Co nas (nie) zabije. Największe plagi w historii ludzkości

Jest to wznowienie książki z 2020 roku. Patrząc na samą tematykę myślę, że co pięć lat spokojnie można ją wznawiać dostosowując okładkę do trendów czasowych, dopisując to, co już się pojawiło właśnie po to, by jak największa grupa ludzi mogła po nią sięgnąć. Sama tak jak autorka zgadzam się z przekonaniem, że przeszłość ma nie tylko ogromny wpływ na przyszłość, co często na jej podstawie dochodzi do rzeczy, które w podobie kiedyś były obecne. Jedynie w treści było przygotowanie nas na kolejnego wirusa, czy też zarazę gdyż minęło wiele lat w spokoju, więc autorka nie uwzględniła w niej wirusa, który przez nas przeszedł niedawno. Wszelkie plagi rozpisuje rozdziałami podając nam dokładne daty, ludzi panujących i ich zapiski z tamtego okresu czasu, gdzie opisywali przebieg danej choroby. Na wstępie dostaliśmy obietnicę, że wszelkie informacje przekaże nam w sposób delikatny i tak właśnie zrobiła. Nawet najbardziej rozległa choroba ułożona jest tak, by sobie wszystko wyobrazić, lecz by nie wywoływała w nas obrzydzenia. Wszędzie jesteśmy utrzymani na lekko żartobliwym tonie, więc owe wiadomości wchodzą do naszej głowy na luzie. Swoją przygodę z dawnymi zarazami rozpoczynamy ,,Zarazą Antoninów". Z tego, co zdążyłam się zorientować, to wiedzieli jakie objawy będą męczyły człowieka i na ich podstawie wysuwali wnioski, a nie na podstawie prawdziwych uszkodzeń wewnątrz ciała. Wiedzieli więc, że czarny stolec oznaczał dla chorego smierć, a dzisiaj byłoby to krwawienie z organów wewnętrznych, które po przetworzeniu w stolcu dawały kolor czarny. Dzisiaj byłyby na to zioła, ale wcześniej nie było o tym wzmianki, albo nie znali się na nich. Druga z zaraz to ,,Dżuma". Mnie też złości, kiedy ktoś twierdzi, że w swojej książce o tej czy innej chorobie odnajduje lekarstwo na tą chorobę gdyż jak wiadomo nie opisuje nigdy konkretnego przypadku, tylko procent wyleczalności, co z odpowiednim trybem życia da mu ozdrowienie. Nigdy bowiem nie wskazują, że każdy z nas ma inną odporność, inne czynniki na nas wpływają, co innego jemy i inaczej funkcjonuje nasze DNA. Tu nie da się określić średniej, ale jeśli książka się sprzedaje, to jest to dobry zarobek;-)
W tym rozdziale jest tyle teorii leczenia, że koniecznie powinniście to przeczytać. Dla własnego psychicznego prawdziwego dobra. W kolejnym będzie to:
- Taneczna plaga
- Ospa
-Syfilis
- Gruźlica
- Cholera
- Trąd
- Tyfus
- Grypa hiszpanka
- Śpiączkowe zapalenie mózgu
- Lobotomia
- Polio
Jest też wzmianka o Aids, ale ją pozostawię nieopisaną. Nie jest to tylko streszczenie chorób na podstawie wieków ale i zwrócenie na nie uwagi poprzez czasy obecne. Podobno największą głupotą ludzką jest moment, kiedy wydaje nam się, że nie będzie już żadnego zagrożenia. To tryb uśpienia, gdzie popełnia się najwięcej błędów. Jak sądzicie, jak odnosi się do tego autorka?
Według mnie jest bardzo wartościowa, gdyż daje podpowiedzi co jak występuje, jak postępuje i mając te wszystkie informacje w głowie zwyczajnie wiemy jak w obliczy zagrożenia na nie zareagować. To chyba w tym wszystkim jest najważniejsze:-)