Adela

Niektóre powieści trudno zamknąć w ramach jednego gatunku. Tak właśnie jest z „Adelą” – książką, która początkowo może sprawiać wrażenie romansu historycznego, jednak bardzo szybko okazuje się znacznie bardziej złożoną opowieścią. To historia o odpowiedzialności, poświęceniu, moralnych dylematach i poszukiwaniu własnego miejsca w świecie, który nie zawsze daje człowiekowi możliwość wyboru.
Akcja powieści rozgrywa się w Wolnym Mieście Gdańsku pod koniec lat dwudziestych XX wieku. Jest to okres pełen społecznych napięć, ekonomicznych trudności i politycznej niepewności. Autorka niezwykle starannie odtwarza realia epoki, dzięki czemu czytelnik może niemal poczuć atmosferę ulic dawnego Gdańska. Z jednej strony widzimy eleganckie kamienice, kawiarnie i miejsca spotkań zamożniejszych mieszkańców, z drugiej zaś biedę, bezrobocie i codzienną walkę o przetrwanie. Historyczne tło nie jest jedynie dekoracją dla wydarzeń, lecz pełnoprawnym bohaterem tej opowieści. To właśnie ono kształtuje losy postaci i wpływa na podejmowane przez nich decyzje.
Główną bohaterką jest Adela – młoda kobieta, na której barkach spoczywa odpowiedzialność za najbliższych. Opiekuje się niewidomą matką oraz siostrą, a codzienność zmusza ją do podejmowania trudnych decyzji. Nie ma luksusu marzeń ani czasu na romantyczne uniesienia. Musi myśleć przede wszystkim o bezpieczeństwie rodziny i zapewnieniu jej godnego życia. To bohaterka, którą bardzo łatwo zrozumieć i której trudno nie kibicować. Jej siła nie przejawia się w spektakularnych czynach, lecz w wytrwałości, determinacji i gotowości do poświęceń.
Na jej drodze pojawia się Adam Jabłoński – mężczyzna owiany tajemnicą, który po latach wraca do Gdańska. Jego przeszłość skrywa wiele sekretów, a sam bohater budzi zarówno zainteresowanie, jak i nieufność. Relacja pomiędzy Adelą a Adamem rozpoczyna się od pewnego układu, jednak z czasem przybiera coraz bardziej skomplikowaną formę. Autorka unika schematów charakterystycznych dla klasycznych romansów. Uczucia rodzące się między bohaterami nie są oczywiste ani łatwe. Towarzyszą im wątpliwości, lęki i bagaż doświadczeń, który nie pozwala bezgranicznie zaufać drugiej osobie.
Jednym z największych atutów powieści są doskonale nakreślone portrety psychologiczne bohaterów. Zarówno Adela, jak i Adam są postaciami wielowymiarowymi, pełnymi sprzeczności i wewnętrznych konfliktów. Ich decyzje nie zawsze są słuszne, ale niemal zawsze wydają się wiarygodne. Autorka pokazuje, jak przeszłość wpływa na teraźniejszość i jak trudno czasem uwolnić się od dawnych doświadczeń. Szczególnie interesująco przedstawiona została przemiana Adeli, która stopniowo odkrywa własną wartość, zaczyna dostrzegać swoją siłę i uczy się walczyć o siebie.
„Adela” porusza wiele ważnych tematów społecznych. To opowieść o ekonomicznym uzależnieniu, nierównościach społecznych, samotności i odpowiedzialności za innych. Autorka zwraca uwagę na ograniczenia narzucane kobietom przez ówczesne konwenanse oraz pokazuje, jak często życie zmusza człowieka do moralnych kompromisów. Bohaterowie wielokrotnie stają przed wyborami, w których nie istnieją rozwiązania idealne, a każda decyzja niesie za sobą określone konsekwencje.
Na uwagę zasługuje również wątek przestępczego półświatka, który nadaje fabule dodatkowego napięcia. Tajemnice z przeszłości, niewyjaśnione sprawy oraz motyw zemsty sprawiają, że historia nie zwalnia tempa. Dzięki temu powieść zachowuje równowagę pomiędzy warstwą obyczajową, historyczną i sensacyjną. Autorka umiejętnie buduje atmosferę niepewności, sprawiając, że czytelnik z zainteresowaniem śledzi kolejne wydarzenia.
Dużym atutem książki jest również sposób prowadzenia narracji. Jest ona spokojna i refleksyjna, ale jednocześnie angażująca emocjonalnie. Autorka nie stawia na gwałtowne zwroty akcji czy dramatyczne sceny, lecz skupia się na emocjach bohaterów i procesach zachodzących w ich wnętrzu. Dzięki temu historia nabiera autentyczności i pozwala lepiej zrozumieć motywacje postaci.
„Adela” to powieść dla czytelników, którzy lubią historie osadzone w realiach historycznych, ale oczekują od nich czegoś więcej niż jedynie wątku romantycznego. To książka o dojrzewaniu do własnych decyzji, o odpowiedzialności i poszukiwaniu szczęścia w świecie pełnym ograniczeń. To także opowieść o tym, że czasem największa odwaga nie polega na walce z innymi, lecz na zmierzeniu się z samym sobą.
Jest to historia pełna emocji, życiowych dylematów i bohaterów, którzy pozostają w pamięci na długo po zamknięciu ostatniej strony. „Adela” skłania do refleksji nad tym, jak bardzo nasze wybory są uzależnione od okoliczności oraz jak cienka bywa granica między obowiązkiem a pragnieniem własnego szczęścia. To powieść, która nie tylko dostarcza rozrywki, ale również zachęca do zastanowienia się nad ludzką naturą i ceną podejmowanych decyzji.

Witam, dziś mam dla Was recenzję książki Adela ❤️ autorstwa Ewy Popławskiej ❤️ wydawnictwa Pascal ❤️
Adela to poruszająca historia, która przenosi nas do końca 1929 roku – czasu wielkiego kryzysu, kiedy zdobycie pracy graniczyło z cudem. Ludzie bezskutecznie odwiedzali urzędy, słysząc jedynie, że czasy są niezwykle trudne. Autorka doskonale ukazuje realia tamtych lat oraz to, jak niewielkie szanse na przetrwanie miała kobieta pozbawiona wsparcia mężczyzny. Jak żyć, gdy brakuje pieniędzy nawet na jedzenie czy opał? To pytanie towarzyszy nam przez całą lekturę.
Autorka porusza bardzo trudny i jednocześnie ważny temat – do czego zdolna jest kobieta, by przetrwać i zapewnić byt swojej rodzinie. W dzisiejszych czasach nazwalibyśmy to inaczej, jednak wówczas mówiono o byciu kochanką. Mimo wszystko polubiłam Adelę i nie potrafiłam jej oceniać – wiedziałam, że za jej decyzjami kryje się coś więcej, głębszy powód, który tłumaczy jej wybory.
W historii pojawia się również mężczyzna o niejednoznacznej naturze – człowiek z przeszłością, który wraca po latach. Trudno go rozszyfrować, bo nieustannie zmienia swoje oblicze. Choć darzy Adelę uczuciem, skrywa wiele tajemnic. Autorka pokazuje tu także ludzką zazdrość i hipokryzję – jak łatwo obwiniać innych za własne błędy i nie dostrzegać winy w sobie.
Książka ukazuje również, jak łatwo ludzie ulegają manipulacji i jak szybko przyklejają innym łatki, nie próbując nawet poznać prawdy. Niestety, jest to temat wciąż aktualny – także dziś wielu z nas wierzy plotkom, zamiast szukać faktów. Nienawiść, zazdrość i brak zrozumienia to emocje, które nie zniknęły mimo upływu lat.
Adela to historia pełna emocji – o miłości, trudnych wyborach i sile kobiety, która mimo przeciwności losu próbuje walczyć o siebie i swoich bliskich. To także opowieść o tym, że chęć zemsty i nienawiść mogą obrócić się przeciwko nam, a nie wszystko da się naprawić czy wybaczyć.
To książka, która zmusza do refleksji i na długo zostaje w pamięci ❤️

Fabuła "Adeli" przenosi nas do Wolnego Miasta  Gdańsk 1929 roku. To tu po dwunastu latach wraca przestępca z tajemniczą przeszłością Adam Jabłoński. Poznaje Adelę Kramer zmagającą się z biedą, długiem oraz opieką nad niewidomą matką i dużo młodszą siostrą. Kobieta zostaje kochanką Adama, za co dostaje zapłatę. Jednak zaczyna coś czuć, a czego nie powinna. Czy mężczyzna pokroju Adama może odwzajemnić to uczucie? 

Ewa Popławska wykreowała postaci niezwykle autentycznych, złożonych psychologicznie, z wadami. I właśnie te wady sprawiają, że chcemy im towarzyszyć. Szczególnie Adeli. W życiu każdego z nas zdarza się upaść. Czy myślimy wówczas o zachowaniu godności, dumie, honorze, własnych przekonaniach i wyznawanych wartościach? Częściej pojawiają się wyrzeczenia. To bardzo ważne, bo dużo łatwiej będzie nam się podnieść i dalej walczyć z przeciwnościami losu. Ta historia dobitnie to pokazuje. 

Relacja między parą głównych bohaterów od samego początku jest trudna i niejednoznaczna. Układ, jaki zawarli, budzi kontrowersje, ale w jakiś sposób rozumiałam Adelę i jej decyzję. Patrząc na to, w jakim położeniu postawiło ją życie, nie miała wyboru. Okazała się kobietą silną, mimo strachu odważną, zdeterminowaną, stawiającą czoła konsekwencjom decyzji, walczącą o siebie i rodzinę. 

Z kolei Adam... z nim nie było już tak prosto. Dziwne było jego zachowanie. To mężczyzna tajemniczy, zimny, emocjonalnie zdystansowany. I tak jak w przypadku Adeli, tak i tu byłam w stanie zrozumieć jego postawę. Wszak miał taką, a nie inną przeszłość, a to mocno rzutuje na to, jacy jesteśmy tu i teraz. Jednak w końcowym rozrachunku mam do niego wiele zastrzeżeń. To bohater, który może rozczarować swoją osobą, ale dałam mu szansę. Wszystko sobie przemyślałam, poskładałam i ostatecznie współczułam Adamowi.

Zachwyca przedstawienie przez autorkę w sposób plastyczny i realistyczny XX - wieczne Miasto Wolny Gdańsk. Te wszystkie opisy zakamarków, budynków, ulic, dworca, Targu Rybnego, Motławy czy portu sprawiają, że chciałoby się tam znaleźć osobiście i poczuć ten niepowtarzalny klimat. Ale to również ukazanie nierówności społecznych, bezrobocia, przestępczego świata, szemranego towarzystwa, pracy dzieci i młodzieży dla miejscowych rzezimieszków. Walka toczyła się na wielu płaszczyznach, by jakoś przeżyć, by się utrzymać, by przetrwać srogą zimę. Czasy były niepewne. Trzeba było uważać na to co i komu się mówi, jak i na same gesty. Lojalność w zasadzie nie istniała. 

"Adela" to zaskakująca, niebanalna w każdym calu powieść o trudnych wyborach, niedoskonałych relacjach międzyludzkich, uczuciu rodzącym się w cieniu tajemniczej przeszłości. Czy z założenia jeden prosty układ przetrwa? A może wydarzy się coś więcej? Zajrzyjcie do spowitego zimową aurą Gdańska i nietuzinkowych bohaterów! Lektura dla miłośników retro i historii.