Saga Północna Tom 1 Wiatr z północy

Książkę rozpoczyna czas 1912 roku, kiedy to pewien mężczyzna przychodzi odwiedzić miejsce zajmujące się przepowiadaniem przyszłości. W późniejszym czasie widzimy jak on nie wierzy jej słowom, choć mają naprawdę wielką moc.

,, Miłość nie pyta-dodała. -Ona wie."

Trzeba przyznać, że niby proste stwierdzenie, ale sama długo o nim myślałam i wiem, że będę to pamiętała do końca życia. Jak się później okazało nie była uprawnioną do takich przepowiedni, ale co rzuciła na wiatr, długo jeszcze dźwięczało w głowie.
Następne przychodzimy do czasu rok później, kiedy jakaś kobieta jest dręczona i jawnie bita przez męża. To bardzo bolesne wydarzenia, które w czytelniku wywołują spory gniew i mocno podnoszą ciśnienie. Do tego jeszcze dochodzi jej córka, ciasne dwu pomieszczeniowe miejsce, spanie na słomie i zarabianie pieniędzy, gdzie często wystarcza tylko na śniadanie i niekiedy kolację. Biedna dzielnica, gdzie dzieci kradną by przeżyć kolejny dzień. Ubogość tutaj aż piszczy i dodam, że kobiety prawem jest służyć mężowi i ulegać na każdym szczeblu. Niebywałe jak udało się zachować autorce naturalne odruchy człowieka wyznaczające podłość nad podłościami. Za krzyki i wyboje mężów sądzone były żony. Ach, wolę nie przytaczać więcej przykładów, bo aż ponownie mi ciśnienie skacze. Prawo było po stronie mężczyzn, nawet prawnicy to przyznawali. Jednak w momencie, kiedy kobieta postanowiła zawalczyć o siebie i zdecydowała się udać do adwokata, który zajmował się sprawami najuboższych, coś w fabule zaczyna się zmieniać. Wpierw on widzi jak bardzo jest zdeterminowana i mądra, później nie rozumie jej uporu, gdyż niewielkie szanse ma na to, aby wygrać rozwód, a na koniec już sami nie wiemy co się dzieje, gdyż sprawy toczą się w niezrozumiały dla nich sposób. I co będzie dalej? Czy cokolwiek w tym tomie się wyjaśni?
Normalnie przepadłam! Nie można się od niej oderwać, gdyż nasze uczucia są w takiej rozsypce, że złożyć je może dopiero koniec książki, a później tom następny:-) I następny:-) Mega polecam, język jest na szczęście bardziej teraźniejszy, więc miło się ją czyta. Tak naprawdę nic się tutaj dla nas nie liczy, tylko bezpieczeństwo kobiety i jej dziecka. To ta mieszanka emocji trzyma nas w ryzach najbardziej. Bardzo ją polecam, niedługo recenzja części drugiej:-)

Czasami się zastanawiała, po co właściwie prowadzi to życie. Jaki to wszystko ma sens. Ale potem patrzyła na swoją córkę i pytanie samo znajdowało odpowiedź”.

Nie trzeba krzyczeć, żeby być silną. Czasem wystarczy przestać się bać.

„Bywa wiele potwornych rzeczy, ale nie ma nic potworniejszego niż człowiek”.

Nie chciała cudzej litości. Chciała tylko szansy, by znowu poczuć ciepło w sercu.”

„Była kobietą, której świat odebrał wszystko – oprócz odwagi.”
„Najtrudniej odejść nie wtedy, gdy nie ma dokąd pójść, ale gdy wciąż wierzysz, że miłość wystarczy.
„Czasem trzeba pozwolić, by wiatr porwał to, co nas więzi – tylko wtedy można naprawdę oddychać.”
Alice Bloom jest zwyczajną kobietą mieszkającą w jednej z biednych dzielnic Hamburga.
Codziennie pracuje przez dziesięć godzin w fabryce wełny.
Każdego dnia przemoc, której doświadcza ze strony swego męża tyrana zaczyna eskalować.
Jedynym powodem dla którego koboeta mimo braku sił wciąż walczy o lepsze jutro jest jej pięcioletnia córeczka- Rosa.
Dziewczynka podobnie jak matka wykazuje ogromny plastyczny talent.
Pewnego dnia udręczona i pobita żona Henka postanawia jednak powiedzieć - DOŚĆ.

Zdając sobie sprawę z tego w jak trudnej sytuacji się znalazła Ally postanawia udać się po poradę prawną.
Tak poznaję Johna Reevena.
Ten pochodzący z zamożnej kupieckiej rodziny adwokat szybko uświadamia petentce- z którą początkowo w ogóle nie chce rozmawiać- że droga do uzyskania rozwodu i opieki nad dzieckiem jest w obecnym stanie prawnym jest prawie niemożlwa, ponieważ sądy sprzyjają mężczyznom.
Wraz z rozwojem historii prawnik zmienia zdanie i pragnie pomóc nieznajomej ,która coś w nim poruszyła.
Czy posłucha głosu serca?
Równolegle toczą się jeszcze dwa wątki - historię młodziutkiej Christiny , służącej w domu pastora , oraz ten dotyczący rodziny Raveenów oraz relacji w niej panujących.
Autorka bardzo szczegółowo oddała realia epoki w której osadziła akcję powieści.
Ani się obejrzałam, a czytałam z zapartym tchem pragnąc poznać odpowiedzi.
Ale nic z tego- wraz z gęstnieniem emocji i atmosfery pytania się mnożyły.
Bardzo podobała mi się ta książka, choć jest na wskroś smutna.
Z ciekawością zanurzę się w dalsze losy bohaterki, która znalazła miejsce w moim sercu.
Serdecznie polecam. 🤍💙