Wilcze sekrety. Tajemnice jeziora Omulew

Samo wejście do tej lektury jest interesujące, ponieważ czytamy o dryfującym ciele, które wymaga wyłowienia i zabezpieczenia śladów, a z powodów tu opisanych wszystko dzieje się zbyt późno. Widzimy, że to nie będzie prosta procedura, ponieważ mamy zwróconą uwagę na świadków oraz inne postacie, które dziwnie się zachowują. Następnie jest przeskok czasowy do 1944 roku, gdzie zauważa się tajemnicze transporty leśne okryte plandekami. Mówiono ludziom wszystko, aby sprawa była zwyczajna, jednak byli tacy, którzy wiedzieli więcej. Były to tereny zakazane, których pilnował wielki wilczór. Wszystko jest tam tajemnicze i niebezpieczne, ponieważ jeden niespokojny wzrok, czy też przypadkowe zainteresowanie sprawiało, że drugi raz ta osoba już tego nie dokonała. Co się tam działo wychodzi z dużo dalszą treścią.
Opowieść o dalszym czasie jest utkana z wielkiej tajemniczości. Co rozdział to nagłówek głosi z jakiego czasu historia została wyłoniona. Wiele rzeczy opisanych we wsteczności jest tajnych, ukrytych i nielegalnych. Za fasadą bólu kryją się piękne opisy natury, jakby chciano przypieczętować fakt, że tylko człowiek ma prawo być zły, ponieważ natura rządzi się swoimi prawami. Poznajemy tu też pewnego mężczyznę, który pilnuje tajnego miejsca aby zawsze na wszelką ewentualność było przygotowane na nagłe wydarzenia. Ma nieco żalu do siebie, że nie może brać w tym czynnego udziału ze względu na swój stan ciała, jednak praca przy tak poważnym zadaniu nieco mu to rekompensuje.
W czasie obecnym mamy wzmiankę o innym mężczyźnie, który z ciekawości zaczyna zaglądać w więcej miejsc, które pomimo lat nie użytkowane w stanie faktycznym, wciąż działają w trybie ludzkim. Był pewien, że to tylko ciekawość z miłym towarzystwem u boku, jednak nie wiedział, że przeszłość wciąż chce tam pozostać.

,,W każdym razie czuję, że dotknęliśmy czegoś, co może być większe, a na pewno bardziej mroczne od legendy o skarbie Samsonowa."

Podsumowując, pozycja jest typowo szpiegowska, jednak dodatek natury oraz ludzi, którzy zostali pokazani jak przeżywali czasy wojenne oraz obecnie kto jak się zachowywał, czego się obawiał i jak bardzo obserwował tego, który myślał, że jest niewidoczny, a już z pewnością przemawiała za nim jedynie ciekawość dawnych okopów czy skrytek, pokazuje, że odebrać ją można jak za prawdę. Podczas lektury rodzi się w nas wielka ciekawość, jedynie szczegółowe opisy tego co ukrywali i w jaki sposób działali lekko mnie dekoncentrowało. Była tam pewna nerwowość, która na mnie przeszła, lecz w ogóle można uznać to jedynie za plus dla autora. Wielbiciele wojennych sekretów, okopów czy utajnionych informacji z czasu powojennego będą nią najbardziej zachwyceni:-)