Pamiętasz tamto lato

Pierwsze wydanie tej książki było w 2018 roku i wyszło w Wydawnictwie Znak. Teraz okładka jest bardziej urzeczywistnieniem naszego czasu, choć wiążąca się z przeszłością i wspomnieniami kobiety zapatrzonej w dal. Historię czyta się lekko, tylko jest podzielona na cztery kobiety, więc bez zauważania nagłówka może się zrobić małe zamieszanie. Będą one znały się jako młode osoby i próbowały poznawać jako kobiety w poważnym wieku. Początek jest nieco trudniejszy, gdyż wchodzimy w początki historii tych kobiet naprzemiennie, więc nieco musi utrwać abyśmy wczuli się w ich sytuacje i podążali na spokojnie wydarzeniami, które ich spotykają.
Ogólnie opowieść będzie się toczyła poprzez miłosne uniesienia do jednego mężczyzny i czasów historycznych, gdzie maglowana potrafiła być starsza osoba tylko po to, aby przyznała się do czynu, którego nie popełniła. Takim malutkim zaskoczeniem był dla mnie mężczyzna, który wykonywał nudne zadania, czyli kierował ludzi do więzienia w zależności jaki miał humor i czyje rozkazy musiał wykonać. I właśnie on znał literaturę oraz wiersze, więc to była jedyna łączność w jaką ktoś mógł się z nim spoufalić. Pokazał też, że pomimo wrogiego nastawienia i oszacowania go, że jest tylko na usługi innych, sam był mądry i potrafił kogoś zaciągnąć w kozi róg. To było przesłanie, aby nie osądzać nikogo po pozorach.
Momentami akcja będzie typowo historyczna, niby rozmowy kilku osób ale dokładnie będzie opisane kto musiał uciekać z jakiego kraju, kto ich odbierał, transportował i jakie mogli mieć konsekwencje z braku współpracy. Nazwy tych miejsc będą się bardzo często przewijały.

,,Mój ojciec powtarza, że nie chodzi o to, żeby mieć to, co chcesz, ale o to, by chcieć tego, co już masz."
Ten cytat utkwił mi w głowie, tylko jeszcze nie pojęłam, czy mogę się z nim zgodzić. Jest tutaj ogrom mądrych słów i przesłań, ponieważ postacie znajdując się w mało przyjaznych okolicznościach wojennych starali się pocieszać się tym co mieli, zamiast żałować tego czego nie mogli w danej chwili dostać. Nigdy jednak nie zapominali uczucia kłębiącego się wewnątrz ich serc, które tak bardzo kogoś kochały i same pragnęły być kochane.

,,Kiedy pokazałaś mi to zdjęcie, na którym jesteście we czworo, myślałem, że się umówiłyście, że wszystkie będziecie na niego patrzeć. Teraz myślę, że wszystkie trzy się w nim kochałyście, każda na swój sposób."
Według mnie historia jest piękna, tylko trudniejsza w odbiorze ze względu na często opisy miejscy wyjazdu, przyjazdu, kto z kim walczył, gdzie zostali wysłani i tak dalej. To nieco dekoncentrowało jak na powieść obyczajową, ale mogło być interesujące dla odbiorcy, który uwielbia tematy historyczne. Potrzeba było dożo wiedzy aby ją napisać, dlatego to również doceniam punktacją.

Lato 1939 r.

Wakacje w Juracie.

Bal maskowy w hotelu Lido.

Beztroskie dni, które na zawsze pozostaną w czyjeś pamięci, Bo „tego lata słońce świeciło tak, że szary zazwyczaj Bałtyk lśnił szafirem południowych mórz”. I choć wszyscy mówili tu o wojnie, byli też tacy, którzy z całych sił cieszyli się pokojem, choć w ich sercach szalały fale miłości, namiętności, pożądania czy wdzięczności. Jeszcze nie wiedzieli, że za rok ich życie będzie wyglądało zupełnie inaczej, a za pięć lat może już ich na tym świecie nie będzie.. Bo „wojna zawsze zmienia świat. Po niej nie da się wrócić do starych kolein”,

Cztery kobiety kochające jednego mężczyznę.. jak syna, jak brata, jak męża, jak kochanka.. Cztery historie życia tak sobie bliskie, a jednak tak dalekie..

„Pamiętasz tamto lato” to powieść obyczajowa zanurzona w historii Polski. Historii, która odcisnęła swoje piętno na wszystkich jej uczestnikach, zdeterminowała decyzje, przyspieszyła ich konsekwencje, sprawiła ból, wzbudziła nadzieję, wyzwoliła tęsknotę, złamała serce. To powieść o kobietach i ich emocjach, woli przetrwania i walce o marzenia mimo wszystko..

Polecam.