Księga Daniela i Księga Estery

Historia Daniela i Estery to dwie dydaktyczne opowieści o odwadze i wierności religijnym zasadom w rzeczywistości, która zdaje się zależeć od potęg tego

świata.

Połączone we wspólnym tomie dwie spośród hagadycznych ksiąg Starego Testamentu, Księga Daniela i Księga Estery, to spotkanie z tytułowymi bohaterami, którzy widzą działanie Boga w sytuacjach, które zdają się po ludzku beznadziejne.

Księga Daniela przenosi nas do Babilonu, w sam środek kultury wschodniego imperium, gdzie młody Izraelita dzięki mądrości i wierności Bogu staje się świadkiem objawienia potęgi Najwyższego.

Księga Estery to kolejna hagadyczna opowieść mówiąca o wydarzeniach, które według tej narracji miały doprowadzić do ustanowienia żydowskiego święta Purim. Bez wątpienia jest to opowieść o odwadze kobiety, która na dworze perskiego króla, łamiąc zasady swej wiary, ryzykuje życie, aby za wszelką cenę ocalić lud, do którego należy. Jest to, jak na Biblię, dość szczególna księga, w której nie ma ani jednego słowa o Bogu. Najwyższy nie został w niej ani razu wspomniany czy to z imienia, czy z opisu.

Tłumaczenie obydwu tych ksiąg to kolejna z odsłon w ramach Nowego Przekładu Dynamicznego Pisma św. (NPD). W bardzo sugestywny sposób oddaje ono moc przekazu starożytnych pism żydowskich, zachowując przy tym piękno języka i siłę oryginalnego orędzia w formie łatwo zrozumiałej dla współczesnego czytelnika. Przekład nie ogranicza się do dosłownego odwzorowania słów oryginału, lecz stara się wiernie przekazać sens, rytm i emocjonalne napięcie tekstu biblijnego. Dzięki temu przesłania obu ksiąg stają się lepiej zrozumiałe i bardziej przejmujące.

prof. dr hab. Stanisław Koziara

Uniwersytet Komisji Edukacji Narodowej w Krakowie