytania w jeden wieczór.

Na końcu ciekawy smaczek, tego się nie spodziewałam :).

*To jest moja prywatna opinia. Zachęcam do przeczytania i wyrobienia sobie własnego zdania.