Wieczna huśtawka. Saga Rodzina Duszów. Tom 3

„Wieczna huśtawka” Hanny Cygler to opowieść, która przypomina, że życie nigdy nie pozwala człowiekowi na długo osiąść w jednym miejscu. Jest spokojniej, by za chwilę znów coś zachwiało pozorną równowagą.
To historia o rodziny Duszów i opowieść o ludziach, których życie nieustannie wystawia na próbę. Hanna Cygler zabiera nas do Polski lat sześćdziesiątych i siedemdziesiątych, pokazując świat pełen zmian, ograniczeń, marzeń i trudnych wyborów.
Najbardziej podobało mi się to, że każdy z bohaterów ma własne pragnienia i problemy. Jedni walczą o lepszą przyszłość, inni próbują odnaleźć miłość lub pokonać własne słabości. Autorka świetnie pokazuje również, jak historia i czasy, w których żyjemy, potrafią wpływać na nasze decyzje.
Rodzina Duszów nie jest rodziną idealną. Pełno w niej niedopowiedzeń, konfliktów, przemilczanych uczuć i decyzji, których konsekwencje wracają po latach. Autorka pokazuje, że czasami jedno wypowiedziane słowo może zmienić bardzo wiele, ale równie dużo może zmienić to, czego człowiek nie odważy się powiedzieć.
Ważnym elementem powieści jest miłość. Nie zawsze pojawia się w odpowiednim momencie i nie zawsze prowadzi do szczęścia. Są uczucia, którym trudno się oprzeć, choć rozsądek podpowiada, że lepiej byłoby tego nie robić.
„Wieczna huśtawka” jest dobrym zakończeniem sagi o Duszach, ponieważ nie daje poczucia, że po ostatniej stronie wszystko nagle staje się idealne. I chyba właśnie dzięki temu zakończenie wydaje się tak prawdziwe. Życie nie zatrzymuje się wraz z finałem książki. Problemy nie znikają, marzenia nie zawsze zostają spełnione, a ludzie nadal muszą podejmować kolejne decyzje.
Jeśli lubicie rodzinne sagi, mocno osadzone w polskiej historii, wielowątkowe opowieści o relacjach międzyludzkich i bohaterach, którzy nie zawsze dostają od życia to, czego pragną, to ta książka zdecydowanie zasługuje na uwagę.