Sezon drugi

Może to dziwne jak na realia XXI wieku, ale od wielu miesięcy w ogóle nie oglądam telewizji. Programy nie są interesujące, a wszelkie produkcje rozrywkowe wieją sztucznością i niesprawiedliwością na kilometr. Po co oglądać coś, co z góry jest ukartowane, a zwycięzca wybrany jeszcze przed rozpoczęciem pierwszego odcinka? Dużo ciekawsze są książki i tego wolę się trzymać.
Pióro Maxa Czornyja jest mi znane od dawna, lecz w „Sezonie drugim” autor, a to przeszedł samego siebie, a to pozwolił na to, bym nieco się pogubiła i nie do końca zrozumiała formułę opowieści. Nie stworzył tym razem treści opartej na faktach, czyli stuprocentowego true crime, tylko nieco za głęboko poruszył swoją wyobraźnię twórczą.
„Sezon drugi” nie jest też najświeższą propozycją autora- książka została wydana dokładnie w 2021 roku, zaś termin reality show nabrał tu nowego charakteru. Jednym zdaniem: trzymajmy się z dala od domów naszpikowanych kamerami, ot co. Pamiętajmy tez, że to wyłącznie fikcja, NIE zaś inspiracja dla wynaturzonych osobników. Z tego też względu książka powinna mieć oznaczenie TYLKO DLA DOROSŁYCH i nie byłaby to żadna przesada. Naprawdę, „Sezon drugi” to książka nie dla każdej grupy wiekowej. Nie jest to też dobra pozycja dla osób, które pragną odpocząć i zanurzyć się w czymś bajkowym, idyllicznym. Max Czornyj, poza literaturą dziecięcą, NIGDY nie zaserwuje pełnoletnim odbiorcom delikatnej obyczajówki, Jeśli ktoś lubi się bać i czytać książki z wypiekami na twarzy- nie ma co dłużej się zastanawiać, tylko siadać i zapoznawać się z tematyką ujętą przez pisarza. Tym razem będzie to jednak mocno skomplikowane… Zgubiłam się, przyznaję się do tego, bo to żaden wstyd. A Wy?
Początkowo fabułę uznawałam za bardzo interesującą, koniecznie chciałam też wiedzieć, jak potoczą się losy dwóch najważniejszych par. Niestety, pod koniec czułam znużenie, a było naprawdę obiecująco. Czy znajduję jednak jakiekolwiek plusy? Oczywiście, jest ich cała masa. Mimo ogromnego chaosu, zakładałam zupełnie inny finisz. Max Czornyj jednak słynie z tego, że kocha zaskakiwać swoich fanów i nowych czytelników. „Sezonu drugiego” zdecydowanie nie można czytać szybko, bo liczy się tu każdy szczegół, każdy ruch i każda myśl wykreowanej postaci.
Brutalny Big Brother- tak chyba można nazwać tematykę tej powieści. Dlaczego jednak w fikcyjnym programie startuje właśnie Ewa- kobieta z mroczną przeszłością? Przecież wiadomo, że trudno jest pokonać tysiące chętnych osób. Wszystko jednak w swoim czasie- autor dawkuje nam emocje niczym porcje leków i porównanie to też nie wzięło się z przypadku. Dlaczego? Sami to sprawdźcie. No, może początek, czyli tytułowy prequel, to typowe literackie wysokie C, ale czemu służy taki mocny strzał? Cóż, do dyspozycji mamy 2 części i 111 krótkich rozdziałów na przestrzeni 304 stron. Pamiętajmy, że autorowi pokroju Maxa Czornyja nigdy nie chodzi o ilość, a zawsze o jakość. Ta jest tu, moim zdaniem, nieco nadpsuta, ale nie odradzam nikomu lektury. Każdemu podoba się zawsze coś innego.
Autor dobrze podkreśla też coś, bez czego świat nie funkcjonuje. Chodzi o wszelkiego rodzaju statystyki czy komentarze odbiorców. Tylko dlaczego książkowy program nie miał kampanii reklamowej i jest bardziej tajemniczy niż wszystko, co sobie wyobrazimy? Czyżby chodziło tylko o wszechobecną konkurencję? Sedno jest jedno: uważaj, co podpisujesz, zwłaszcza w prawdziwym życiu.
Ścisły regulamin to dopiero początek zmian i drastycznych zasad… Ale co tak naprawdę człowiek zrobi dla dużej sumy pieniędzy? Max Czornyj podkreśla, że bardzo, bardzo dużo. Czy ma rację? Przedyskutujcie to.
Powieść tę podzieliłabym dokładnie na pół. Pierwsza mocno mnie interesowała, natomiast druga tak naprawdę mogłaby nie istnieć, gdyż była niezrozumiała i chaotyczna. Książki nie odradzam, ale z całą pewnością nie jest to najlepsza historia wykreowana przez pisarza. Było dobrze, ale nie wybitnie. Wciągająco? Tak, lecz tylko fragmentarycznie.