Wiatr

Jestem przekonana, że osoby, które lubią szereg sekretów oraz akcji widmo, będą z niej zadowolone. Tutaj akcja widmo, jak ją nazwałam, polegała na znalezieniu celu, który miał ważną dokumentację oraz pewną wiedzę nad którą długo pracował i w pewnym momencie stało się coś, że musiał być odnaleziony. Ten kto go odnalazł został specjalnie wysłany aby dowiedzieć się wszystkiego, co tamten posiada. Tyle tylko, że obaj zniknęli i szefowie nie wiedzą co się z nimi dzieje. Zlecona została więc likwidacja pierwszego poszukiwacza mężczyzny, choć mocno podkreślone jest, że to osoba nazbyt niebezpieczna. I treść początkowo tak krąży wokół tematu, który znają tylko postacie, a my wiemy tylko, że dzieje się coś dużego, ale nie mamy wiedzy co.
Akcja dzieje się w górach, gdzie znajome poprzedniej części osoby, przebywają. Jedna z osób jest poważnie ranna i wychodzi na to, że pomoc szybko nie nadejdzie. I sama treść donośnie tego wydarzenia byłaby świetna, gdyby nie kolejne niewiadome, które wokół tego wydarzenia się dzieją. Cokolwiek tutaj ma miejsce przeważnie jest ściśle tajne, wiedzą o tym tylko wybrani, a że jest tajne, to i my takiej wiedzy nie mamy. Nieco to złościło, bo tak na chłodno, to czułam się czasami wykluczona z tej treści. Co do wydarzeń, to naprawdę dużo się tutaj dzieje i mam wrażenie, że dosyć szybko postępuje tu wszystko, co mogło być ważne. Jakby każda postać wyprzedzała druga o kilka kroków. Czuć było tutaj takie dwie akcje, jedną od strony postaci, które wiodą swoje życie i drugie od strony ważnych służb, gdzie interesowali się sprawą tych najmniej wtajemniczonych. Taka opowieść zagadka z kimś, kto jest w stanie zrobić wszystko, jeśli tylko ma w tym jakąś korzyść. Te rzeczy można podpiąć pod sceny jak z thrillera, bo jest strach, są zimne emocje, tylko tak na szybko, aby nie zdążyły się na długo zakorzenić w naszej głowie. Z kolei częste podkreślanie ,,rodzaju broni" zapewniało o fenomenalnej sensacji. Nie wiem dlaczego, ale z powodu obecnego takiego chłodu i zawężonego pola emocjonalnego, uważam, że prawdopodobnie to mężczyźni najbardziej docenią tą treść. Uważam również, że pozytywne odniesienie można przyjąć zwłaszcza, kiedy czytało się dwie wcześniejsze części:-)