Piast Zdobywca Tom 1 Przysięga (barwione brzegi)

Przed wami tom pierwszy serii o Piaście Zdobywcy. Przyznaję, że jak na początek serii, to jestem całkiem pozytywnie zaskoczona, że potrafiłam się wciągnąć od samej pierwszej strony. Zaciekawiła mnie tajemnica pochodzenia pewnej osoby z klasztoru, która dołączyła do swoich braci na podstawie zrezygnowania i jakby zapomnienia o swojej przeszłości. Jednak zjawił się tam ktoś, kto niewygodnymi pytaniami niemal wymusił na nim powrót do jego przeszłości, gdyż zbliżali się ci o których mógł mieć i miał bardzo wiele wiadomości. W ten sposób przenieśliśmy się do roku 839 skąd rozpoczął swoją opowieść.
Kolejny rozdział niby niesie nam ukazany obraz kogoś młodego, kto walczy z przeciwnikami i wygrywa te bitwy. Czytamy o rozlewie krwi, o całej walce na miecze i krzywdzie jaka z tego wyszła. Brakowało mi tutaj opisu czego i kogo to dokładnie dotyczyło, choćby miejsca gdzie ta walka występowała, a tak znałam szczegóły samej walki, a nie tego kogo dotyczyła i gdzie i po co. Później to wyszło w treści, jednak ta seria ma to do siebie, że jest ujęta w takie sploty wydarzeń oparte na historii, jednak w teorii mogły się wydarzyć w różnym czasie i dotyczyć kogokolwiek chcieliśmy aby tam był. Jestem już po lekturze drugiej i trzeciej części, więc widzę, że na tym autor bazował, na prawdzie utkanej z walk i prawie do obrony swojego miejsca bądź wygrania walki z tymi, którzy na nich napierają.
Główny motyw to zemsta dwóch postaci, którzy chcą pomścić swoich bliskich, którzy zostali wymordowani. Idąc tropem rozmów i dojścia do konkretów do kogo mają się udać, widzą, że władca do którego zmierzają ma bardzo szerokie korzenie obrończe. Szanowany wśród bogaczy, ma pokaźnych wojowników, którzy godnie bronią Popiela. Przyjdzie im więc knuć na tyle sprytne plany, by za wszelką cenę dokonać tego, co sobie obiecali. Mord za mord, pomimo tego, że walka jest nierówna, czują w sobie siłę przodków by nie poddawać się nawet wtedy, kiedy brakuje im sił.
Pozycja jest dobra nie tylko dla wielbicieli fantastyki, ale i tych, którzy zaczytują się w historii i snują swoje myśli na temat tego co się kiedyś wydarzyło oraz ile krwi zostało wylanej. To takie poparcie tezy, że słowo jest ważniejsze od pieniądza, choć teraz po latach zupełnie inne znaczenie dla mnie nabrało:-) Z uśmiechem ją polecam:-)
Tak na koniec dodam, że barwione brzegi oraz sztywna okładka dodają jej szyku i odebrania jako wersji kolekcjonerskiej, co też wpływa na atrakcyjność treści:-)