Kiedy dojrzeje miłość

Pierwszy tom ,,Kiedy zakwitną marzenia" był naprawdę przepiękny:-) Pokazała, że pracoholizm jest dobry ale tylko do pewnego momentu. Przychodzi później taka chwila, że brakuje nam siły na wszystko i cokolwiek nas wcześniej cieszyło, później przestaje. Główna postać została również niemiło oszukana, ale na szczęście wyszło z tego wiele dobrego. Teraz nadeszła pora na drugi tom, który miło się czyta, kiedy faktycznie ten pierwszy już mamy za sobą. Widzimy w nim jak dwie kobiety mają problem się ze sobą dogadać. Można powiedzieć, że obie mają racje, gdyż dzieli ich spora część lat, więc inaczej podchodzą do życia. Starsza kobieta z początku jest przeszczęśliwa, gdyż jej biznes ręcznie robionej biżuterii zaczyna przynosić coraz większe zyski. Przychodzi jednak taki moment, kiedy klienci zaczynają być coraz bardziej wymagający. Nie chodzi tutaj o ciężkość fizyczną, ale bardziej psychiczną, tak totalnie emocjonalną. Zaczyna poznawać historie innych ludzi, często bardzo przykre, którzy chcą zachować ważne dla nich pamiątki. Ona robiąc je bardzo to przeżywa i coraz ciężej znosi ciążący na nich ból. Druga kobieta z kolei namawia ją na dalsze prace tłumacząc się rozwojem firmy o jaki nigdy by nie podejrzewała, ale w ogóle nie bierze pod uwagę tego, co przez ten cały czas czuje ta druga. Ona sama naprawdę jest wszystkim zmęczona i pragnęłaby odpocząć od pracy, od tych myśli, które zaprzątają jej głowę, a wcale nie powinno ich tam być. Dodatkowo otoczenie zaczyna się zmieniać i nowi sąsiedzi niekoniecznie wpasowują się w klimat, tak jak na stałe już mieszkająca tam kobieta. Rodzi to wiele dyskusji, jednak ucichają w momencie kiedy pojawia się tam jeszcze ktoś:-)
Najbardziej w tej serii podoba mi się ta nieprzewidywalność wydarzeń, piękne opisy przyrody i porównywanie jej do przygód, które postacie odbywają. Tak jakby wraz z pojawieniem się kwitnących roślinności zwiastowały nowe początki, a i końce innych. Pomimo nie zawsze dobrych wydarzeń ta opowieść potrafi ukoić i pokazać, że każdy z nas ma jakieś tam problemy, tylko zawsze zależy od tego jak do ich rozwiązania podejdziemy:-) Uwielbiam każdą z postaci, bo choć nie zawsze było miło, to jednak pokazywały jak w pewnych sytuacjach jesteśmy w stanie zareagować, a jak nie warto sobie nieraz strzępić języka:-)
,,Ufała, że sobie poradzi, bez względu na wszystko."
Życzę nam wszystkich takich myśli każdego dnia:-)

Anna Szczęsna po raz kolejny zabiera czytelników do Chabrowego Ustronia – miejsca, które kusi spokojem, bliskością natury i magią codzienności. W „Kiedy dojrzeje miłość” autorka udowadnia, że życie na wsi, choć wydaje się uporządkowane i harmonijne, potrafi zaskakiwać i stawiać przed bohaterami zupełnie nowe wyzwania.
Główna bohaterka, Daniela, cieszy się chwilą oddechu – wraca do tworzenia biżuterii, prowadzenia sklepu internetowego i zanurza się w rytm przyrody. Jednak spokój nie trwa długo. Na horyzoncie pojawiają się problemy: Iza, jej przyjaciółka, zmaga się z cieniem przeszłości w postaci byłego męża; córka Danieli podejmuje decyzję o porzuceniu studiów, co prowadzi do rodzinnych napięć; w sąsiedztwie pojawia się nowa, dość ekscentryczna para, która początkowo budzi nieufność. A kiedy wydaje się, że kłopotów jest aż nadto, los szykuje kolejną niespodziankę – niespodziewane spotkanie z mężczyzną, które może odmienić życie bohaterki.
Szczęsna mistrzowsko łączy elementy obyczajowej opowieści o relacjach międzyludzkich z ciepłym obrazem codzienności. Jej bohaterowie mierzą się z emocjami, które są bliskie każdemu – niepewnością, rozczarowaniem, tęsknotą, ale też pragnieniem miłości i poczuciem, że zawsze można zacząć od nowa.
„Kiedy dojrzeje miłość” to książka pełna serca, czułości i nadziei. To opowieść o relacjach, które wymagają cierpliwości i pracy, o wyborach, które bywają bolesne, ale też o tym, że miłość – tak jak natura – dojrzewa w swoim rytmie.

Macie czasami tak, że fikcyjni bohaterowie zaczynają wam towarzyszyć w myślach, wspomnieniach, niemal jakby istnieli naprawdę?
Mnie spotkało to właśnie przy lekturze drugiego tomu o Chabrowym Ustroniu. Daniela, Iza i Sławka stały mi się bliskie niczym znajome, a szczególnie Daniela, w której odnalazłam prawdziwą bratnią duszę.
"Kiedy dojrzeje miłość" to kontynuacja losów bohaterek znanych z pierwszej części, ale opowiedziana w taki sposób, że nawet bez znajomości wcześniejszego tomu można z łatwością odnaleźć się w tej historii.
Autorka subtelnie przypomina najważniejsze wydarzenia z przeszłości, pozwalając nowym czytelnikom płynnie wejść w świat Chabrowego Ustronia.
Po dłuższym czasie spędzonym z fantastyką i jej rozmaitymi odcieniami, sięgnięcie po tę powieść obyczajową było dla mnie wyjątkowo odświeżające.
To opowieść o życiu, jego trudnościach i wyzwaniach, ale także o miłości, przyjaźni i sile więzi, które potrafią narodzić się zupełnie przypadkiem. Książka pokazuje, jak kruche potrafi być ludzkie istnienie i że nie warto zwlekać z podejmowaniem ważnych decyzji.
Były momenty pełne wzruszeń, smutku, ale też lekkości i humoru. Szczególnie rozbawiła mnie scena na polu.
Muszę przyznać, że opis zapowiadający pojawienie się mężczyzny, który odmieni życie Danieli, sprawił, że spodziewałam się zupełnie innego rozwoju wydarzeń. Tymczasem autorka poprowadziła fabułę w sposób zaskakujący, a jednocześnie naturalny i to uważam za ogromny plus.
Zakończenie rozrywa serce, choć autorka zostawiła subtelne znaki prowadzące do finału. Wiedziałam, że coś się wydarzy, a mimo to czułam się całkowicie rozbita, gdy nadeszła ta chwila. To dowód na to, jak mocno potrafi ona poruszyć emocje czytelnika.
Ogromnym atutem jest też przyjemne pióro autorki: lekkie, a jednocześnie pełne ciepła i trafnych obserwacji. Dzięki temu książkę czyta się płynnie, a każda strona niesie ze sobą nowe emocje i refleksje
To piękna, ciepła i mądra historia, która zostawia w sercu ślad i sprawia, że z przyjemnością wraca się myślami do Chabrowego Ustronia i jego bohaterek.
Chętnie przeczytałabym kolejną część tej historii, by jeszcze raz spotkać się z tymi wyjątkowymi postaciami. Bo mimo wszystkich dramatów i wzruszeń życie toczy się dalej, a bohaterki przypominają, że zawsze warto szukać w nim światła i nadziei