Rota

W historię wkręciłam się od samego początku, gdyż potraktowana zostałam jako ktoś swój, czyli osoba, której wszystko można powiedzieć, pokazać i to czytelnik ma czuć się komfortowo a nie postacie. Głównym bohaterem jest inspektor Łezka, która lubi, kiedy ludzie bezpośrednio się tak do niej zwracają. Uwielbia pracować sama, jest zdania, że rysując otoczenie zabójstwa jest w stanie zauważyć to, co oczom innym umyka. To ciekawy schemat działania, chyba pierwszy na jaki natrafiłam. Pośród swojego otoczenia jest cenioną jako kobietą, choć sama podświadomie lubi pokazywać, że to ona rządzi, że jest najlepsza w tym, co robi. W momencie, kiedy dostaje telefon, że ma przyjechać na miejsce, gdzie znaleziono zwłoki dwóch osób jest zaciekawiona, lecz humor jej mija w momencie, kiedy dowiaduje się, że nie będzie pracowała sama, tylko z osobą która jest całkiem nowa. My poznając jej partnera widzimy pod jaką presją żyje i jak jego pochodzenie ma wpływ nie tylko na to jak go traktują, ale na to jak sam o sobie myśli poprzez pryzmat starych stereotypów, które na siebie przyjął, a nawet nie są jego. Pokazał tym, że jest prawdziwym człowiekiem, który nie tylko przejmuje się opinią innych o sobie, ale i stanie już po opiniach, choć nawet jeszcze do nich nie doszło. Puszy się jak kogut gotowy do walki na atak, który nieraz występuje tylko w jego głowie. Jednak nieco uzewnętrznia się przed Łezką, która będąc twardą pokazuje mu jego lęki dając jakby opiekę, której nie chciał, lecz potrzebną dla niej, by nadal mogła pracować sama.
Motyw morderstwa jest naprawdę ciekawy, kojarzył mi się z kolejką górską w wesołym miasteczku, gdzie na górze ludzie żyli, a na dole już nie. Pomimo tego, że będą roztrząsać wszystko na kilkanaście sposób, to jednak pokazali z jaką spostrzegawczością mamy do czynienia. Byłam pod wrażeniem na jakich drobnostkach można pracować mając wokół siebie ten sam widok co inni. Osoba nowego partnera Łezki będzie też skrywała pewien sekret, ale do tego już w dużo późniejszym czasie dojdziecie. Nie mniej jednak uważam, że jak na część pierwszą to naprawdę świetnie skonstruowana historia, która potrafi do samego końca zatrzymać naszą uwagę. Bardzo ją polecam:-)