Las, pole, dwa sobole

Las, pole, dwa sobole to zbiór opowiadań skondensowany w treści i minimalistyczny w formie, a przy tym zaskakująco pojemny emocjonalnie. Autorka z dojrzałością przygląda się cykliczności ludzkiego życia, udowadniając, że w lakonicznej narracji można zmieścić całe spektrum tonów, barw i nastrojów. Stoga niczym malarka słowa subtelnie prowadzi emocje, budując szeroką paletę uczuć: smutek przełamuje czarnym humorem, realizm miesza z odrealnieniem, a ciszę wypełnia tym, co najtrudniejsze do nazwania. Najmocniej wybrzmiewa tu jednak tęsknota za czułością. To portret dojmującej samotności, którą zrozumie tylko ktoś, kto stracił bliską osobę i jednocześnie został wrzucony w bezlitosną machinę biurokratyzacji śmierci.