Czerwona królowa

Gdyby się bliżej przyjrzeć „Czerwonej królowie”, zastanowić nad tym, co się w tej książce dzieje, to faktycznie miałaby ona sporo niedociągnięć. Dziury w fabule, przesadzony dramatyzm, uczucia pojawiające się znikąd, kalki z innych popularnych fantastycznych młodzieżówek… Tak, byłoby tego dużo. Nic jednak nie zmieni faktu, że po prostu dobrze się przy tej powieści bawiłam.

Wciągnęłam się jak głupia. Znowu miałam naście lat i mogłam stać się jedyną w swoim rodzaju „księżniczką-wojowniczką” jak Mare. Przeżywałam emocje bohaterów jak swoje własne, chociaż z tyłu głowy słyszałam cichy głosik, który przekonywał, że są mało wiarygodne. Dobrze widziałam, jakie sztuczki stosuje autorka, żeby przykuć uwagę czytelnika i z własnej woli dałam się wodzić za nos.

Polecam miłośnikom romantasy, którym nie przeszkadzają powtarzające się schematy. Mam już drugi tom na półce, na pewno niedługo po niego sięgnę.