Siewczyni pożogi. Wybranki Starych Bogów. Słowiańskie Światy. Tom 1

Autor z prawdziwą gracją potrafi przenosić w czasie czytelnika, by ten na własnej skórze w wyobraźni poczuł emocje bohaterów. Na każdą sytuację czy też miejsce wydarzeń potrafił ukazać je tak byśmy prawdziwie poznali ich życie, myśli i sytuacje, których doświadczyli. Z tego też względu potrafi być tu brutalnie i obleśnie, szlachecko i żołniersko oraz dumnie i klasycznie teatralnie, zwłaszcza w obliczu kobiet.
Obserwujemy jak postacie potrafią o siebie dbać, jak mają wyszkolony instynkt przetrwania jednak ubolewa u nich regeneracja. Nie znają się na leczeniu, a jedynie mają znajomości pośród tych, którzy leczą w mniej oficjalny sposób. Mają szacunek do ziół, lecz bez wskazania nie potrafią ich używać. Bronią swojego do ostatniej chwili, nawet ranni stają do walki kierowani wściekłością na tych, którzy burzą ich spokój.
Nie da się tej książki po prostu przeczytać, ponieważ każdy robi tu wszystko co potrafi na sto procent i jest to wyczuwalne. To co pokazują, co mówią czy robią jest szczere, nakierowane z pierwotnych instynktów, gdzie źli są na zasadzki zwłaszcza te na które sami dali się nabrać. Podobało mi się to, że kiedy upadli na jakiejś pozycji, czy polegli w ważnej dla nich kwestii to nie biadolili kto był temu winien, tylko potrafili zakasać rękawy, ruszyć do boju i zapamiętać to na czym kiedyś się potknęli. Nie było zazdrości, tylko uparte dążenie do celu i wiara w to, że się uda. Gdy się nie udawało, szukali innych rozwiązań.
Początek historii jawi się jako najazd wroga na księcia i jego tajemniczą śmierć. Mamy tu przeskok do dalszych losów gdzie widzimy jak wdowa po nim kombinuje jak zyskać sprzymierzeńców, by jeszcze bardziej umocnić swoją władzę. Ktoś jej w tym pomaga, sieje ziarno słowa na podatne grunty, a przy tym wykorzystuje swoją mądrość i spryt. Pomimo tego, iż mężczyźni uważali kobiety za niegodne chwały a jedynie posiadali myśli jedynie zakrawające na łóżkowe zachcianki, to one pozwalały im tak myśleć. Jeśli w wiedzę i intelekt ich nikt im nie wierzył, używały swoich wdzięków oraz pochlebstwa, by przekonać do swoich sugestii. Dawały po kawałku kusząc i odpychając, podkreślając ile będą mieli z tego jeśli postąpią tak jak należy. Oprócz młodego ciała podkreślały również wartość tego co mogą osiągnąć, jak wielcy się staną i ilu będzie pieściło ich ego wyrażając szacunek władzy, którą obejmą. Przyznaję, że takie sceny znacznie podkręcały wciągnięcie w lekturę, gdyż czytelnik jest człowiekiem i lubi dowiadywać się kto kogo i czym omotał, by móc zaspokoić swoją ciekawość:-)
Zakończenie zapowiada dalsze wydarzenia, niczym reklama sugerująca sceny w kolejnym odcinku. Pozostawieni z niedokończoną treścią układamy w głowie plan pozyskania tego, czego nie wiemy. Nasz mózg nie lubi nie wiedzieć, zawsze dąży do zaspokojenia, dlatego takie zakończenia są bardzo korzystne dla autorów i wydawców.
Doceniam zalety dobrego pisarza, dlatego uważam, że warto ją przeczytać o ile takie walczące typowo historyczne klimaty kogoś interesują:-)
Barwione brzegi dają przesył do głowy nad powiększoną wartością tej książki, również twarda okładka nadaje jej majestatyczności, dlatego sprawne oko nie pozwoli sobie na obojętność wobec tego wydania.