Gawra

Książkę czytałam do późnego wieczoru, gdyż nie mogłam się od niej oderwać. Wciąż ciekawiła mnie sytuacja czy wiadomości o niedźwiedziu były prawdziwe i czy uda się dowiedzieć czy głoszący prawdę mężczyzna faktycznie został zabity, czy było to tylko zaplanowanym posunięciem. Ale od początku:-)
Jesteśmy świadkami pewnej audycji radiowej w której to rzekomo szalony mężczyzna ma ujawniać prawdę o rzeczach, które państwo próbuje zagrzebać pod dywan. Odnosi się do zabójstwa pewnej dziewczyny przez niedźwiedzia, który według mediów miał ją zamordować. Zaczyna się rozprawa nad tym jak wie ile osób pragnie go skrzywdzić, gdyż władze nie lubią kogoś, kto mówi prawdę. Jednak na dowód swoich prawd przyprowadził do swojego podziemnego studia świadka zdarzenia, którzy ma wyjaśnić jak było naprawdę, gdyż wiadomo, że niedźwiedzie zwłaszcza w zimie nie są skore do polowań, tylko żywią się liśćmi, by zaoszczędzić na utracie ciepła i energii. Nie ma więc możliwości, by to on był winien jej śmierci. Następnie zostaje puszczona w studiu piosenka, gdyż ma dojść do przywitania zaproszonego mężczyzny, lecz głos do studia już nie powraca. Słuchacza czują, że ktoś mu coś zrobił, ale nie da się opisać kto kiedy i gdzie, gdyż wszystko zawsze pozostawało ukryte. Jeden z mężczyzn, który był wiernym słuchaczem audycji zgłasza sprawę na policji. Przyjmuje go prawie emerytowany policjant, który w niewyjaśnionych wydarzeniach umiera. Zdążył jednak przekazać teczkę z opisem przyjęcia mężczyzny i jego zeznania. Do sprawy ma zostać przydzielona kobieta, którą wyznaczył zmarły. W niedługim czasie zostają jednak wezwani do znalezionego trupa. Już są niemal pewni, że to postać z audycji, jednak wiele rzeczy jest tutaj zastanawiających. Czy jedna sprawa z drugą może się jakoś łączyć?
Zaskoczenie jest tutaj nieodłącznymi emocjami podczas czytania. Sprawa z ciupagą również potrafi wkręcić tak jak głębsze informacje o osobach, których już z nimi nie ma. Świat nie lubi prawdy. Ta książka was tylko w tym utwierdzi:-) Koniecznie zapoznajcie się z wcześniejszą pozycją ,,Rota", gdyż choć można je czytać osobno, to jednak miło jest ujrzeć jaki był początek wszystkiego:-)