Jak rozpętałam największą seksaferę w Polsce

„Dziękuję wszystkim tym, którzy chcieli na tej historii wypłynąć i posunęli się do szantażu, gróźb oraz zastraszania dziewczyn, żeby wydusić z nich - najczęściej nieprawdziwe - informacje na mój temat. To wy zmotywowaliście mnie do wyjścia z cienia”

Od momentu, w którym zobaczyłam zapowiedź książki „Jak rozpętałam największą seksaferę w Polsce” na stronie wydawnictwa Prószyński i S-ka, wiedziałam, że muszę ją przeczytać i poznać tę sprawę właśnie z perspektywy Emi P. dziewczyny, która zaczynała od „hostessowania”, a skończyła na sutenerstwie.

Zatrzymana, oskarżona, skazana.

Aferę dubajską zdążyliśmy już poznać z perspektywy dziennikarstwa śledczego, artykułów, podcastów i książek na jego podstawie oraz filmu, który powstał na fundamentach tej historii.
Teraz mamy niepowtarzalną okazję spojrzeć na tę sprawę oczami Emi P. i bynajmniej nie będzie to ładny widok, bo możemy przeczytać o tych, bardziej lub mniej znanych, bardziej lub mniej szanowanych, czyli tych którzy zamawiali, płacili i korzystali. Politycy, biznesmeni, aktorzy, celebryci, księża, twarze znane, szanowane i jak by się mogło wydawać bez takiej skazy.
A jednak.
W końcu ktoś odważył się pokazać, że problem sutenerstwa istnieje bo był, jest i zawsze będzie popyt na tego rodzaju usługi, bo im więcej pieniędzy, tym więcej możliwości a co gorsza zwyrodniałych fantazji.

A właśnie w tej książce Emi P. ma swoje pięć minut, w których bez wybielania i tłumaczenia siebie, ale też bez ogródek obnaża tajemnice tych, o których najmniej pisano i, którzy zapewne najmniej, jeśli w ogóle - ponieśli jakiekolwiek konsekwencje. Czytając niektóre ich dewiacyjne tajemnice może Wam się zrobić wręcz niedobrze, ale to czyni tę książkę wiarygodną, przez to, że nie pudruje się ani brudnej rzeczywistości, ani prawdy o nich, ani tego do czego są zdolni za ogromne pieniądze.

Bardzo interesujące, a zarazem intrygujące jest to, że możemy dowiedzieć się jak krok po kroku sama Emi P. weszła w ten świat i jak bardzo chciała w nim zostać. Jakie miała marzenia, wartości, przez co musiała przejść, jakie przeszkody pokonać i jak bardzo zdeterminowaną być, aby zostać a potem móc poradzić sobie w „tym” brudnym świecie.

Najbardzej wstrząsające jednak są ostatnie rozdziały, które dotyczą wykorzystania i omamiania pieniędzmi i prezentami, a także obietnicami lukratywnych kontraktów „modelingowych” bardzo młodziutkich, a co gorsza nieletnich dziewczynek, przez starych zboczonych zwyroli - bo inaczej nie da się o nich napisać.

Mocna, wstrząsającą i dosadna. Taka właśnie jest ta książka.
Ja śledząca tę sprawę od zawsze cieszę się, że mogłam poznać drugą stronę medalu tej historii i mam nadzieję, że tak jak Emi P. napisała w ostatnim zdaniu - „Nie powiedziałam jeszcze ostatniego słowa” - na co bardzo liczę, bo na pewno jest tu jeszcze dużo do napisania i przede wszystkim zdemaskowania tych…najgorszych.

Polecam!