Kształt atomu - wojna i pamięć

To moja najbardziej dojrzała i najważniejsza powieść. Pisałam ją na przestrzeni wielu lat i oparłam na własnym doświadczeniu, wieloletnich obserwacjach oraz głębokiej refleksji nad ludzkim losem. Powieść jest również efektem intuicji i literackich poszukiwań. Od 2010 roku konsekwentnie tworzę prozę poświęconą tematom, które wciąż pozostają na marginesie współczesnej literatury, czyli starości, przemijaniu, śmierci oraz losowi polskich opiekunek osób starszych pracujących za granicą. W centrum moich książek znajduje się człowiek - jego pamięć, godność, samotność i odpowiedzialność za drugiego. W "Kształcie atomu" połączyłam dwa plany czasowe. Z jednej strony opisałam historię polskich kobiet wywiezionych na przymusowe roboty do Niemiec podczas II wojny światowej i połączyłam z historią współczesnej polskiej opiekunki, która trafia do domu człowieka uwikłanego w tragiczną historię, która pokazuje losy jej własnej rodziny. Pamięć historyczną połączyłam z psychologią, filozofią, snem i intuicją i postawiłam pytania o winę, przebaczenie, dziedziczenie traumy oraz granice ludzkiego sumienia. Wierzę, że jest to książka mogąca zainteresować zarówno krytyków literackich, jak i szerokie grono czytelników. Mam nadzieję, że jej siłą jest nie tylko temat, ale również nieco inna forma, bo połączyłam poetykę, refleksję, realizm z fizyką i metafizyką.