Skradzione życie Colette Marceau

Kristin Harmel to jedna z tych autorek, których książki biorę w ciemno. Od lat udowadnia, że potrafi łączyć historię z poruszającą, bardzo ludzką opowieścią o miłości, stracie i nadziei. Jej powieści – takie jak Żona winiarza, Księga Utraconych Imion czy Paryska córka – zawsze zostawiają mnie z ściśniętym sercem i poczuciem, że przeczytałam coś ważnego. Uwielbiam jej wrażliwość, sposób budowania napięcia i to, jak oddaje głos kobietom, które w dramatycznych czasach musiały wykazać się niezwykłą odwagą.

Skradzione życie Colette Marceau tylko utwierdziło mnie w przekonaniu, że Harmel jest mistrzynią powieści historycznej z emocjonalną głębią.

Tym razem autorka zabiera nas do Paryża lat 30. XX wieku, gdzie poznajemy małą Colette – dziewczynkę wychowaną w rodzinie o bardzo nietypowym kodeksie moralnym. Marceau od pokoleń żyją według zasady: zabierać bogatym i okrutnym, by pomagać skrzywdzonym. To nie są zwykli złodzieje – to ludzie kierujący się własnym, surowym poczuciem sprawiedliwości. W cieniu nadciągającej wojny dzieciństwo Colette zostaje brutalnie przerwane. Jej los splata się z historią bezcennej bransoletki, zaginionych klejnotów, zdrady i ogromnej tragedii rodzinnej.

Druga oś czasu przenosi nas do Bostonu w 2018 roku. Dziewięćdziesięcioletnia Colette wciąż pracuje – i wciąż kradnie. Każdy jej ruch ma jednak głęboki sens. Każda zdobyta perła i każdy diament są częścią większej układanki, prowadzącej do prawdy o morderstwie dziewczynki sprzed lat oraz o dramacie, który na zawsze naznaczył jej życie. To opowieść o kobiecie, która straciła w czasie wojny matkę i czteroletnią siostrę, ale nigdy nie przestała wierzyć, że sprawiedliwość jest cenniejsza niż złoto.

Colette to bohaterka absolutnie wyjątkowa – silna, inteligentna, zdeterminowana, a jednocześnie głęboko poraniona. Kristin Harmel stworzyła postać wielowymiarową: z jednej strony bezwzględnie konsekwentną w dążeniu do celu, z drugiej – wciąż noszącą w sobie ból małej dziewczynki, której odebrano rodzinę i poczucie bezpieczeństwa. Wzrusza jej upór, imponuje odwaga, ale najbardziej porusza jej wierność wartościom wyniesionym z domu.

Autorka porusza w tej powieści tematy wojennej traumy, utraty, zemsty i sprawiedliwości, ale też miłości, lojalności i rodzinnych więzi. To historia o tym, jak przeszłość nigdy do końca nie milknie i jak bardzo potrafi kształtować nasze wybory – nawet po kilkudziesięciu latach. Jest tu napięcie, tajemnica i śledztwo prowadzące przez dekady, ale przede wszystkim są emocje: żal, gniew, tęsknota, nadzieja.

Podczas czytania towarzyszył mi cały wachlarz uczuć. Były momenty, gdy czytałam z zapartym tchem, próbując rozwikłać zagadkę sprzed lat. Były chwile, gdy łzy same napływały do oczu – szczególnie w scenach dotyczących utraconej rodziny Colette. Czułam złość na okrucieństwo wojny i niesprawiedliwość losu, ale też ogromny podziw dla siły bohaterki. Ta książka nie pozwala pozostać obojętnym – wciąga, porusza i zostaje w sercu na długo.

Gatunkowo to powieść historyczna z elementami dramatu i wątku sensacyjno-kryminalnego. Kristin Harmel doskonale łączy realia II wojny światowej z intrygą rozgrywającą się współcześnie. To książka dla czytelników, którzy kochają historie o silnych kobietach, tajemnicach z przeszłości i emocjonalnych opowieściach osadzonych w realiach wojennych. Jeśli ktoś ceni powieści, które jednocześnie uczą, wzruszają i trzymają w napięciu – będzie zachwycony.

Skradzione życie Colette Marceau to poruszająca opowieść o stracie, odwadze i niegasnącej wierze w sprawiedliwość. Kristin Harmel po raz kolejny udowodniła, że potrafi pisać historie, które łamią serce, ale też dają nadzieję. To książka, którą czyta się z bijącym sercem i którą z całego serca polecam.