Klub żon seryjnych morderców

Tytuł jest idealnie dobrany do całej treści. Mamy bowiem napisane, że tematem przewodnim jest klub żon, których mężowie to seryjni mordercy. Szczegół jest jednak w tym, że opowieść pokazuje faktycznie życie tych żon w całej presji otoczenia, wstydzie oraz pokazania się, że jeśli ich druga połówka w jakiś sposób jest sławna, bez względu na to jaki to rodzaj sławy, dobry czy zły, to i one mogą się poczuć wyróżnione. Jednak sława ta opiera się też na złej reputacji, że jak w ogóle one nie zauważyły, że ich mężowie byli zabójcami? Przecież to się czuje, to się widzi, niczym medium sprawa sama pojawia się rozwiązaniem w głowie i jak można tego nie wyczuć? Może dlatego, że morderca ma zawsze kilka twarzy, może być aniołem dla ukochanej i diabłem dla wroga. Małżonka bywała zawsze zadbana, zaopiekowana i rozpieszczona w taki sposób, aby sama zawsze była chętna jeśli jemu naszłaby ochota na igraszki. Dali maksimum uwagi w każdej chwili, więc zapatrzone w chodzące ideały, które je wybrały nie miały nawet myśli, że poza nimi ćwiartowali ludzi na kawałki. W tan sposób poznajemy kilka kobiet, które otulone uwagą mężów nie miały pojęcia o ich innej naturze. Obecnie opowiadają jak bardzo nie ze wszystkim były szczere. Przyznają, że zdarzało się mężom położyć na nich rękę, używać przemocy i żyć pod ich strachem, jednak bywały dnie, kiedy byli nadopiekuńczy. Przede wszystkim były pewne, że tylko one doświadczają przemocy z ich stron. Nie wiedziały, że potrafili odebrać coś więcej niż tylko godność. Po pewnym czasie, kiedy już poznamy ich sekrety ujrzymy, że zaczynają ginąć młode kobiety. Na wspólnym spotkaniu decydują, że same się tym zajmą, ale sprawy zaczyna komplikować fakt, że kiedy raz się skłamało, można użyć tego więcej razy...
Książka jest bardzo ciekawa w odbiorze. Pokazuje kilka twarzy nie tylko mężów kobiet ale i ich samych, które maskując się przed ludźmi kłamały na poczekaniu, gdyż to pozwalało im przetrwać. Początkowa słodycz, spójność, zamienia się w sekrety pomiędzy sobą. To typowo thriller psychologiczny w którym nie czuć, że coś się nie zgadza. Takie udokumentowanie kłamstwa, że dobrze maskowane zawsze ujdzie płazem.